tag:blogger.com,1999:blog-21225421558892384922011-11-07T01:42:54.639+02:00Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.comBlogger521100tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-5919290745492118712011-05-09T00:00:00.000+03:002011-05-09T00:49:20.105+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OoR3cXZpxbY/TDHvcVf7eGI/AAAAAAAAF_w/HSYsj9O_uAE/s400/mana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OoR3cXZpxbY/TDHvcVf7eGI/AAAAAAAAF_w/HSYsj9O_uAE/s400/mana.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Χθες λοιπόν τιμήσαμε τη γιορτή της μητέρας. Μια γιορτή αφιερωμένη στο πιο αγαπητό και οικείο πρόσωπο όλως μας και βέβαια οι αναφορές όλες ήταν τρυφερές, με αγάπη και διάθεση εξομολόγησης αγάπης, για άλλη μια φορά. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ίσως από τις ποιο…¨παλιές¨ γιορτές αυτή, θυμάμαι ακόμα στο σχολείο (προ αμνημονεύτων χρόνων ;)) πως οι δάσκαλοι μας μιλούσαν για αυτή τη γιορτή του Μαΐου αφιερωμένη στη μανούλα και μαζί τους κατασκευάζαμε διάφορα δωράκια από χαρτόνι και άλλα ευτελή υλικά αλλά που ήταν τόσο όμορφα!!!??? Για τη μαμά όταν τις τα πρόσφερες. Ήσουν το μικρό παιδάκι της τότε.</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Κι εγώ πια μια ενήλικη αλλά και μαμά χθες έκανα ένα φλας μπακ στα παιδικά χρόνια και ως τώρα αλλά και λίγο κριτικάρισα-θέλησα- τον εαυτό μου σε σχέση με τη δική μου ¨επαφή¨ με τα παιδιά μου. Πέρα από αυτό και από βιωματικές καταστάσεις μέσα από άλλους, βγάζεις συμπεράσματα ζωής που πολλές φορές δεν είναι ιδανικά σαν όπως θα έπρεπε να πούμε, να είναι οι σχέσεις των ανθρώπων ακόμα κι αν πρόκειται για τη σχέση μητέρας-παιδιού. Να γιατί εγώ θέλησα ετεροχρονισμένα να κάνω μια εγγραφή , λίγο κόντρα σε όσα ειπώθηκαν χθες και δηλώθηκε αγάπη και αγνότητα και ιδανικές σχέσεις και άλλα τέτοια που οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να βρούμε και να στηριχτούμε σε τέτοιες σχέσεις. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Σαν ένας ανήσυχος άνθρωπος λοιπόν που θέλω να λέω πως είμαι, είπα να κοιτάξω και σε αυτή την περίπτωση κάτω από τη γυαλιστερή πέτρα να δω αν και εκεί είναι το ίδιο γυαλερή η όψη της. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Σχέση μητέρας- παιδιού! Μια σχέση ζωής λοιπόν χωρίς αμφιβολία μια που δεν γίνεται αλλιώς αφού ένα παιδί χρειάζεται εκείνη για να μεγαλώσει –είμαστε τα μόνα όντα που δεν είμαστε ικανά να σταθούμε στα πόδια μας από τη γέννηση μας. Φυσικά πρέπει να πάρουμε σαν δεδομένο ότι μια γυναίκα συνειδητά γίνεται μητέρα. Γιατί πολλές φορές δεν συμβαίνει αυτό. –Σήμερα θα προσπαθήσω να εξετάσω όλες τις περιπτώσεις. Δεν συμβαίνει όταν μια εγκυμοσύνη συνεχίζω, είναι ανεπιθύμητη αλλά και πολύ συχνά όταν μια γυναίκα μη έτοιμη να γίνει μάνα από κοινωνικές και μόνο επιταγές, τεκνοποιεί. Και τότε;;; Χίλια δυο προβλήματα και συγκρούσεις. Συγκρούσεις δυο ανθρώπων ,αλλά και ενός ολόκληρου περιβάλλοντος που κινείται γύρω από αυτά τα δύο άτομα, μητέρας-παιδιού. Πόσες φορές δεν έχουν εγκαταλειφτεί παιδιά και τότε η…¨ηθική μας¨ κοινωνία σπεύδει να επικρίνει ακρίτως πάντως , τη μητέρα. Ακόμα όμως κι αν η μητέρα μεγαλώνει το παιδί σίγουρο είναι πως η σύγκρουση και άρνηση αυτού που δεν ήταν έτοιμη να φέρει σε πέρας τη δεδομένη στιγμή την κάνει και αποδεικνύεται στην πορεία ζωής και συμβίωσης με το παιδί της , πολύ απλά κακή μητέρα. Ακούγεται συχνά: «Το μητρικό φίλτρο». Αυτό εκ των προτέρων <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>θα πρέπει αν το φέρουν όλες οι γυναίκες. Όμως στην πραγματικότητα ίσως να μην είναι και ακριβώς έτσι. Γιατί το να θέλεις να γεννήσεις σίγουρα είναι μια απόφαση που δεν είναι καθόλου εύκολη γιατί απαιτεί μεγάλη υπευθυνότητα και σίγουρα συνειδητοποίηση της υπευθυνότητας αυτής. Και μετά…</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Έρχεται ένα παιδί στον κόσμο , η μητέρα βιολογικά δίνει το είναι της να το μεγαλώσει. Ποιος εξέτασε όμως αν εκείνη είναι σε θέση ψυχολογικά να το κάνει όπως πρέπει; Μα φυσικά κανείς από εμάς ή τους γονείς μας δεν έχει πάει σε κανένα σχολείο να μάθει πώς να μεγαλώνει σωστά και προπαντός, ισορροπημένα παιδιά που θα μπορέσουν μεγαλώνοντας αυτά να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της δικής τους ζωής.</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Μητέρα και κόρη</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">. Σχέση πολύπλοκη , σχέση αφοσίωσης και συγκρούσεων όμως. Σχέση ανταγωνιστική και την ίδια ώρα καθρέφτης η μία της άλλης με ότι συνεπάγεται αυτό. Πολλές φορές έχω ακούσει παραπόνα από φίλες μου να λένε πως οι μαμάδες τους δεν είδαν την εφηβεία τους , δεν τους κατεύθυναν σωστά ως προς τις σχέσεις τους με το άλλο φίλο , δεν μίλησαν για θέματα σεξουαλικά πολύ ζωτικά , ή ακόμα ότι πίεσαν για γάμο. Άλλη γενιά άλλες συνήθειες είναι η δικαιολογία. Απωθημένα γυναικών και την ίδια στιγμή αισθήματα αγάπης και αφοσίωσης στη μητέρα. Και μετά ο καθρέφτης γυρίζει ανάποδα. Και πράττουν το ίδιο στις κόρες…</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Μητέρα και γιός</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">. Μια σχέση πάθους . Σχεδόν σχιζοφρενής. Μια σχέση που αγγίζει τον ερωτισμό και από κει δημιουργούνται τόσα τόσα προβλήματα. Μια σχέση που κάνει να υποφέρουν μητέρα και γιος , φυσικά για άλλους λόγους. Μια μητέρα λένε οι ειδικοί που δεν καλύπτεται από τον σύντροφο και ζητά συναισθηματική κάλυψη από το γιο. Που εκείνος κάνει μαζί της σχέση εξάρτησης τέτοια που να μην μπορεί να συμβιώσει σε μια φυσιολογική σχέση με άλλη γυναίκα. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Σύγκριση και αδυναμία μητέρας ανάμεσα στα παιδιά της</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">. Πόσες φορές δεν έχουμε διαπιστώσει ή ακόμα η ίδια η μητέρα ο ομολογεί πως ανησυχεί, πως έχει μια περισσότερη φυσική τάση και έλξη σε ένα από τα υπόλοιπα παιδία της; Και βέβαια αυτό γίνεται αντιληπτό από τα παιδιά και τότε δημιουργούνται συγκρούσεις ακόμα και ζωής μεταξύ αδερφών και όχι μόνο. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Θετή μητέρα και μητριά! Ναι θέλω να αναφέρω και αυτές τις δύο κατηγορίες μητέρων. Αν όχι βιολογικές μητέρες παιδιών που μεγαλώνουν όμως με μεγάλη επίδραση παρόμοια μιας φυσιολογικής μητέρας σε ένα παιδί. Μητέρες τέτοιου είδους υπέροχες αλλά και απίστευτα αρνητικές. Κάπως σαν τις βιολογικές μητέρες αν το καλοσκεφτείς σε μια μεγαλύτερη κλίμακα προβλημάτων ,θα έλεγες. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Και βέβαια θα ήταν παράληψη ή υπερβολή να αναφέρω για τις </span><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">μητέρες- γιαγιές</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">;;;</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Είμαι μοναχοπαίδι, παιδάκι μοναχικό και υπάκουο θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου. Άκουγα τη μαμά μου που ήταν-και είναι- δυναμική, με πάντα να έχει ένα παραπάνω λόγο σε όλα. Παρ’ όλα τα παραπονάκια στη μαμά μου, φυσικά την αγαπώ και δεν θέλω να τη βλέπω στενοχωρημένη. Η σχέση πάντως υφίσταται πολύπλοκη για να μην εξωραΐζω τα πράγματα σε αντίθεση με τα όσα έγραψα πιο πάνω. Προ παντός όμως η μαμά μου έχει το…σύνδρομο της μητέρας-γιαγιάς. Έχω δυο υπέροχους γιούς που θέλω να πιστεύω τους έχω μεγαλώσει σωστά , να και την κριτική είναι εκείνοι να την κάνουν σε μένα. Ήθελα πάντως να είμαι πάντα κοντά τους και όχι να προηγούμαι. Να είμαι δίπλα τους χωρίς να το αισθάνονται. Να είμαι αρωγός και υποστηριχτής τους. Να μην είμαι ξεροκέφαλη και ξερόλας απέναντί τους. Στόχος μου να πλάσω χαρακτήρες που να μπορούν να στέκονται ¨όρθιοι¨ στην κοινωνία που θα ζήσουν μόνοι τους αλλά και χωρίς αν είναι δυνατόν ψυχικά ελλείμματα που θα στέκονται τροχοπέδη στην πορεία ζωής τους. Η μαμά-γιαγιά, πάντα με κριτική ματιά απέναντι μου σε σχέση με τα παιδιά μου, υπερπροστατευτική προς εκείνα σε σημείο να παίρνει το δικό μου ρόλο αλλά και με κίνδυνο να κλονίσει την ψυχική της υγεία. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ένα μόνο παράδειγμα, βιωματικό,<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp; </span>αλλά όχι μοναδικό αυτής της σχέσης. Σχέση μητέρας παιδιού!</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Νομίζω πως το θέμα είναι μεγάλο. ¨Έχω της αίσθηση της μη ολοκλήρωσης του θέματος. Δεν έχω τα περιθώρια στα πλαίσια μιας εγγραφής , πιο εμπεριστατωμένης ανάλυσης. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Θέλησα λίγο, σαν …ανήσυχος νους να απομυθοποιήσω την πιο όμορφη και αγνή σχέση στη ζωή του ανθρώπου. Τη σχέση μητέρας με το παιδί της. Να ταράξω ίσως λιγάκι και να διεγείρω…</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Περιμένω αντιρρήσεις ή όποιου είδους σχόλιο με ευχάριστη πάντως διάθεση. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Το ζητούμενο για μένα είναι η ψυχική ισορροπία <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>του ενήλικου ανθρώπου , που είναι καθοριστική για την εξέλιξη και πορεία ζωής του και σε αυτό, τον μεγαλύτερο ρόλο παίζει η μητέρα , πρόσωπο πρωταγωνιστικό στην παράσταση ζωής όλων μας!</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ας κάνουμε αρχή για καλύτερους ανθρώπους οι νέες μαμάδες με γνώμονα τον καθρέφτη που πάντα θα αντικρίζουμε!!!</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><u><b>Κατερίνα</b></u></span></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-591929074549211871?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-32044886027330499632011-02-03T10:30:00.001+02:002011-02-03T10:30:00.262+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.stoblog.gr/wp-content/uploads/2010/11/My_Facebook.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://www.stoblog.gr/wp-content/uploads/2010/11/My_Facebook.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Είναι από τις ποιο δημοφιλείς σελίδες. Κοινωνικής δικτύωσης όπως λέγονται. Τι σημαίνει αυτό. Σελίδα ηλεκτρονική. Στο διαδίκτυο. Σελίδα που μέσο αυτής μπορούν να επικοινωνούν πάρα πολλοί άνθρωποι μεταξύ τους. Από παντού, ολόκληρο τον κόσμο. Στην αρχή σχεδιάστηκε για μια μόνο κλειστή ομάδα παιδιών ενός πανεπιστημίου. Τώρα έχει τη δυνατότητα ο χρήστης να επικοινωνεί με όσους και όποιους θέλει. Κακό είναι αυτό ή καλό; Ερώτημα στο οποίο επιχειρούν να απαντήσουν πολλοί, άλλοι δίνουν απαντήσεις θετικές, άλλοι αρνητικές. </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Η δική μου γνώμη είναι πως ο καθένας έχει τις εμπειρίες του , οι οποίες τον κατευθύνουν στο να απαντήσει θετικά ή αρνητικά. Όμως δεν δέχομαι να μιλούν άνθρωποι που δεν έχουν επαφή με αυτό το…αντικείμενο. </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Ναι είναι της μόδας το θέμα. Είναι κάτι άγνωστο. Είναι κάτι που μπορεί να φοβίζει. Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες. Και μάλιστα με ανθρώπους πολύ συχνά άγνωστους μεταξύ τους; Και μάλιστα με τόσο αριθμό αυτών; Έχουν λοιπόν μια βάση οι φόβοι γιατί σε κάθε ανθρώπινη σχέση υπάρχει ρίσκο. Αλλά από την άλλη όμως όπως και στην καθημερινή μας ζωή όπου στη διάρκεια της κάνουμε γνωριμίες και ρισκάρουμε δίνοντας και παίρνοντας από τις προσωπικότητες των διαπροσωπικών μας σχέσεων το ίδιο είναι και μέσω <span lang="EN-US">Facebook</span>. Άλλος διατείνεται πώς να! Εδώ δεν έχεις επαφή οπτική με τον συνομιλητή σου και αυτό εμπεριέχει ένα ρίσκο. Καλά καλά δεν γνωρίζεις ούτε αν σου λέει αλήθεια ή ψέματα. Δεν μπορείς να έχεις ολοκληρωμένη άποψη για το ότι αυτός που συνομιλείς είναι αυτός που σου παρουσιάζεται ή είναι ένας εαυτός του που εκείνος θέλει να σου παρουσιάσει για διάφορους λόγους. Ναι, μπορεί να είναι κι έτσι. Γιατί όπως ακριβώς και στη ζωή μας εκτός διαδικτύου υπάρχουν άνθρωποι με χαρακτήρες διαφορετικούς και χαρακτηριστικά διαφορετικά και διαθέσεις άλλοτε ειλικρινείς και άλλοτε κάλπικες. Το θέμα είναι πως φέρεσαι εσύ απέναντι στον άλλο. Εξαρτάται λοιπόν κι από σένα. Αν θα εμπνεύσεις και τι σε ποιους. Και ότι δώσεις παρόμοια θα εισπράξεις. Ή θα προσκαλέσεις με τη συμπεριφορά σου ή αυτή θα κάνει κάποιους να απομακρυνθούν. Είναι λοιπόν τόσο απλό μέσα στην πολυπλοκότητά του! Και φυσικά από κρούσματα που υπήρξαν, ακραία εκεί μέσα, δόθηκε το έναυσμα για χίλια δύο σχόλια και φοβίες , σενάρια συνομωσίας και σύνδρομα του τύπου ¨όλοι είναι εναντίον μας και θέλουν το κακό μας¨ αλλά χωρίς να αναλογιστούμε πως σε αυτό το δίκτυο ανθρώπινο σαν αυτό του <span lang="EN-US">Facebook</span><span lang="EN-US"> </span>μπορεί να είμαστε εμείς οι ίδιοι. Και γιατί όχι να μην είμαστε εμείς οι κακοί που θα προκαλέσουμε κακό σε άλλους που θα θελήσουν να έρθουν σε επαφή μαζί μας. </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Σε αυτό το χώρο του <span lang="EN-US">facebook</span><span lang="EN-US"> </span>υπάρχω κι εγώ. Από τύχη…το λέω έτσι. Από περιέργεια θα το έλεγα καλύτερα, μπήκα σε αυτό το σύστημα. Σε λίγο άρχισα να κάνω ¨φίλους¨.- Η λέξη φίλος είναι ιερή και αν έτσι το εξετάσεις εξευτελίζεται όπως χρησιμοποιείται εκεί μέσα. Η λέξη αυτή έχει την έννοια μιας γνωριμίας. Ούτε καν. Μιας συλλογής μιας λίστας ονομάτων ανθρώπων που τις περισσότερες φορές και με τους περισσότερους, ενδέχεται να μην έχεις καν ούτε μία επαφή-συνομιλία.</span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μετά άρχισα να συνομιλώ με κάποιους. Εγώ από φύση επικοινωνιακό άτομο και με διάθεση να προσεγγίσω κοινωνιολογικά τους ανθρώπους , ήρθα σε επαφή μέσω <span lang="EN-US">facebook</span><span lang="EN-US"> </span>με πολλούς θα έλεγα. </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Οι άνθρωποι είναι παντού-και μέσα στο <span lang="EN-US">internet</span><span lang="EN-US"> </span>και έξω από αυτό-οι ίδιοι. Κουβαλάνε την προσωπικότητά τους, τα πάθη τους, τις επιρρέπειες τους, αλλά και τις αρετές τους , τα ταλέντα τους, τις συνήθειές τους, όπου κι αν βρίσκονται. Έτσι κάπως κι εδώ. Θα ¨συναντήσεις¨ από ανθρώπους με υψηλό επίπεδο κοινωνικής και άλλων, μόρφωσης ως τις ποιο ευτελείς συμπεριφορές. Από κει και πέρα όπως ακριβώς στη ζωή σου έξω, εσύ θα επιλέξεις αυτούς που συνταιριάζεις στη συμπεριφορά, στις απόψεις, στην εν γένει συμμετοχή στις επαφές και θα απορρίψεις όσες από αυτές δεν ταιριάζεις. Θα απορρίψεις με τη θέλησή σου και με τη συμπεριφορά σου θα σε απορρίψουν. Εκτός… Εκτός αρκετών περιπτώσεων , ανώριμων χαρακτήρων ανθρώπων που ¨πέφτουν¨ ποικιλοτρόπως σε παγίδες. Και επειδή εκεί μέσα υπάρχει πληθώρα επαφών από ότι ένας μέσος όρος επαφών στην πραγματική ζωή, τότε ίσως αυτά τα άτομα κινδυνεύουν περισσότερο.</span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μα σκέψου και το άλλο. Γιατί τόσοι άνθρωποι να έχουν την ανάγκη να γίνουν μέλη μιας μεγάλης κοινωνίας ανθρώπων; Η αποξένωση στη ζωή τους; Η αλλαγή στη συμπεριφορά των ανθρώπων- έχουν γίνει εγωιστές και απρόσιτοι οι άνθρωποι. Η ανάγκη να βρεις τον όμοιό σου; Το σύντροφο; Τον πραγματικό φίλο; Τον ερωτικό σύντροφο στο τέλος τέλος; Γιατί όχι; Δεν είναι ένας τρόπος να έρθεις κοντά με τους ομοίους σου; Και αν υποθέσουμε πως –όπως διατείνονται ορισμένοι- αποξενώνεσαι από τη ¨ζωή σου¨-μήπως εκεί υπάρχει ο τρόπος να βρεις ότι ίσως δε σου γεμίζει τη ζωή;;;</span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Το παν λοιπόν είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Το <span lang="EN-US">Facebook</span><span lang="EN-US"> </span>απασχολεί και θα απασχολεί γιατί αφορά αυτό. Μα πάντα έτσι ήταν. Και η κοινωνική κριτική γινόταν πάντα. Ίσως τώρα ευκολότερα, αυτό διαφέρει. Και δίνει λαβές για σχόλια σε οποιονδήποτε. Ακόμα και άσχετο του θέματος και του χώρου. Άνθρωποι και χαρακτήρες διάφοροι υπήρχαν και θα υπάρχουν. Όπως είναι υποχρέωσή μας να κοιτάμε μέσα μας και να ψαχνόμαστε πάντα και να βελτιωνόμαστε. Και τότε δεν θα έχουμε κανένα είδος φόβου ότι θα πέσουμε θύματα κακών ανθρώπων και συμπεριφορών. Παρά θα έχουμε να προσφέρουμε και σε όποιον ακόμα δεν έχει γνωρίσει την καλοσύνη και την κατανόηση. Όλοι οι άνθρωποι το έχουμε ανάγκη αυτό, σε σημείο να αλλάζουμε ριζικά όταν τελικά το βρούμε.</span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Εκβιασμοί; Υπήρχαν πάντα. Και αυτοκτονίες. Και δυσφημήσεις. Και εξαπατήσεις. Και οι άνθρωποι έπεφταν &nbsp;θύματα διαφόρων καταστάσεων και επιτήδειων. Είναι όσα κατηγορούν το <span lang="EN-US">facebook</span>. Απλώς δεν διαδίδονταν ίσως όπως στην περίπτωση του <span lang="EN-US">Facebook</span>. Αλλά από την άλλη και ποτέ ίσως δεν υπήρξε τόση ανάγκη για επικοινωνία ώστε να εκφράζεται μέσα από ένα ¨ <span lang="EN-US">Facebook</span>¨. </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Τέλος όταν κάτι το αντιμετωπίζεις με ωριμότητα δεν έχεις να φοβηθείς. Ποτέ σε τίποτα δεν έφταιξε το μέσο αλλά ο τρόπος που το χρησιμοποιεί κανείς! </span></b></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-3204488602733049963?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-22691850425104412812010-12-18T10:02:00.002+02:002010-12-18T11:22:08.944+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fdTn4uR4rcU/TI822zR9qFI/AAAAAAAADJ8/zu3X2htM7Mo/s1600/%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fdTn4uR4rcU/TI822zR9qFI/AAAAAAAADJ8/zu3X2htM7Mo/s1600/%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CE%BB%CE%B1.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Από την στιγμή που άκουσα την είδηση και είδα τις εικόνες μπήκα σε ένα&nbsp;δίλημμα. Να το προσπεράσω ή να σταθώ προσπαθώντας να δω τα πράγματα και να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει; Οι διάφορες υποχρεώσεις της ζωής μου με αποπροσανατόλιζαν- όπως μάλλον έτσι συμβαίνει και με τους περισσότερους και γίναμε αδιάφοροι αλλά πολλές φορές αγνοούμε κάποια σημαντικά που γίνονται και έχουν, τουλάχιστο, σημασία να στεκόμαστε για να αναρωτιόμαστε και να γινόμαστε λίγο καλύτεροι ίσως.</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Αναφέρομαι στον ξυλοδαρμό του υπουργού Χατζηδάκη. Είδα τις εικόνες. Σκληρές εικόνες. Η μέρα ήταν εκείνη που οι έλληνες θέλησαν να διαμαρτυρηθούν βγαίνοντας στο δρόμο και εγκαταλείποντας τη δουλειά τους για μια μέρα να φωνάξουν στα δυσβάστακτα μέτρα της κυβέρνησης στην προσπάθεια της τελευταίας να ¨συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα¨. Ναι, ο λαός δεν έχει άλλη επιλογή όταν νιώθει αδικημένος και είναι θεμιτό στα πλαίσια της Δημοκρατίας να διαμαρτύρεται όταν νοιώθει να αδικείται. Και ήταν ισχυρό το ρεύμα του κόσμου, πράγμα που δείχνει την αγανάκτηση και την ανησυχία ακόμα ακόμα για την επιβίωση των ελλήνων. </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Οι πολιτικοί μας ως τα τώρα καθόλου φρόνιμα δεν κυβέρνησαν. Μάλιστα υπάρχει η εντύπωση πως μόνο για τον εαυτό τους και το προσωπικό τους συμφέρον κυβερνούσαν και να που φτάσαμε. Να πληρώνουν άλλοι δίκαια και πάρα πολλοί άδικα για να σωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία. Δεν είναι όμως ούτε ευθύνη των κυβερνώντων μας χρονιάς ή μιας κυβέρνησης, θα τολμήσω να πω-και όλοι μέσα μας το παραδεχόμαστε –ούτε μόνο των πολιτικών ευθύνη αν και, έχουν την μεγαλύτερη. </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Αλλά από το να νοιώθεις αδικία και να θέλεις να το φωνάξεις και να διεκδικήσεις τα δίκια σου και…τη ζωή σου στο τέλος τέλος μέχρι του να σηκώνεις το χέρι σου πάνω σε έναν άνθρωπο για τις ευθύνες που έχει η παράταξη στην οποία ανήκει, είναι δική μου άποψη, πως ξεφεύγει από τη λογική. Ούτε μπορώ να δεχτώ πως φτάσαμε εκεί που η υπομονή έχει εξαντληθεί τόσο που να αρχίσουμε να καννιβαλίζουμε. Γιατί το ήθος και ο πολιτισμός είναι αξίες που τις φέρεις μέσα σου και δεν φθείρονται ακόμα και αν δεν έχεις φαγητό να φας ή νερό να πιείς. Οι συνδικαλιστές αποτίναξαν από πάνω τους το γεγονός. Πήραν αποστάσεις. Οι πολιτικοί το καταδίκασαν. Οι πολίτες;;; Τουλάχιστο αυτοί ειλικρινείς, δεν κατέκριναν. Και τότε ποιος έχει αντίρρηση για την τρομοκρατία; Γιατί καταδικάζεται; Γιατί ένας απλός πολίτης είναι θύμα και ένα εξέχων πρόσωπο δεν αξίζει έλεος; Και οι ευθύνες ημών του λαού; Τις ευθύνες εμείς έχουμε τη δυνατότητα να τις επιρρίψουμε σε όποιον κατά τη γνώμη μας πολιτικό δεν είναι ικανός ή κόμμα με την ψήφο μας. Όμως αρνούμαστε ακόμα και του καθήκοντος της ψήφου όταν μας δίνεται η ευκαιρία και μετά βιαιοπραγούμε στους πολιτικούς που επιλέχτηκαν να μας κυβερνήσουν σχεδόν ερήμην μας. </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Είναι άγριο να θέλεις να δεις αίμα σε κάποιον για να εκδικηθείς ακόμα και όταν νοιώθεις αδικία. Έχεις χάσει το χαρακτηριστικό που σε ονομάζει άνθρωπο και ούτε ζώο δεν μπορείς να ονομαστείς γιατί εκεί υπάρχουν νόμοι(της φύσης, τροφή, επιβίωση) αλλά μόνο ως ένα λάθος της φύσης-τέρας χαρακτηρίζεσαι. </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Στον αιώνα που ζούμε και με τις όποιες δυσκολίες ως προς την επιβίωσή μας τουλάχιστο θα έπρεπε να έχουμε κερδίσει τον πολιτισμό μας γιατί υποτίθεται είμαστε όλοι σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο μορφωμένοι και έχουμε διδακτεί από τα λάθη του παρελθόντος μας σαν άνθρωποι ότι ό,τι έχουμε πληρώσει ακριβά σαν ανθρώπινο είδος θα πρέπει να το αποφεύγουμε.&nbsp;</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><a href="http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=1&amp;artid=4609402">http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&amp;ct=1&amp;artid=4609402</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-2269185042510441281?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-11762360983358018052010-09-26T17:45:00.000+03:002010-09-26T17:45:00.393+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/full_image/files/node_images/2/3/2/270232/filland.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" src="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/full_image/files/node_images/2/3/2/270232/filland.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Σήμερα κινούμενη με το αυτοκίνητο πάλι συνάντησα κάποιους ανθρώπους στο δρόμο να επαιτούν. Λέω πάλι, γιατί είναι πια συνηθισμένο το φαινόμενο να σταματάς στο φανάρι και να σου ζητάνε συνάνθρωποι χρήματα για να επιβιώσουν. Όχι μόνο κινούμενοι με το αυτοκίνητο. Και το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Πάντα υπήρχαν άνθρωποι που ζητούσαν ελεημοσύνη για να ζήσουν. Ούτε και τα συναισθήματα είναι πρωτόγνωρα όταν αντικρίζεις κάποιους αναξιοπαθούντες να επαιτούν.</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Παρ’ όλα αυτά τώρα έχει διογκωθεί το φαινόμενο. Βλέπεις ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου, κάθε εθνικότητας από αυτούς που ζητάνε καλύτερη ζωή στην πατρίδα σου να ζητούν. Να ζήσουν επαιτώντας. Δεν συνηθίζεται &nbsp;αυτή την εικόνα. Και δεν πρέπει να τη συνηθίζεις. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Είναι πολύπλευρο το πρόβλημα. Πρώτα από όλα σκέφτεσαι. Μα γιατί το κράτος στο οποίο ζω να μην έχει κοινωνικό πρόσωπο ώστε να περιθάλπει και να στηρίζει κάποιους από τους πολίτες του, ή όσους δέχεται να φιλοξενήσει ως μετανάστες,όταν εκείνοι βρεθούν στην ανάγκη; Είναι η πρώτη σκέψη. Και φυσικά σωστή. Ένα κράτος είναι απαραίτητο να υποστηρίζει υλικά όσο και ηθικά τους πολίτες του που για ένα λόγο έχουν βρεθεί σε κατάσταση να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες τους. Και να τους βοηθά στην αποκατάσταση της περαιτέρω ζωής τους. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Η Ελλάδα είναι ενταγμένη σε ένα μεγαλύτερο σύστημα κρατών, την ΕΕ. Μέσα στους στόχους της ΕΕ είναι να υπάρχει κοινωνική μέριμνα για τους πολίτες. Τι γίνεται όμως στην πραγματικότητα; Γιατί ναι . Η θεωρεία είναι εύκολη. Και φυσικά κάθε κράτος έχει τις ιδιαιτερότητες του. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Ας πάρουμε το δικό μας κράτος. Μμμ το καταλαβαίνω πως νοιώθετε, όπως κι εγώ! Μάλλον αμφισβήτηση, απογοήτευση, θυμό. Γιατί ούτε ποτέ υπήρχε κοινωνική μέριμνα στο δικό μας κράτος-και όχι μόνο για αυτούς που κάποτε βρίσκονται στη θέση να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στα ατομικά τους έξοδα ,παρά κάτι ενισχύσεις ψίχουλα τελευταία- ούτε μεταναστευτική πολιτική έτσι που να μην επιτρέπει ανθρώπους από άλλα κράτη ερχόμενοι εδώ τι; Αντί να συναντήσουν τη ¨γη της επαγγελίας¨ όπως περιμένουν να καταλήγουν στο έσχατο σημείο εξαθλίωσης για έναν άνθρωπο. Να ζητιανεύουν για να ζήσουν. Μα μήπως η δικαιοσύνη ή οι ελεγκτικοί μηχανισμοί εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για την τάξη στον τομέα αυτό έχουν τη βούληση να βοηθήσουν; Κι έτσι αφήνεται ένα κράτος σαν το δικό μας μάλιστα με τουριστικό υπόβαθρο να υποβαθμίζεται κατακλύζοντας τους δημόσιους χώρους με κάθε είδους εθνικότητα ,ζητιάνους. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Νομίζω πως όλοι μας σαν πολίτες, εμείς που γινόμαστε δέκτες αυτής της απαράδεκτης κατάστασης θα πρέπει να αντιδράσουμε. Να πιέσουμε τις τοπικές αρχές. Να μην δείχνουμε ανεκτικότητα και να πιέσουμε τους ίδιους που φτάνουν στο σημείο να ζητιανεύουν –με τον τρόπο μας, είτε αγνοώντας τους ,είτε βοηθώντας τους αν είναι δυνατόν πρακτικά ή διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός με όποιον τρόπο. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Δεν χαρακτηρίζει ένα κράτος ως ανεπτυγμένο όταν οι όποιοι άνθρωποι που ζουν σε αυτό κατακλύζουν τους δρόμους του επαιτώντας.</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Μα τι είναι όσα λες; Θα μου πείτε! Στην παρούσα μάλιστα οικονομική κατάσταση της χώρας μας; </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Τις προάλλες ένας φίλος συζητώντας υποστήριξε πως είναι καιρός με την κατάσταση στα οικονομικά της χώρας να ¨ανθίσει¨ πορνεία με όλες τις μορφές της. Θα βγούμε στο δρόμο!!! Δεν είχε άδικο τελικά. Μα δεν είναι μόνο λόγο της συγκεκριμένης κρίσης το φαινόμενο. Είναι και ότι όλοι μας έχουμε ισοπεδώσει αξίες , αρχές, αυτοσεβασμό, τιμιότητα, σεβασμό και έννοια στον συνάνθρωπο. Είναι ότι δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται γύρω μας. Αδιαφορούμε μα όλα γυρίζουν σε μας…</span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Για το απαράδεκτο αυτό θέαμα να συναντάς την επαιτεία σε κάθε βήμα σου είμαστε τελικά όλοι συνυπεύθυνοι. </span></b></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Είναι μια κηλίδα που λερώνει όλους , είναι μια κουλτούρα που χαρακτηρίζει με άσχημο τρόπο τον τόπο μας κι εμάς που τον κατοικούμε. Ένα τόπο σαν την Ελλάδα που θα έπρεπε να είχαμε κρατήσει ¨καθαρό¨ σαν καθρέφτη που είδωλό του είμαστε εμείς όλοι οι πολίτες του. &nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></b></i></div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1176236098335801805?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-54958078799371573452010-09-12T19:00:00.003+03:002010-09-12T19:00:02.347+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://f.me.gr/u/s/sokolataki2/photo/09/tsigaro*7470_s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://f.me.gr/u/s/sokolataki2/photo/09/tsigaro*7470_s.jpg" width="251" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μέτρο κι αυτό! Για την απαγόρευση το καπνίσματος λέω στους δημόσιους χώρους. Φαίνεται η κυβέρνηση να το εννοεί πως αυτή τη φορά θα ελέγξει τα πράγματα προς όφελος φυσικά των πολιτών. Αλλά να. Για άλλη μια φορά έρχεται το κάπνισμα να γίνει θέμα συζήτησης με τις γνωστές απόψεις ένθεν κακείθεν. Δηλαδή τους καπνιστές και τους μη. Δίκιο έχουν και οι δυο πλευρές. Δίκιο…Ως ένα σημείο. Οι καπνιστές λοιπόν εξεγείρονται ότι είναι μη δημοκρατικό να απαγορεύουμε κάποιον να κάνει αυτό που νομίζει για κείνον. Μα και η άλλη πλευρά ισχυρίζεται πως αν δεν νοιάζονται όσοι καπνίζουν για την υγεία τους, οφείλουν να σέβονται όσους είναι επιλογή τους να μην καπνίσουν για να προστατεύσουν τη δική τους υγεία. Και φυσικά είναι ελάχιστοι όσοι δεν πιστεύουν πως το τσιγάρο βλάπτει την υγεία όλων θα έλεγα και μάλιστα με οδυνηρό τρόπο(προκαλεί καρκίνο και διάφορες άλλες ασθένειες των πνευμόνων)αλλά νομίζοντας πως δεν θα συμβεί σε κείνους αλλά στον διπλανό τους έτσι πολύ απλά αδιαφορούν. </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Νομίζω πως σε αυτό το σημείο φτάνοντας, πρέπει να δούμε κάτι. Το οποίο αφορά και χαρακτηρίζει εμάς εδώ τα ελληνακια που χίλια καλά έχουμε μα ίσως περισσότερα από τόσα κακά. Για να το πάρουμε προς εξέταση το θέμα. Ο νόμος λέει πως απαγορεύεται το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους. Στους οποίους υπάρχουν και μη καπνιστές. Που όπως είπαμε δεν καπνίζουν για να προστατεύσουν την υγεία τους. Με αυτό το κριτήριο δεν είναι δίκαιο να απαγορευτεί το κάπνισμα εκεί; Από την άλλη η λέξη ¨απαγορεύεται¨ κάπως ακούγεται όχι εύηχα στο αυτί. Και ίσως γι’ αυτό και ξεσηκώνει αντιδράσεις. </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Το σωστό λοιπόν ποιο θα ήταν; Οι ίδιοι οι καπνιστές να μην καπνίζουν σε χώρους δημόσιους σεβόμενοι τη δημόσια υγεία και τους μη καπνιστές συνανθρώπους τους. Τότε; Θα υπήρχε λόγος να οριστεί ένας τέτοιος νόμος; </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Από την άλλη έχουμε διάφορες ¨παράπλευρες¨ μη επιθυμητές ενέργειες. Εξηγώ. </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Η δημοτική αστυνομία της πόλης μου τώρα διαμαρτύρεται. Και λέει πως επειδή είναι στην αρμοδιότητά της να ελέγχει τα καταστήματα για το αν εφαρμόζουν το νόμο και δεν δέχονται τους πελάτες τους να καπνίζουν, τώρα βρήκαν την ευκαιρία να ζητήσουν πρόσληψη κι άλλων υπαλλήλων. Μα ξέρουμε πολύ καλά πως ήδη υπάρχουν υπεράριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Και είναι ένα σημείο κι αυτό για να ¨πληρώνουμε¨ τα χρέη μας τώρα σα κράτος. Αλλά όταν πρόκειται για ¨την πάρτη μας¨ το ξεχνάμε. </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Οι καταστηματάρχες λένε με τη σειρά τους πως θα κλείσουν τα μαγαζιά τους γιατί πια οι άνθρωποι δεν θα βγαίνουν για τη διασκέδασή τους και θα προτιμάνε το σπίτι για να καπνίσουν όσο θέλουν. Δεν το ακούω ως πολύ σοβαρό εκ μέρους των καπνιστών αυτό. Γιατί όταν επιλέγουμε μια έξοδο για τη διασκέδασή μας και για τις κοινωνικές μας σχέσεις τότε ποια σχέση έχει αυτό με μια τόσο, ας μου επιτραπεί να πω ¨χαζή¨ συνήθεια; </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Από την άλλη έχουμε τα μέσα ενημέρωσης. Που πολλές φορές λαϊκίζουν. Γιατί παραπληροφορώντας μας αναφέρουν πως στις πρώτες κιόλας μέρες της εφαρμογής του νόμου ο αριθμός-ένας που ορίστηκε για να αναφέρουν οι πολίτες τα παράπονά τους για το θέμα του καπνίσματος-δέχτηκε 10.000 τηλεφωνήματα-καταγγελίες πολιτών προς άλλους συμπολίτες τους καπνιστές που δεν σέβονται το νόμο. Και να πως αμέσως δημιουργούν ένα εχθρικό κλήμα ,σαν εμφύλιος κάτι, ανάμεσα στους πολίτες του ίδιου κράτους. Ενώ δεν είναι ακριβώς έτσι. </span></i></span><a href="http://www.healthview.gr/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%B6/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-10000-%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-1142"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">http://www.healthview.gr/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1/%CF%81%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%B6/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-10000-%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-1142</span></i></span></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Όσο για την τιμωρία όσων δεν σεβαστούν το νόμο; Φυσικά χρηματικά πρόστιμα. Πρόστιμα στους καπνιστές, στους καταστηματάρχες αλλά και σε αυτούς που δεν ελέγχουν και είναι αρμοδιότητά τους να το κάνουν. Το κράτος σκεφτόμενο το τι θίγει το λαό του, ξέρει πως εκείνος μόνο για την τσέπη του συγκινείται. Αλλά και το ίδιο κράτος-που είναι σαρξ εκ της σαρκός των πολιτών του- αυτό σκέφτεται και ως εισπρακτικό μέσο για το ταμείο του, αφού ξέρει πολύ καλά την ανυπακοή του λαού του. </span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μα νομίζω πως όλα είναι θέμα παιδείας τελικά. Που δεν υπάρχει σε αυτή τη χώρα. Οπότε ούτε μπορεί να υπάρξει σεβασμός προς τον άλλο, ούτε ωριμότητα να δείξει κάποιος ώστε να κάνει ότι πρέπει χωρίς να υπάρχει λόγος να γίνει ένας νόμος που θα απαγορεύει τι; Κάτι με το οποίο θίγεται η προστασία της υγείας του άλλου. Όπως δεν μπορεί να υπάρξει σεβασμός του κράτους προς τους πολίτες του, κάτι σα φαύλος κύκλος. Σα παιδιάστικη ανωριμότητα που μας χαρακτηρίζει όχι τώρα. Από χρόνια μα δεν φαίνεται να αλλάζει κιόλας αυτό.</span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Σα τις κακές συνήθειες που δεν λέμε να σταματήσουμε. Τη μη χρήση της ζώνης ασφαλείας όταν οδηγούμε ή του κράνους στα δίτροχα. Όπως το να μην πετάμε τα σκουπίδια μας όπου μας βολεύει πάντως μακριά μας ας είναι όπου αλλού. Όπως να κτίζουμε αυθαιρέτως παντού αδιαφορώντας για το περιβάλλον που ανήκει σε όλους. Και άλλα πολλά που όλοι γνωρίζουμε. Κριτικάρουμε. Κατηγορούμε μα οι ίδιοι είμαστε που τα προκαλούμε…!!!</span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Πότε επιτέλους θα ωριμάσουμε σα λαός;&nbsp;</span></i></span></div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-5495807879937157345?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-40049032396614553922010-08-18T21:47:00.000+03:002010-08-18T21:47:51.836+03:00<object height="25" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VEI8fIPuNWM?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VEI8fIPuNWM?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;color1=0x402061&amp;color2=0x9461ca" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="25"></embed></object><br /><br /><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Ακόμα μία νύχτα σημαίνει το τέλος, σε λίγο ακόμα μιας μέρας κι Εκείνη απλωμένη στην καρέκλα του σαλονιού της βεράντας αφήνεται στη μαγεία της μουσικής και στα χέρια μιας συντρόφισσας φαντασίας. Μια νύχτα ακόμα σαν αυτές που μαζί τους φτιάχνει και ζει τα δικά της νοερά ταξίδια και εικόνες. Μυρωδιά από καμένο, αγαπημένη θα έλεγες αίσθηση από τα παιδικά χρόνια- είναι συνήθεις μυρωδιά που συνοδεύει συχνά την καλοκαιρινή νύχτα σε τούτον τον κάμπο. Αυτή, η νύχτα, απόψε έσβησε το φεγγαράκι και ούτε να την ενοχλούν αστέρια επιτρέπει κι έτσι όπως κάνει όλα τριγύρω να λούζονται στον δικό της έβενο, το λευκό των ματιών της θαρρείς δίνουν ένα κάποιο φως σε ότι Εκείνη μπορεί να διακρίνει. Ελάχιστα δηλαδή, αρκετά για όσο χρειάζεται. Η οθόνη του υπολογιστή μπροστά της κάνει τις κόρες των ματιών να συστέλλονται στο διαπεραστικό φως που αυτός δίνει. Τούτην την ώρα κι άλλος ένας σύντροφος, αυτός ο υπολογιστής της κάνει παρέα εκτελώντας το ρόλο, αυτή τη φορά, ενός μαγνητόφωνου, ενός </span></span></i><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Juke</span></span></i></span><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></span></i></span><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Box</span></span></i></span><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"> </span></span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">καλύτερα μια και η μουσική είναι επιλεγμένη για τούτην τη στιγμή και γι’ αυτήν τη διάθεση. Και να έτσι όπως εναλλάσσεται το μουσικό κομμάτι με το επόμενο, έτσι και χωρίς σχεδόν συναίσθηση, κάτι μπροστά στα μάτια κινείται. Χορευτές με κινήσεις λεπτές στο ρυθμό της μουσικής που αν και ήρεμη, να ξεσηκώνει έτσι βίαια σε νοερά ταξίδια. Δέκα χορευτές ακολουθούν τα ίδια σχεδόν βήματα φωτιζόμενοι από το φως μιας οθόνης, διακόπτοντας τη σκοτεινή εικόνα που Εκείνη αντίκριζε ως τα τώρα.</span></span></i><br /><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Τι κάνει τα μέλη ενός σώματος να κινούνται αυτόματα θαρρείς χωρίς καν να έχεις κατανοήσει αν εσύ είσαι αυτός που δίνει το παράγγελμα ¨να χορέψουν¨, να ακολουθήσουν ότι η ακοή προστάζει; Ότι μια μουσική χαρίσει; Ότι μια ψυχή κάνει να σπαρταρά;</span></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Να αυτό! Η μουσική έχει αυτή τη δύναμη. Να αγγίζει μια ψυχή κι εκείνη να ριγά και ξαφνικά σαν τον ηλεκτρισμό, σαν την ταχύτητα του φωτός που δεν την προλαβαίνεις για να κατανοήσεις από τα πριν τι γίνεται. Έτσι αυτόματα η ψυχή παίρνει την πρωτοβουλία για να δώσει με απτό τρόπο την προβολή μιας έκφρασης. </span></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Και τώρα…δέκα λεπτεπίλεπτοι χορευτές τα δάχτυλα, κινούνται μπροστά στα μάτια Της σαν σκίτσα, σαν φωτεινές γραμμές διαγράφονται ,εμφανίζονται με τις άκρες διάφανα στο λιγοστό φως μικρά νύχια. Κι οι χορευτές συνεχίζουν να ακολουθούν τη μουσική κι εκείνη να παρακολουθεί σαν σε παραμύθι μια μεταμόρφωση και να φέρνει στο νου , πρόσωπα και γεγονότα. Αγαπημένους που της λείπουν, φίλους και δικά της πρόσωπα. Τα δάχτυλα καθώς χορεύουν θαρρείς σπρώχνουν ότι απωθεί Εκείνη από τη σκέψη της. Ότι καθόλου δεν θα ήθελε να συμβεί. Ότι φοβάται μην το μέλλον της φέρει. Και τα δάχτυλα-χορευτές καθώς κινούνται, τώρα της φέρνουν ωραίες αναμνήσεις, και επιθυμίες και πόθους και όμορφες εικόνες…μήπως η μουσική το καταφέρνει αυτό;;;</span></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Ίσως! Το μυαλό, οι έντονες επιθυμίες, μια εύθραυστη ψυχή, μια ένοχη φαντασία, ίσως ίσως ένας ανήσυχος νους!!!</span></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="color: #674ea7;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;">Καληνύχτα…</span></span></i><br /><div style="text-align: right;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><u><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Κατερίνα</span></u></span></b></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4004903239661455392?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-14898652912920284102010-07-31T19:00:00.002+03:002010-07-31T19:00:01.971+03:00<div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><object height="25" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/EuF-haym7ts&amp;hl=el_GR&amp;fs=1?color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/EuF-haym7ts&amp;hl=el_GR&amp;fs=1?color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="325" height="25"></embed></object></div></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b><br /></b></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Καλοκαιρινό, ζεστό πρωινό στο λιμάνι από όπου θα ξεκινούσε το καράβι-εφτά ώρες δρόμο- για έναν πολύ γοητευτικό προορισμό. Μια γη, μια Ελλάδα, μια πατρίδα ιδιαίτερη μα τόσο αγαπητή στη μάνα Ελλάδα! </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Το μεγάλο καράβι, μια πολιτεία επιπλέουσα σε μια θάλασσα όπου αγκαλιάζει και ταξιδεύει. Λαμπιρίζοντα νερά, παιχνιδιάρικα με το φως ενός ήλιου υπέρλαμπρου που μόλις ανηφορίζει τον ουρανό-πριν λίγες ώρες μια πύρινη σφαίρα έβαφε γύρω τριγύρω κάτι συννεφάκια που θέλησαν να τον συνοδεύσουν. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Το καράβι σαν ένα υπερσύγχρονο κτίριο, με όλα όσα χρειάζεται κάποιος-ένας επιβάτης στις τόσες ώρες ταξιδιού. Η θέση κοντά στο μεγάλο φινιστρίνι. Απόπλους από το λιμάνι! Αφήνουμε πίσω την πολιτεία που μας ξεπροβοδά, άλλα πλοία και στο έβγα του λιμανιού το φάρο, οδηγό τη νύχτα. Λευκός ,όχι μεγάλος με τον κλοβό-προστασία του πολύτιμου φωτός στην κορυφή. Πάντα του όμως τόσο ρομαντικό σημείο αναφοράς για όσους ταξιδεύουν στη θάλασσα. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Και το ταξίδι. Χωμένη στην άνετη πολυθρόνα του πλοίου να χάνεται στο μπλε-γαλάζιο και χρυσαφί απ’ την αντηλιά στο ελαφρύ κύμα. Να ταξιδεύει ο νους πότε ακροπατώντας στην επιφάνεια της θάλασσας κάνοντας όμορφες σκέψεις, πότε βουτώντας στη θάλασσα σα να θέλει να νοιώσει την ψυχρολουσία των νερών μπας και συνέλθει από σκέψεις και συναισθήματα που την απασχολούν και πότε βουτά στα βαθιά και να εύχεται να μείνει για πάντα εκεί…</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Κόσμος πάει κι έρχεται στο καράβι. Αλλάζουν θέση. Ανεβαίνουν στο κατάστρωμα. Άλλη κοιτούν πίσω τη ρότα από αφρούς που έχει χαράξει το καράβι. Ζώντας για λίγο την αίσθηση της ελευθερίας που όλοι επιθυμούν να ¨φυλακίσουν¨ για τον εαυτό τους. Άλλοι ριγμένοι ¨χύμα¨ σε καρέκλες και καναπέδες του καραβιού. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Παιδιά να χαίρονται ξέγνοιαστα μην ξέροντας καν τον προορισμό. Τι σημασία έχει γι’ αυτά; Η κάθε στιγμή σημαίνει λίγο από ευτυχία για τις παιδικές ψυχές που σε λίγο μεγαλώνοντας θα χάσουν. Τουρίστες με σακίδια στην πλάτη, ατημέλητοι, σημασία έχει το ταξίδι, όχι ο τρόπος!</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Ερωτευμένοι νέοι να δίνουν φιλιά και να ρουφούν τον έρωτα, όπως μόνο τώρα-κάθε φορά είναι μοναδική-τον ζουν. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Και ξανά Εκείνη σ’ εκείνη τη θέση κοντά στο φινιστρίνι και τώρα παρατηρεί το πέταγμα ενός γλάρου. Σε ένα επίπεδο πιο κάτω αυτός συνοδεύει το καράβι μες στη λευκή με μπλε σκούρο, σιρίτια στην άκρη των φτερών. Κουνά τις φτερούγες καθώς πετά μα δίνει την αίσθηση πως απλώς ωθεί το σώμα πάνω κάτω έτσι αριστοτεχνικά πετώντας. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Το ταξίδι άρχισε τις πρώτες μεσημεριανές ώρες, τελειώνει λίγο πριν τ’ απόβραδο. Είσοδος στο λιμάνι&nbsp; και αποβίβαση από το καράβι. Το αυτοκίνητο παίρνει το δρόμο του προορισμού. Ένα χωριό του Ρεθύμνου απέναντι απ’ τον αγέρωχο Ψηλορείτη. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b>Εγκάρδια υποδοχή, οι πρώτες εντυπώσεις από το χωριό, αφήγηση του ταξιδιού!</b></i></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/DSC07718-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="251" src="http://i708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/DSC07718-2.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1489865291292028410?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-45896182488017725592010-07-08T18:58:00.004+03:002010-07-08T18:58:00.303+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_h-zgq0WOnqY/SL2bOAnhWLI/AAAAAAAAAq4/kyMTnbKiVhg/s1600/Don_Quixote_5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_h-zgq0WOnqY/SL2bOAnhWLI/AAAAAAAAAq4/kyMTnbKiVhg/s400/Don_Quixote_5.jpg" width="311" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Αυτόν τον καιρό δεν ξέρω να εξηγήσω το γιατί αλλά στο μυαλό μου τριγυρίζει ένα μυθιστόρημα των παιδικών χρόνων- και όχι μόνο των παιδικών -όχι μόνο των δικών μου αλλά ίσως των περισσοτέρων ανθρώπων. Ο Δον Κιχώτης! Ποιος δεν θυμάται τις περιπέτειες του Ισπανού ιππότη της Ελεεινής μορφής , ενός ανθρώπου που συνεπαρμένος από τα βιβλία με περιεχόμενο ιπποτικές περιπέτειες πίστεψε πως μπορεί κι εκείνος να γίνει ένας τέτοιος μα άκαιρα και φυσικά κάλπικα. Ως το τέλος της ζωής του να πεθάνει μέσα στο όνειρό του να ξεκινήσει νέες περιπέτειες αργότερα ,μα και ως περίγελος για τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του.</span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Το μυαλό φέροντας το υποσυνείδητο κάνει περίεργα περάσματα από σταθμούς που ούτε καν έχεις καταλάβει τη στιγμή που το ζεις πως θα αποτελέσει αργότερα σταθμό για μια ανάσα και συλλογισμό, της ζωής σου. </span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και δες. Να ένας άνθρωπος ρομαντικός μα συνάμα και τολμηρός. Μισότρελο τον έλεγε ο περίγυρός του γιατί εκείνοι…τι να καταλάβουν; Εκείνοι δεν είχαν ζήσει την οπτασία των όσων ο Δον Κιχώτης διάβασε στα βιβλία του. Οι άνθρωποι όταν βλέπουν κάποιον να κοντράρει το κατεστημένο του κολλούν τη ρετσινιά του τρελού. Κι όμως. Κι αν έτσι, χρειάζεται θάρρος να ζήσεις την τρέλα σου. Και αξίζει αυτήν να βιώσεις παρά, μέσα κάποτε στο λήθαργο του θανάτου να βασανίζεσαι πως κάτι ξέχασες να ζήσεις. Ο ρομαντικός για τα δεδομένα της κοινωνίας είναι μισότρελος. Βλέπει γίγαντες σε παλιούς ανεμόμυλους και ανθρώπινο στρατό στο κοπάδι τα πρόβατα. Είναι που θέλει να ζήσει ότι δεν είναι πραγματικότητα. </span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και ακόμα ερωτεύεται! Τι ωραίος είναι ο έρωτας σε όποια ηλικία και πόσο μεταμορφώνει τη φτωχή ασήμαντη χωριατοπούλα σε όμορφη κυρά στα μάτια του ερωτευμένου! Ζει και παθαίνει. Όμως δεν πτοείται. Το θέλει με όλη τη δύναμη της ψυχής του να γίνει ιππότης . Η ζωή του δίνει τη δυνατότητα να το βιώσει. </span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και οι άλλοι…! Οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν. Να κάτι με το οποίο θα μπορούν να ξεχάσουν τα δικά τους προβλήματα. Να γελάσουν, να περιγελάσουν για να νοιώσουν εκείνοι ποιο πάνω…ποιος είναι στο πάνω επίπεδο άραγε; Εκείνος που τολμά να ζει το όνειρο ή εκείνος που ανίκανος να το κάνει χλευάζει όποιον τολμά; Οι αγαπημένοι; Αναμένουν με συμπόνια και στωικότητα. Λυπούνται γι’ αυτό συμπαραστέκονται. Μα κανείς δεν είναι σε θέση να κατανοήσει. Ίσως ένας αγράμματος ,αφελής Σάντσο Πάντσα…</span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Να λοιπόν γιατί αυτό το γοητευτικό μυθιστόρημα τριγυρίζει αυτόν τον καιρό στο μυαλό. Είναι που οι σκέψεις με τα συναισθήματα δίνουν μάχη. Και μήπως είναι η πρώτη φορά; Μια ακόμα μάχη στον πόλεμο που γίνεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Μα ποιος έχει το θάρρος να ζήσει την τρέλα του ώστε σε ένα τέλος ζωής ¨γεμάτο¨ να χαιρετήσεις με ένα χαμόγελο-αντίδραση και γροθιά σε όλους όσοι δεν μπορούν και δεν θέλουν να καταλάβουν&nbsp; πως η λογική μπορεί να παραμεριστεί πολύ συχνά δίνοντας τη θέση της στο συναίσθημα ζώντας στο ρομαντικό κόσμο, όμως επιθυμητό αν και όχι φανερά αποδεκτό, από όλους μας.</span></i></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Πάθη, ισχυρές επιθυμίες, συναισθήματα, η διάθεση για μαχητικότητα του κόσμου που δεν είναι αρεστός. Η τάση για το διαφορετικό. Να αλλάξεις ότι εσύ ερμηνεύεις ως κακός κείμενο. Η αγάπη. Ο έρωτας που φοβίζει όταν δεν είναι συμβατός με τα συνήθη πεπραγμένα. Κίνητρα για μια διαφορετική ζωή έξω από το κατεστημένο και πάντως ό, τι η φαντασία κάνει πραγματικότητα και στο τέλος τέλος η πραγματικότητα δικαιώνει.&nbsp;</span></i></b><span lang="EN-US"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><o:p></o:p></span></i></b></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">Κατερίνα</span></span></i></b></div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4589618248801772559?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-23664236819626139132010-07-02T20:19:00.000+03:002010-07-02T20:19:56.833+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://fe-mail.gr/media/Image/relationships_child/2008/sex/06/feminism/women_power_18.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://fe-mail.gr/media/Image/relationships_child/2008/sex/06/feminism/women_power_18.jpg" width="311" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Πολυσυζητημένο θέμα. Θέμα που έχει αναλυθεί ποικιλοτρόπως μα και ένα θέμα ανεξάντλητο για όσο θα υπάρχουν άνθρωποι σε τούτη τη γη ή κάπου αλλού τέλος πάντων. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Οι αναλύσεις; Και οι απόψεις όσες ίσως είναι και οι άνθρωποι πάνω στη γη. Γιατί αν και υπάρχουν κάποιες σταθερές, οι σχέσεις είναι τόσο μοναδικές όσο μοναδικοί είμαστε και οι άνθρωποι και οι σχέσεις που δημιουργούμε. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Επαφή μιας γυναίκας με έναν άντρα. Μοιραία σχέση θα έλεγες και ξεχωριστή. Οι δύο αντίθετοι έχουμε οριστεί ώστε να έλκει ο ένας τον άλλον για ένα σκοπό. Την αναπαραγωγή του είδους. Λίγο ψυχρό όπως το έθεσα και πολύ γενικό. Αλλά…μια σχέση ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα μπορεί να υπάρχει μόνο ερωτική; Δεν μπορούν δυο άνθρωποι του αντίθετου φύλου να είναι φίλοι. Ή απλώς γνωστοί. Συνάδελφοι ή συνεργάτες; Και τίποτα άλλο;&nbsp; Υπάρχουν διάφορες γνώμες. Οι περισσότερες πάντως υποστηρίζουν πως όχι δεν είναι δυνατόν μια σχέση ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα δε μένει για πολύ χωρίς να αναπτυχθεί το ερωτικό στοιχείο. Είναι κι άλλοι που λένε πως μόνο όταν υπάρχει ανάγκη για τέτοια συναισθήματα τότε βρίσκει έδαφος να αναπτυχθεί ένα αίσθημα ανάμεσα στους δύο επαφιόμενους, άνδρα και γυναίκας. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Όμως μια φιλία ανάμεσα τους δεν είναι ποιο αγνή;&nbsp; Ο ένας από τον άλλο δε ζητούν μόνο προσφέρουν. Ανταγωνισμός δεν υπάρχει επειδή και μόνο δεν είναι ίδιοι. Οι αρετές του ενός ενώνονται με τις αρετές του άλλου θα έλεγα. Έτσι απλά και δεν επιτρέπουν στα ασήμαντα και ποταπά συναισθήματα που αναπτύσσονται στις σχέσεις των ανθρώπων του ίδιου φύλου πολλές φορές, εδώ να επηρεάσουν τη σχέση. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Απ’ την άλλη υπάρχει το ερωτικό στοιχείο. Από αυτό κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει γιατί ακριβώς το φέρουμε μοιραία και αναπόφευκτα μέσα μας. Κι ο έρωτας; Ποιος και πως μπορεί να του αντισταθεί; Υπάρχει ή δεν υπάρχει! Αν υπάρχει τότε αφορά δύο ανθρώπους και όλοι οι άλλοι σε ότι φύλο και να ανήκουν είναι αδιάφοροι ως ερωτικά αντικείμενα. Αν δεν υπάρχει βρίσκει γόνιμο έδαφος. Και αν δεν υπάρχει και ως αμοιβαίο και από τους δυο συναίσθημα, τότε πια τα πράγματα δυσκολεύουν. Γιατί τότε η σχέση γίνεται μια πολύπλοκη κατάσταση όπου σίγουρα κάποιον από τους δυο θα αφήσει στο τέλος ως ηττημένο. Φυσικά παίζει ρόλο και ένας άλλος παράγοντας πέρα από την φυσιολογική έλξη γενικά ενός άντρα σε μια γυναίκα και το αντίθετο. Είναι η έλξη που προέρχεται όταν αυτά τα δύο άτομα γνωριστούν πια. Και δουν κοινά γνωρίσματα των χαρακτήρων τους. Πόσο δύσκολο ή εύκολο πια είναι να κρατηθεί η σχέση σε επίπεδα πέραν του ερωτικού; </span></b></span></i><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Είναι κάποιοι παράμετροι του θέματος σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα τα όσα ανέφερα ποιο πάνω. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και επειδή δε ζούμε σε κοινωνία χωρισμένη σε αρένων και θηλέων δες πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα ως προς αυτή τη σχέση. Ούτε καν δύο άνθρωποι δεν μπορούν να κρατήσουν τη σχέση τους όποιας μορφής σε ένα ιδιαίτερο δικό τους συμφωνηθέν μεταξύ τους σημείο..……..</span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Φυσικά υπάρχουν κάποιοι παράγοντες, άγραφους νόμους τους χαρακτηρίζεις που κρατούν ίσως σε ένα επίπεδο πέραν του ερωτικού μια σχέση μεταξύ άντρα και γυναίκας. Η ηθική, ο σεβασμός στον άλλο και στην έννοια φιλία, οι στόχοι και των δύο. Και των ανθρώπων του περιβάλλοντος τους φυσικά. Ώστε πια αυτό απλουστεύει μια πολύπλοκη σχέση σαν αυτή των ανθρώπων του αντίθετου φύλου; </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Υπάρχει η λογική και το συναίσθημα πάντα. Που αντιμάχονται συνεχώς. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Τελικά κι αν επιχείρησα τούτην εδώ την ανάλυση ίσως ψάχνοντας κάποιες απαντήσεις, ή ασφαλή συμπεράσματα θα έλεγα καλύτερα εγώ, δεν μπόρεσα να καταλήξω σε μια απάντηση ικανή να στηρίξει το ένα ότι δηλαδή οι σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα μπορούν να υπάρξουν και χωρίς το ερωτικό στοιχείο ή το άλλο ότι δεν μπορείς να αποφύγεις κάτι που ορίστηκες να φέρεις μέσα σου!&nbsp;</span></b></span></i></div><br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-2366423681962613913?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-33560042195849175112010-06-24T18:45:00.000+03:002010-06-24T18:47:26.197+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://elzin.files.wordpress.com/2009/08/dreams.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="243" src="http://elzin.files.wordpress.com/2009/08/dreams.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Έλξη και χημεία. Και αργότερα επαφή σε ένα άλλο επίπεδο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Δεν αναφέρομαι μόνο σε σχέσεις του αντίθετου φύλου. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Το υποστηρίζουν ωστόσο αρκετοί επιστήμονες. Πως υπάρχει κάτι το μυστηριώδες ώστε κάποιοι άνθρωποι να έλκουν άλλους κοντά τους έτσι που στη συνέχεια της γνωριμίας τους να βρίσκουν πολλά κοινά σημεία επαφής τους. Κι έτσι να δίνουν μια εξήγηση στο γιατί υπήρξε αυτή η κατ’ αρχάς ανεξήγητη έλξη. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Όμως εγώ ούτε επιστήμων είμαι παρά μόνο αν μπορώ να το πω μόνο επιστήμων του εαυτού μου με την έννοια της έρευνας αυτού συνεχώς. Φυσικά μια έρευνα δεν οδηγεί πολλές φορές σε ασφαλή συμπεράσματα παρά μόνο μετά από πολλά πειράματα…</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Αλλά πιστεύω πως πολλοί από σας έχουν νοιώσει αυτό: Αυτό δηλαδή το ανεξήγητο , να έχεις ¨δέσει¨ με έναν άνθρωπο πριν καλά καλά τον γνωρίσεις. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Είναι ένστικτο πιστεύω εγώ. Και το ένστικτο δεν είναι ανεπτυγμένο λένε όμως στον ίδιο βαθμό σε όλους τους ανθρώπους. Ίσως πάλι δεν του δίνουμε τη σημασία που πρέπει. Το ένστικτο είναι ένα έμφυτο συναίσθημα, ένα πρωτόγονο θα έλεγες μέσο, δοσμένο στους ανθρώπους ώστε εκείνοι να μπορούν να προφυλάξουν τους εαυτούς τους. Και όχι μόνο από τα στοιχεία της φύσης. Έτσι ως τέτοιο λειτουργεί κάλλιστα ώστε να οδηγήσει κάποιον σε ασφαλή μονοπάτια ζωής μαζί συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων που συναντάς σε αυτά. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Ας το δούμε απλά. Συναντάς ή κάνεις γνωριμία με έναν άνθρωπο. Κατ’ αρχάς ¨αντιμετωπίζεις¨ την εικόνα του.(Πια ίσως και πριν από αυτό. Είναι το πρωτόγνωρο και καινούριο να γνωρίζεις ανθρώπους και να επικοινωνείς μέσα από το διαδίκτυο, μα θα μιλήσω παρακάτω γι’ αυτό). Αργότερα γνωρίζεσαι λοιπόν με κείνον. Ανταλλάσεις σκέψεις και ιδέες , βλέπεις πως υπάρχουν σημεία επαφής. Η επικοινωνία πια έχει πάρει το δρόμο της. Σε άλλη περίπτωση, βλέπεις την εικόνα του άλλου. Έχεις και όλες τις καλές προθέσεις για κείνον-και πάντα για τέτοιες σχέσεις μιλάμε- μπορεί και να συμφωνείς σε αρκετά μαζί του αλλά…κάτι δεν προχωράει ανάμεσα στους δύο. Και είναι ανεξήγητο. Γιατί προσπαθείς για το καλύτερο ανάμεσα σε σένα κι εκείνον μα κάτι δεν βοηθάει. Και σιγά σιγά απομακρύνεστε. Και έρχεται στιγμή που αναρωτιέσαι γιατί αφού έχεις κάνει τα πάντα ως προς το να επικοινωνήσεις απτά , με όλους τους κανόνες που η επικοινωνία ορίζει , κι όμως τα δύο άτομα δεν μπορούν να πετύχουν μια ένωση. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Όσων αφορά το νέο τρόπο επικοινωνίας από το διαδίκτυο. Είναι μεγάλο κεφάλαιο. Θα το προσεγγίσω μόνο όσων αφορά τη σωστή επικοινωνία που προέρχεται μέσα από αυτό. Εδώ υπάρχει μια ιδιομορφία. Μπορεί να γνωριστείς με κάποιον ούτε καν έχοντας την εικόνα του. Μόνο γνωρίζοντας λίγα πράγματα για κείνον ,ίσως και όχι εκατό τα εκατό ασφαλώς, μα κι εδώ μπορεί να συμβεί το ίδιο όπως στην περίπτωση να έχεις μια φυσιογνωμία απέναντι σου. Κι εδώ η απορία να σε έλκει ένας άνθρωπος που καν δεν έχεις δει είναι μεγαλύτερη. Στη ζωή τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ή αν το πάρεις από άλλη άποψη όλα στη ζωή η τύχη τα φέρνει. Ο καθένας διαλέγει από αυτό. Μα νομίζω- κι εδώ ίσως ήταν το δύσκολο για μένα ως προς το να το αποδείξω ότι ένα σύμπαν, μια ανεξερεύνητη ακόμα δύναμη, ένα μυστήριο μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους κοντά έτσι που να νοιώσουν αργότερα με την περαιτέρω γνωριμία τους πως ο ένας είναι κομμάτι του άλλου. Και είναι πολύ όμορφο να βρίσκεις στο διάβα της ζωής σου τα κομμάτια του εαυτού σου. Συμπληρώνεσαι έτσι σιγά σιγά. Συναρμολογείσαι. Και είναι εκπληκτικό πως επικοινωνείς μετ’ έπειτα με κείνον. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">&nbsp;Οι άνθρωποι κατά καιρούς φτιάχνουμε τις θεωρίες μας, που είναι προσωπικές, ως προς κάποια πράγματα που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε. Είναι φορές που εκείνες είναι μύθοι. Είναι άλλες που έχουν όμως ισχυρές βάσεις. Μα και κάπως έτσι στηριζόμενοι σε μια υπόθεση δεν τεκμηριώνεται στη συνέχεια κάτι; Είναι και ανθρώπινη ανάγκη εξ’ άλλου να θέλεις να στηρίξεις κάπου το ανεξήγητο. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Θέλω να καταλήξω και να δικαιολογήσω τη δική μου θεωρεία. Πως δηλαδή και φυσικά υπάρχει κάτι το οποίο έλκει τον έναν άνθρωπο προς κάποιον άλλο αλλά πια δεν είμαι σίγουρη αν είναι κάτι το χειροπιαστό, αν λάβουμε υπ’ όψη και την έλξη δύο ανθρώπων μέσα από ένα μέσο όπως το διαδίκτυο. Αλλά όταν ανακαλύψεις πια αυτόν, ένα κομμάτι σου δηλαδή, διαπιστώνεις στη συνέχεια με κείνον μια άλλου τύπου επικοινωνία. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Σε όλες τις περιπτώσεις της κατ’ αρχάς και ανεξήγητης έλξης&nbsp; αποδεικνύεται αυτό. Ότι δηλαδή πια η επικοινωνία ταξιδεύει με ¨κύματα¨. Και βλέπεις τους ανθρώπους να νοιώθουν από πριν ή να κατανοούν ό,τι ακόμα δεν γνωρίζουν ή να χρησιμοποιούν τους ίδιους κώδικες επικοινωνίας την ίδια στιγμή γιατί εκείνη τη στιγμή ο εγκέφαλος τους λέει τα ίδια πράγματα. Τηλεπάθεια το ονομάζω εγώ αυτό. Δεν είναι κάτι τόσο δύσκολο να εξηγηθεί. Είναι απλώς η πολύ δυνατή έλξη και ταύτιση χαρακτήρων του ενός για τον άλλο που ενεργοποιεί την ικανότητα του εγκεφάλου να ¨μαντεύει¨ λαμβάνοντας ή καλύτερα ¨τραβώντας¨ τα σήματα που εκπέμπονται από τον εγκέφαλο του άλλου με τον οποίο συνταιριάζεις. Η ικανότητα ή μια δύναμη που να κάνει δυο ανθρώπους να επικοινωνούν εγκεφαλικά και να αποδεικνύεται στη συνέχεια εκφράζοντας το με λέξεις, και από τους δυο. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Ο εγκέφαλος του ανθρώπου ως γνωστόν έχει πάμπολλες δυνατότητες και όσο για τις δυνάμεις που κρύβει η ψυχή, αυτές δεν έχουν υπολογιστεί ακόμα!</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Κάποιος θα έλεγε πως είναι ακόμα πιο απλό. Είναι αυτό που λέμε ¨ταιριάζουμε¨. Ο καθένας από μας δηλαδή βρίσκει ένα ταίρι! </span></b></i></span></div><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt;"></span><br /><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt;"><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μπορεί να είναι ερωτικό&nbsp;</span></b></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ταίρι. Μα πέρα από αυτό και περισσότερο ίσως σημαντικό να ανακαλύψεις ένα ταίρι ζωής. Που είναι ένας καλός φίλος! Ένα κομμάτι από το πάζλ του εαυτού σου!!!</span></b></i></span></span></div></span><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-3356004219584917511?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-38445246703283802502010-06-22T17:40:00.012+03:002010-06-22T17:40:00.305+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i.ehow.com/images/a04/pp/jk/flirt-anyone-800X800.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://i.ehow.com/images/a04/pp/jk/flirt-anyone-800X800.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Είναι φυσικά στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης η επικοινωνία. Είναι ανάγκη. Οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι να ζούμε ομαδικά. Όπως κι αν το δούμε και είτε μας αρέσει είτε όχι. Έτσι θα έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος συνεννόησης μεταξύ μας. Έτσι απλά και με λίγα λόγια περιγράφεται ο όρος επικοινωνία. Όσο από την άλλη καθόλου απλή δεν είναι η τέχνη της. Γιατί από κει ξεκινάει η σωστή ή όχι ανθρώπινη επαφή και σε όλα τα επίπεδα. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Τι είναι επικοινωνία λοιπόν; Κάποιος θα έλεγε κάποιες λέξεις. Ένας κώδικας, ένας συνδυασμός συμβόλων για να&nbsp;συνεννοούνται&nbsp;οι άνθρωποι. Αν ήταν όμως μόνο αυτό τότε και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων δεν θα είχαν αυτή την πολυμορφία που έχουν τώρα, ούτε το κάθε είδος σχέσης θα ήταν διαφορετικό, ούτε η κάθε σχέση θα είχε την ιδιαιτερότητα της. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Άρα η τέχνη της επικοινωνίας είναι δύσκολη θα έλεγες. Πολύπλευρη. Μα συνάμα γοητευτική. Φυσικά εξαρτάται από όλα τα μέλη που βρίσκονται σε επικοινωνία μια δεδομένη στιγμή. Αλλά…θα έλεγα πως η επικοινωνία ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα μέλη αρχίζει από πολύ πριν ανταλλάξουν αυτές τις λέξεις.</span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Επικοινωνία είναι μια φυσική έλξη ανάμεσα στα μέλη. Ανεξήγητη πολλές φορές. Μα που δηλώνεται κάπως αυταρχικά θα έλεγα. Δηλαδή δεν το επιδιώκεις. Σου επιβάλλεται κατά κάποιο τρόπο. Και το λένε αυτό κάποιοι ¨χημεία¨ μεταξύ δύο ας υποθέσουμε ανθρώπων. Όπως συνδυάζεις δηλαδή δύο στοιχεία τα οποία έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά και από την ένωσή τους προκύπτει μια αντίδραση. Δες. Δράση και αντίδραση. Κάπως έτσι δεν είναι και η επικοινωνία; Υπάρχει ο πομπός που μεταβιβάζει πληροφορίες και ο δέκτης που τις επεξεργάζεται και τις επιστρέφει πάντα μέσα από τα δικά του ¨φίλτρα¨. Κι έτσι προκύπτει μια άλλη πληροφορία χρήσιμη για την εξέλιξη της αυτής επικοινωνίας μα ακόμα και προς χρήση για τη συνέχιση της ζωής. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Επικοινωνία είναι μια εξ’ αποστάσεως συνεννόηση. Δηλαδή κάποιος στέλνει μηνύματα σε αυτόν που θέλει να επικοινωνήσει χρησιμοποιώντας το σώμα του. Τα μάτια, τη γενικότερη στάση του σώματος του αργότερα το άγγιγμα. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Και φυσικά κυρίαρχο ρόλο παίζει η επικοινωνία κωδικοποιημένη πια με τη μορφή λέξεων και προτάσεων. Μα ούτε κι εδώ δεν είναι απλό το&nbsp; θέμα. Γιατί επικοινωνεί κάποιος καλύτερα όταν κατέχει πολύ καλά τη ¨γλώσσα¨ που γαλουχήθηκε να μιλά. Υπάρχουν κάπου τις τρεις χιλιάδες γλώσσες επισήμως που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους στη γη. Η κάθε ομάδα, φυλή, έθνος ή χώρα όμως η οποία ορίζεται και από αυτή έχει ως δικό της χαρακτηριστικό ένα δικό της κώδικα επικοινωνίας, μια δική της γλώσσα. Από κει και μετά και σε μια επιχείρηση παγκοσμιοποίησης των όλων, και των ανθρώπινων&nbsp;επαφών, οι άνθρωποι προσπαθούν να γίνουν κοινωνοί όσο μπορούν περισσότερων γλωσσών ώστε να μπορούν να επικοινωνούν γενικότερα με τους ομοίους τους. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μα πρωτεύοντα ρόλο παίζει το να κατέχει κάνεις τη δική του γλώσσα για να επικοινωνεί πρώτα με τα άτομα του στενού και αποκλειστικού περιβάλλοντος του. Τους συγγενείς , τους φίλους, τους αγαπημένους. Και είναι σημαντικό να μπορείς ή να έχεις τις γνώσεις να χρησιμοποιείς σωστά τη γλώσσα σου γιατί η κάθε λέξη έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία και δίνει το δικό της νόημα σε όσα θέλει ο πομπός να περάσει στο δέκτη. Κι έτσι να βοηθήσει αυτόν να επεξεργαστεί καλύτερα την πληροφορία ώστε να γίνει μεταξύ τους πιο πετυχημένη η επικοινωνία. Αποφεύγονται έτσι και λάθη, παρανοήσεις και παρεξηγήσεις τα οποία στοιχίζουν πολλές φορές την απώλεια ενός αγαπημένου που θέλεις πάση θυσία να κρατήσεις κοντά σου.</span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Βέβαια σημαντικό είναι να δίνεις από σένα, και περισσότερα πολλές φορές στην αρχή μιας σχέσης-επικοινωνίας, για να πάρεις χωρίς να το έχεις ζητήσει. Να μιλάς με παραδείγματα και όχι θεωρητικά γιατί κινδυνεύεις να θεωρηθείς ¨εξυπνάκιας¨ αλλά πολύ σημαντικό, να ακούς τι θέλει να σου πει κι ο συνομιλητής σου. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Και πέρα λοιπόν από όλα αυτά αλλά εξίσου σημαντικό για μια σωστή επικοινωνία είναι η επαφή. Έλκεσαι από ένα άτομο. Ανταλλάσεις μηνύματα με το σώμα. Συνομιλείς μαζί του και βρίσκονται σημεία επαφής και ομοιότητες χαρακτήρων. Κοινά ενδιαφέροντα. Αναπτύσσεται έτσι ένα αίσθημα αγάπης με το συνομιλητή σου. Αλλά αυτό το αίσθημα έχεις την ανάγκη να του το μεταδώσεις. Αγγίζοντας απλώς. Κρατώντας το χέρι του άλλου εκείνη τη στιγμή του μεταδίδεις τη συμπάθεια σου σε αυτό. Καλύτερα αγκαλιάζοντας ή φιλώντας το δείχνεις ότι δεν περιγράφεται με λέξεις και είναι μόνο αισθήματα προς το άτομο που επικοινωνείς.</span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Μάτια, αυτιά, άγγιγμα γεύση ίσως με ένα φιλί και μυρωδιά φυσικά, αν παραδεχτούμε αυτό που ανέφερα στην αρχή για την έλξη με το άλλο άτομο και όπως λένε η μυρωδιά του κάθε ανθρώπου είναι κάτι που έλκει κάποιον άλλο, άρα οι αισθήσεις σε διέγερση, μη συνειδητοποιώντας το τις περισσότερες φόρες, αλλά δες το. Μήπως είναι έτσι;</span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Τελικά η τέχνη της επικοινωνίας είναι και πολύ απλή και πολύπλοκη. Δηλαδή έχει πολύ πλοκή αλλά εν τέλει είναι απλή. Αρκεί να έχεις θετικά συναισθήματα από την αρχή για το συνομιλητή σου. Να τον αντιμετωπίζεις με κατανόηση και αγάπη. Να μιλάς σωστά, με παραδείγματα της δικής σου ζωής. Μα και πολύ σημαντικό να ακούς και τι έχει να σου πει εκείνος. </span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Απόλυτη δημοκρατία θα έλεγα αν μπορώ να το πω αυτό ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα μέλη που ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν.&nbsp;</span></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Κατερίνα</span></span></b></div><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-3844524670328380250?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-69647450929400637782010-06-05T11:57:00.001+03:002010-06-05T21:21:48.687+03:00<object height="200" width="350"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/XTHKQvFBS80&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/XTHKQvFBS80&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="350" height="200"></embed></object><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Αυτή φταίει! Στέκει εκεί ψηλά από όλους και όλα, μεγαλόπρεπη , πανέμορφη και ¨μας το παίζει¨ ντροπαλή μες στο χλωμό της πρόσωπο.</i></b></span><br /><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Μια νύχτα όχι πολύ συνηθισμένη ,όχι σίγουρα καθημερινή γι’ αυτό τόσο πολύ ενδιαφέρουσα. Ήταν μια νύχτα με παρέα τη σαγηνευτική σελήνη κι ένα ποτήρι κρασί , απόλαυση κοντά σε μια πισίνα. Μια πισίνα ξενοδοχείου , όμορφο κατασκεύασμα ανθρώπινης ανάγκης για επαφή όσο περισσότερο με το νερό. </i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Η πισίνα σε ωραίο σχήμα και φωτισμένη έτσι που να δείχνει τόσο διάφανο το περιεχόμενό της , όσο διάφανη είναι η φύση του. Νερό! Άλλο ένα παντοδύναμο στοιχείο της φύσης που μπροστά του δεν μπορεί κανείς από μας τα θεωρούμενα ισχυρά κυρίαρχα πλάσματα τούτου εδώ του πλανήτη να μετρηθεί και να αδιαφορήσει. </i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Το νερό της πισίνας αναδεύεται ελαφρώς στο ελαφρό φύσημα ενός νυχτερινού αέρι! Λίγα μέτρα πιο κει και σε ένα επίπεδο πιο κάτω εκείνη. Εκείνη, η θάλασσα χαμογελά περιπαικτικά στην πισίνα η οποία στήθηκε εκεί θέλοντας να τη μιμηθεί. Δεν μπορεί να συμβεί αυτό! </i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Το αέρι κάνει αισθητή την παρουσία του σε λίγο και σε προκαλεί να αγκαλιάσεις το σώμα σου να σε ζεστάνεις ή…να νοιώσεις καλύτερα τη θέρμη της ψυχής σου. Αφήνεσαι για άλλη μια φορά. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν έχεις άλλη επιλογή. Το ολοστρόγγυλο, υπέροχα φωτεινό φεγγάρι παιχνιδίζει το φως του στη θάλασσα ενώ στέκει ακριβώς πάνω από την πισίνα. Δεν μπορεί να αποφασίσει που να βουτήξει. Στα ήρεμα, ασφαλή νερά μιας πισίνας ή στα περιπετειώδη τόσο θελκτικά νερά της θάλασσας; Σαν τις επιλογές μας. Στέκεις πριν αποφασίσεις τι είναι το καλύτερο να κάνεις; Και όταν πια το έχεις κάνει, ότι εσύ θεώρησες καλύτερο, μετανιώνεις γιατί έχασες την ευκαιρία να δοκιμάσεις και την άλλη επιλογή που είχες…</i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Η πισίνα ζηλιάρα από τη μεγαλοπρέπεια του φεγγαριού, δεν δέχεται ούτε το καθρέφτισμα του μέσα της. Καμαρώνει ¨παίζοντας¨ ελαφρά τα νερά της στο λαμπερό φως, τεχνητά φωτίζοντας το ώστε να δείχνει πιστή απομίμηση μιας γαλαζοπράσινης θάλασσας. Το μυαλό βουτά πότε στα ασφαλή νερά εκείνης της μικρής ξιπασμένης, πισίνας για να κάνει ένα ήρεμο απολαυστικό μπάνιο σκέψεων και αισθήσεων και πότε βουτά διψασμένο για περιπέτεια σε βαθιά νερά εκεί που χαράζει φωτεινό δρόμο η σελήνη. Μέσα σε μια σκούρα μωβ θάλασσα με χρυσές αποχρώσεις στο τελείωμα των απαλών κυμάτων της. Και έρχονται και πάλι σκέψεις , συλλογισμοί, τι έζησα, τι δεν έζησα και πρέπει να ζήσω, τι πρόσφερα σε μένα και μου πρόσφερε εμένα το εγώ μου. Ποιο το κέρδος και ποιες οι απόλυες της ζωής μου σε σχέση με τους ανθρώπους. Τι πρέπει να κάνω για να γίνω καλύτερος ή…αξίζουν άραγε όλα αυτά;;; Μάλλον ότι αξίζει είναι αυτό! Το ίδιο το νερό, και το αέρι που τώρα χαϊδεύει ηδονικά το κορμί και παίρνει τα μαλλιά πίσω, το φεγγάρι, περίεργη επίδραση στις ψυχές, τελικά η ψυχή μου κουβαλάει τη δική της θέρμη και ζέση στοιχείο της φύσης κι αυτή αφού τόσο πολύ συμμετέχει στο υπέροχο μοναδικό σύμπαν!</i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Δεν είναι δυνατόν…! Αντίδραση βίαιη της στιγμής. Θυμός ή ανυπομονησία. Το άδειο ποτήρι πέφτει με δύναμη μέσα στην πισίνα. Θα τα καταφέρω. Θα ζήσω τα απωθημένα μου…ελπίζω και προσπαθώ! Μου αξίζει…!</i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><b><i>Μήπως το κρασί ήταν τελικά τόσο μεθυστικό;;; Ή η επίδραση του φεγγαριού; Ή το μοναδικό άρωμα ενός άνθους μιας γαρδένιας που τόση ώρα επέμενε να προκαλεί παραισθήσεις χωρίς καν να γίνει αντιληπτό;;;</i></b></span><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b>Κατερίνα</b></span></span></div></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://s708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/?action=view&amp;current=DSC07183-1.gif" target="_blank"><img alt="Photobucket" border="0" src="http://i708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/DSC07183-1.gif" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-6964745092940063778?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-68156171577977852212010-06-02T19:05:00.001+03:002010-06-02T19:10:55.961+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_x1BkpBpABN0/SezmfbCzM_I/AAAAAAAAAew/KFXtGHBqtqU/s1600/Okavango+128+(Large).jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/_x1BkpBpABN0/SezmfbCzM_I/AAAAAAAAAew/KFXtGHBqtqU/s200/Okavango+128+(Large).jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><object height="25" width="230"><param name="movie" value="http://www.youtube- nocookie.com/v/UdVOIUKJVb0&hl=el_GR&fs=1&rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/UdVOIUKJVb0&hl=el_GR&fs=1&rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="230" height="25"></embed></object>&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Και ξαφνικά σε μια πεδιάδα από άλλοτε σπαρμένες εκτάσεις και άλλοτε φυσική βλάστηση, αντικρίζεις το υγρό στοιχείο.</span></span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Μια πεδιάδα από νερό , ήρεμο, γαλήνιο περιτριγυρισμένο από&nbsp; χαμηλά δέντρα τόσο κοντά και έχοντας μια κλήση προς το νερό-πηγή ζωής ,για κείνα. Πυκνή φυλλωσιά που δεν εγκαταλείπει τα κλαδιά τους καμιά εποχή του έτους σχηματίζουν ένα φυσικό φράχτη για τη λίμνη. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Μια λίμνη σε χρώματα και αποχρώσεις του μπλε γαλάζιου , από το καθρέφτισμα του ουρανού μέσα της σε μια ακτίνα στο κέντρο της και όσο ο κύκλος πλησιάζει στις όχθες παίρνει άλλες αποχρώσεις αυτές του καθρεφτίσματος σε αυτή των φυτών και δέντρων όσων παίρνουν ζωή και ανάπτυξη από το νερό της λίμνης. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Αλλά δεν είναι μόνο αυτό που βάφει περίεργα πράσινη τη λίμνη. Γύρω γύρω από το κέντρο της αυτή καλύπτεται από τα ποιο όμορφα, γοητευτικά για το ιδιαίτερο της ζωής τους κι έτσι κάποιος νους μπορεί να ταξιδέψει μαζί τους πάνω σε ήρεμα νερά παρέα τους. Είναι τα νούφαρα! Είναι οι παρθένες των γλυκών νερών , Νύμφες που μη θέλοντας να δείξουν το αληθινό τους πρόσωπο, ντροπαλές θεές προβάλουν μέσα στο νερό ως απίστευτης ομορφιάς φυτά. Ένα όμορφα σχηματισμένο καταπράσινο φύλλο σαν μικρή βαρκούλα να επιπλέει πάνω στο νερό και στο κέντρο να προβάλει το λουλούδι του. Άλλοτε με λευκό της αγνότητας ένδυμα , πότε ροζ ή μωβ, απαλά ευγενικά χρώματα τέτοιας ομορφιάς που κι αν αυτό ήθελαν εκείνες οι νυφούλες της λίμνης, να κρύψουν την ομορφιά τους , δεν το καταφέρνουν. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Οι Αιγύπτιοι ονομάζουν τα νούφαρα Λωτούς και είναι αυτά ακριβώς τα φυτά που κατά τον Όμηρο , οι σύντροφοι του Οδυσσέα δοκίμασαν να γευτούν και τότε ξέχασαν τα πάντα. Και προορισμό και αφετηρία ζωής. Μήπως είναι καλό να δοκιμάσει κανείς;;;</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #45818e;">Το όχημα περνά κοντά στη λίμνη και οι επιβάτες σηκώνονται από τις θέσεις τους να θαυμάσουν. Και μετά…ο καθ’ ένας πλάθει τη δική του ιστορία και αφήνεται στο φανταστικό κόσμο το δικό του σε σχέση με το υπέροχο νούφαρο. Κι έτσι όπως επιπλέει το όμορφο πλατύ καλοσχηματισμένο φύλλο θέλεις να γίνεις μια τόση δα μικρούλα ύπαρξη για να ξαπλώσεις πάνω του και κάτω από το υπέροχο λουλούδι για να νοιώσεις την απόλυτη γαλήνη και ευτυχία εκείνη που μόνο το φυσικό περιβάλλον με το ασύγκριτης ομορφιάς κόσμο του καταφέρνει. Ίαμα ψυχής αναδυόμενο μέσα από μάτια καθάρια. Ένας κύκλος ζωής σύντομος μα τόσο μακριά από ανθρώπινα πάθη και άγχη. Μέθη και παραίσθηση. Αυτή που χαρίζει το από το νερό μουλιασμένο νούφαρο στον ανθρώπινο νου και τον κάνει να χάνεται σε υπερκόσμιες διαστάσεις και προσωπικούς παραδείσους!!!</span></b></i></span><br /><div style="text-align: right;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Κατερίνα</span></span></i></b></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://s708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/?action=view&amp;current=DSC07026-2.jpg" target="_blank"><img alt="Photobucket" border="0" height="253" src="http://i708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/DSC07026-2.jpg" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-6815617157797785221?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-41030746116867462552010-05-31T18:31:00.000+03:002010-05-31T18:31:57.380+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><br /></span></span><br /><object height="180" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/Y6INqakLxi8&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/Y6INqakLxi8&hl=el_GR&fs=1&rel=0&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="180"></embed></object><br /><br /><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Κάθισε στη θέση από τη μεριά του παραθύρου. Από εκεί όλες οι εικόνες και παραστάσεις που αντικρίζει το μάτι έξω από το λεωφορείο έχουν μια άλλη οπτική. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Πάντα της άρεσε το ταξίδι με λεωφορείο. Ταξιδεύεις με άλλους ανθρώπους παρέα κι αυτό από κοινωνιολογικής άποψης έχει ισχυρό ενδιαφέρον αλλά είναι κι αυτό: Όλα έξω απ’ το παράθυρο δίνουν μια ιδιαίτερη αισθητική εικόνα. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Το λεωφορείο τρέχει, γλιστρά σε μια οδό με μεγάλη κυκλοφορία. Κάποτε έχεις τη αίσθηση πως είσαι σε καράβι έτσι ¨μονοκόμματα¨ που κινείται. Ευχάριστη μουσική για να κάνει ποιο ευχάριστο ένα ήδη ευχάριστο, λόγο του ενδιαφέροντος προορισμού, μα και του γενικού παρεϊστικου κλίματος, ταξίδι. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Είναι ότι οι αισθήσεις και τα βιώματα που κουβαλάς από παιδί σε προδιαθέτουν ώστε να βιώνεις κάθε πράγμα ή εμπειρία με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Το ταξίδι με λεωφορείο της θυμίζει τις σχολικές εκδρομές, τότε που παιδιά χαίρονταν την ανεμελιά με τραγούδια, σκανδαλιές και γέλια και εικόνες διαφορετικές ακόμη κι αν οι εικόνες μπορούσαν να είναι ίδιες με κάποιες που είχε ξαναντικρίσει περνώντας από το ίδιο σημείο με άλλου είδους μέσο. ‘Ένα Ι.Χ. Έτσι&nbsp; τα ίδια συναισθήματα έχει και θέλει να ζήσει κάθε φορά που ταξιδεύει με λεωφορείο. Οι ευχάριστες αναμνήσεις σε ακολουθούν σε όλη σου τη ζωή… όπως και το αντίθετο βέβαια. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Αλλά τώρα το πρόσωπο έχει κολλήσει στο τζάμι. Σε ένα τεράστιο σε μέγεθος παράθυρο, σε ένα ύψος από το επίπεδο της γης. Το όχημα φεύγει με ταχύτητα κι εκείνη παρατηρεί: Τα γοητευτικά βουνά και τις πετρώδης κορυφές τους. Τις άλλοτε κατάφυτες καταπράσινες απότομες πλαγιές τους και άλλοτε γυμνές από βλάστηση αλλά όχι λιγότερο γοητευτικές. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Ένα πλάνο πιο κοντά οι εικόνες εναλλάσσονται με ταχύτητα τόση όση το όχημα που κάνει τη μεταφορά των εκδρομέων. Καταπράσινες συστάδες δέντρων σε περιβόλια με πορτοκαλιές και λεμονιές και χαμηλή βλάστηση και άλλου είδους χωράφια καλλιεργημένα αλλά στην οπτική φαντασία ιδιαίτερα σχεδιασμένα το καθένα αναλόγως την καλλιέργεια και το χρώμα των σπαρτών. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Και τώρα να, το μάτι ¨πιάνει μια ελώδη περιοχή. Καλάμια και υδρόβια πρασινάδα, υπέροχα αναδυόμενη μέσα από το νερό ή επιπλέοντας αριστοτεχνικά. Και μετά, πάλι καλλιέργειες. Και τώρα το τοπίο αλλάζει. Χαράδρα απότομη ως κάτω εκεί που ένας ποταμός κυριαρχεί του τοπίου. Το νερό πάντοτε ασκούσε μια ακατανόητη επιρροή στον ψυχισμό του ανθρώπου. Σκεφτεται ο Νους. Και τώρα το λεωφορείο περνά μέσα από ένα τούνελ. Υπέρτατο κατασκεύασμα του ανθρώπου για να ¨πατήσει¨ και ότι η φύση δεν επέτρεπε. Σκοτάδι. Η ματιά ¨μετρά¨ τα χλωμά φωτάκια που τοποθετήθηκαν εκεί για να δίνουν ένα κάποιο φως στο σκοτάδι. Η ματιά θολώνει. Τώρα μια συνεχόμενη φωτεινή γραμμή περνά με κατεύθυνση αντίθετη απ’ το όχημα μπροστά στα μάτια. Και να! Το φως πηγή ζωής στην άκρη του τούνελ. </span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Και η ματιά παρατηρεί όσο προλαβαίνει πια την ταχύτητα του ψηλού, γρήγορου&nbsp; οχήματος το πρώτο πλάνο του φιλμ που περνά μπροστά στα μάτια της ¨φευγάτης¨ επιβάτιδας. Τι; Δεν προλαβαίνει η ματιά να σταθεί κάπου. Ίσα που συνειδητοποιεί ο νους τι είναι εκείνο που βλέπει. Και τότε η εικόνα θολώνει, φυσική αντίδραση των ματιών ή…μπορεί και αίσθηση συνειδητή. Γιατί μες στην ιλιγγιώδη, αντίθετης κατεύθυνσης, ταχύτητα των εικόνων, το μυαλό ¨μεθά¨ και συγκλονίζεται και τότε όλα μπερδεύονται γλυκά και αφήνεται στις σκέψεις και βλέπεις να ζωντανεύουν όνειρα και πόθοι και ζεις τις παραισθήσεις σου…</span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Τη στιγμή ακριβώς που η μουσική δυναμώνει μέσα στο λεωφορείο και κάνει τη ροή της σκέψης εκείνης της στιγμής διακόπτει για να σε πάρει εκείνη και να σε ταξιδέψει με το δικό της μαγικό τρόπο. Ταξίδια μέσα σε ένα ταξίδι. Χορός αισθήσεων και παραισθήσεων. Συνδυάζεις. Ακολουθείς ψιθυρίζοντας τους στίχους του τραγουδιού, παρακολουθείς νοιώθοντας τον ίλιγγο της απίστευτα γρήγορης εναλλασσόμενης, σε αποχρώσεις του πράσινου και γήινου χρώματος εικόνα και αφήνεσαι στα χέρια του φανταστικού, του υπερκόσμιου. Στον πλούσιο κόσμο των χίλιων αισθήσεων και παραισθήσεων…!</span></b></span></i><br /><div style="text-align: right;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Κατερίνα</span></span></span></i></b></div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i.ytimg.com/vi/LzW7ZSPACUE/0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" src="http://i.ytimg.com/vi/LzW7ZSPACUE/0.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><br /></span></b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4103074611686746255?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-56658546310257741562010-05-05T23:39:00.000+03:002010-05-05T23:39:09.936+03:00<div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Δεν ξέρω ακόμα και τώρα αν αυτό που πάω να κάνω, δηλαδή να γράψω τα συναισθήματά μου για το έγκλημα στην τράπεζα </b></span></i><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Marfin</b></span></i></span><span lang="EN-US"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b> </b></span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>σήμερα στα πλαίσια ¨ειρηνικής¨ διαδήλωσης-διαμαρτυρίας για τα σκληρά μέτρα την κυβέρνησης προκειμένου να βγει η χώρα μας από την οικονομική δύνη που έχει περιπέσει. Από νωρίς το απόγευμα όταν και έγινα κοινωνός της είδησης έχω συγκλονιστεί. Κύματα θυμού και θλίψης με χτύπησαν κι εμένα όπως τους περισσότερους από μας. Ένας λαός σε απόγνωση. Ένας λαός σε παράκρουση. Όπου την πρώτη στιγμή φωνάζει «άρον άρον σταύρωσον αυτόν» (κάψτε τους που τολμούν να δουλεύουν και μάλιστα σε τράπεζα) και την άλλη ώρα φωνάζουν από αγανάκτηση για την δολοφονική πράξη εναντίον αθώων. </b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Σκέφτηκα τι έπρεπε να κάνω και τι ήταν σωστό αυτή την ώρα του πένθους για τρεις(τέσσερις) συμπολίτες μας. &nbsp;Να σιωπήσω θεώρησα πως ήταν το σωστό και από αύριο τα λέμε. Μετά σκέφτηκα να αναρτήσω μια φωτογραφία μόνο με κάποια κεράκια έτσι για τα συλλυπητήρια στους ανθρώπους των αδικοχαμένων και για των ίδιων την ψυχή! Πολύ ψυχρό μου φάνηκε. Κάτι χωρίς πολύ κόπο αναρτημένο και τελικά ίσως και υποκριτικό. Να μην μιλήσω σήμερα και…από αύριο να τα πούμε όλα; Ποια δηλαδή; Και τι δεν έχουμε πει ως σήμερα και θέλουμε να προσθέσουμε κι άλλα; Για την ανευθυνότητα των πολιτών ,όλως ημών; Για την ηθελημένη άγνοια μας; Για τον φιλοτομαρισμό μας; Για τη νεοπλουτίστικη συμπεριφορά μας; Ή μήπως για τους πολιτικούς μας;;;!!! Να μας δουλεύουν μια ζωή και να μας αρέσει…</b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Και να λοιπόν που έχουμε φτάσει. Έλληνας να σκοτώνει Έλληνα! Η ατάκα είναι από την ταινία «Ψυχή βαθιά» που αναφέρετε στα χρόνια του εμφύλιου στην Ελλάδα. Τι περίεργους συνειρμούς κάνει το μυαλό μου σήμερα! </b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Αλλά φοβάμαι. Φοβάμαι τον ίδιο τον εαυτό μου. Έχω το γονίδιο του έλληνα κι εγώ και φοβάμαι μήπως αύριο κιόλας λησμονήσω τι έγινε σήμερα. </b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Απλώς ένας ή κάποιοι έλληνες δολοφόνησαν άλλους συμπατριώτες τους. Σαν εκείνες τις περιπτώσεις όπου παιδιά βρισκόμενα σε αμόκ σκοτώνουν το σχολείο τους για να εκδικηθούν την κοινωνία που ζουν και τους καταπιέζει. Οι πολιτικοί απόμακροι όπως πάντα. Δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Άκουγα που μιλούσαν για το γεγονός στη βουλή και αναρωτιόμουν: «για ποιο θέμα μιλάνε;;;»</b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Η ειδήσεις να μεταδίδονται η μία πίσω από την άλλη. Ο λαός να αγανακτεί μέσα από το διαδίκτυο. Ο λαός να θλίβεται. Ο λαός να αναρωτιέται. Οι πολιτικοί στον κόσμο τους. </b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Πόσο ανώριμη τελικά κοινωνία είμαστε ρωτώ το Θεό που θέλουμε να λέμε πως μας ξεχωρίζει ως ανώτερα όντα από τους υπόλοιπους της γης!!!</b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Δυο παιδιά, αδέλφια, βρίσκουν το όπλο του πατέρα τους κάπου στο σπίτι και έτσι όπως ακόμα είναι ηλικιακά ανώριμα παίζοντας μ’ αυτό αλληλοσκοτώνονται ή το ένα σκοτώνει το άλλο ή αυτοπυροβολείται…</b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Πάντως ο υπαίτιος είναι ένας. Ο πατέρας…</b></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Καλό ταξίδι και καλό προορισμό στους αδικοχαμένους</span></b></span></i></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Κουράγιο στους ανθρώπους τους.</span></b></span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_W81RngX_zpQ/SBYeepUL3YI/AAAAAAAAAgg/9lV5xO698UQ/s1600/candle.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_W81RngX_zpQ/SBYeepUL3YI/AAAAAAAAAgg/9lV5xO698UQ/s320/candle.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><br /></span></b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-5665854631025774156?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-47307101618118046192010-05-04T18:30:00.002+03:002010-05-04T18:30:00.191+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/full_image/files/node_images/1/5/3/18153/economy.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.sigmalive.com/files/imagecache/full_image/files/node_images/1/5/3/18153/economy.JPG" width="285" /></a></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;"><br /></span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Έναν ίλιγγο, μια ασυνεννοησία και μια Βαβέλ ζω κι εγώ ανάμεσα στους συμπολίτες μου αυτόν τον καιρό. Ο λόγος είναι σε όλους γνωστός. Η χώρα μας περνά οικονομική κρίση. Αλλά από κει και μετά; Γιατί; Πως; Από πού; Πότε; </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Ερωτήματα και απορίες , θεωρίες που ο καθένας μας αναπτύσσει προσπαθώντας να κατανοήσει την κατάσταση. Παραδοχή και μη. Φταίω; Φταίει; Φταίνε; Πόσο; Γιατί; Και τώρα; </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Είναι σχεδόν το μόνο θέμα συζήτησης εδώ και αρκετό καιρό. Κάθε φορά που η κυβέρνηση παίρνει κι άλλα κι άλλα μέτρα όμως, οι συζητήσεις ¨φουντώνουν¨. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Αναρωτιέμαι. Πόσοι από μας γνωρίζουν ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος; Πόσοι από μας αναγνωρίζουμε καν ότι υπάρχει πραγματικά πρόβλημα οικονομικό στην Ελλάδα;(Ένα μίνι γκάλοπ στα πλαίσια συζητήσεων με μέλη του&nbsp; ¨περιβάλλοντος¨ μου μου έδειξε πως αμφισβητείται έντονα). Πόσοι είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν στο να ξεπεραστεί το πρόβλημα; Και ποιοι είναι αυτοί; Πως και με πόση ασφάλεια μπορούμε, ο καθένας από μας, να κρίνουμε τις ενέργειες μιας κυβέρνησης ώστε να ¨βγούμε¨ από αυτή την κρίση;</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Νομίζω πως το θέμα είναι όσο απλό άλλο τόσο και πολύπλοκο. Ο λαός εκτός από το ότι διανύουμε μια πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση στη χώρα μας δεν ξέρει ακριβώς το μέγεθος , τα αίτια , τις επιπτώσεις σε αυτόν όχι με την έννοια των μέτρων και θυσιών που πρέπει να κάνει ώστε να εξέλθουμε από την κρίση αλλά την ακριβή έννοια του τι σημαίνει ύφεση στα οικονομικά μιας χώρας. Η άγνοια όπως σε κάθε περίπτωση οδηγεί σε ανασφαλή συμπεράσματα, θεωρίες συνομωσίας, υποψίες για τα πάντα και τους πάντες. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Οι πολιτικοί των τελευταίων τριάντα ετών με λιγότερες ή περισσότερες ευθύνες πάντως οδήγησαν τους πολίτες στο να μην τους εμπιστεύονται. Κάποιοι λένε, φταίνε οι πολιτικοί. Δεν φταίνε όμως και οι διορισμένοι κρατικοί φορείς; Δεν φταίνε όσοι ασχολούνται με την τήρηση των νόμων και την επιβολή κιρρώσεων σε όσους αποδεδειγμένα πια έκαναν ζημία στο κράτος; Όσο υψηλά ιστάμενα πρόσωπα κι αν ήταν αυτά; Δεν φταίνε οι τοπικοί άρχοντες; Δεν φταίνε οι διοικούντες διάφορες υπηρεσίες ; Δεν φταίνε οι πολίτες που φοροδιαφεύγανε; Δεν φταίνε οι πολίτες που ζούσαν ¨τρώγοντας¨ συντάξεις; </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Τελικά υπάρχει κρίση οικονομική στην Ελλάδα; Κάποιοι δεν το παραδέχονται ακόμα. Δεν το διακρίνουν και λένε πως είναι κυβερνητικά παιχνίδια ή των άλλων κρατών εις βάρος της χώρας μας. Άλλοι, προκατειλημμένοι ακόμα κομματικά βλέπουν μονόπλευρα τα πράγματα. Αυτοί που θίγονται περισσότερο με τα νέα οικονομικά μέτρα κοιτούν σαστισμένοι γύρω τους προσπαθώντας να αποτινάξουν ευθύνες και πραγματικότητα από πάνω τους.</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">&nbsp;Ο λαός αντιστέκεται. Ο λαός ταξιδεύει. Ο λαός διασκεδάζει. Ο λαός εκδράμει. Ο λαός βολτάρει. Είναι μια μορφή αντίδρασης σε ότι τον φοβίζει και έρχεται κατά πάνω του. Ο λαός ετοιμάζει διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες για τα μέτρα με τα οποία καλείται να βοηθήσει ώστε να σωθεί η χώρα του! Ή μήπως δεν είναι έτσι; </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Όλοι φωνάζουν ή ψιθυρίζουν πως ξέρουν ποιοι φταίνε για εδώ που φτάσαμε. Είναι άνδρες! Πολιτικοί. Που εκμεταλλευόμενοι τις πολιτικές θέσεις τους, εκμεταλλεύτηκαν τις συγκυρίες. Αλλά ποιος μπορεί και πάλι να το πει με ασφάλεια αυτό;&nbsp; Ποιος είναι σε θέση να δώσει αποδείξεις; Γιατί χωρίς αποδείξεις δεν καταδικάζεται κανείς. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Είναι ίσως η πρώτη φορά πάντως που ο λαός έχει τη μικρότερη ευθύνη για την κατάσταση που ζούμε στη χώρα μας. Γιατί για όλα μα για όλα ως τώρα οι ευθύνες μοιράζονταν σε πολίτες και πολιτικούς. Όλοι είμαστε κύτταρα του ίδιου σώματος. Αυτού που λέγεται Έλληνας. Ας αρχίσουμε να παραδεχόμαστε πράγματα. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Επίσης δεν φταίει κανείς ξένος παράγον στον οποίο ανήκουμε, αν αυτή τη στιγμή μας διαφεντεύει. Γιατί απλώς δεν ήμασταν σε θέση να οδηγήσουμε εαυτόν στη σωτηρία του δικού μας κράτους. Και φυσικά κανείς σήμερα δεν κάνει αγαθοεργίες. Όλα είναι δούνε και λαβείν. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Αλλά το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης το έχουν ΜΟΝΟ οι πολιτικοί. Τελικά. Κακές διοικήσεις. Ανεύθυνες πολιτικές. Ανθελληνισμός και συμφεροντολογία. Συγκάλυψη. Ανανδρία από μέρους τους. Εγκληματίες από πρόθεση. </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Αυτή τη στιγμή η χώρα στο πιο κρίσιμο σημείο ως τώρα, της οικονομικής της κατάστασης. Οι πολίτες καλούνται να ζούνε χωρίς το ευ στη ζωή τους. Για να σώσουν τη χώρα τους. Ναι συμφωνώ. Είμαι ελληνίδα πολίτης που αγαπώ τη χώρα μου και θέλω να τη δω να ορθοποδήσει και πάλι. Και να βαδίζει με ανάπτυξη για την ανάπτυξη. Να κάνω θυσίες για όσο χρειαστεί. Γιατί αν όχι εγώ θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν σε μια ευνομούμενη και κοινωνικά ίσων ευχερειών χώρα. Εγώ το έχω φάει λοιπόν το παραμύθι αγαπητοί πολιτικοί. Αλλά…</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Γιατί κι εσείς δεν δείχνεται το ίδιο αίσθημα προσφοράς στην πατρίδα με μένα; Γιατί μου στερείται τα βασικά από τη ζωή μου ενώ με ¨τυφλώνεται¨ με μειώσεις μηδαμινής αξίας στους μισθούς σας; Γιατί ¨βολέψατε¨ τα σόγια σας δίνοντας τους δουλειά στη βουλή μη περικόπτοντας στη ουσία από το ετήσιο εισόδημά τους; Γιατί εγκρίνεται τεράστια ποσά για αγορές περιττές(αγορά Υ/Η , συστήματα σκίασης σε υπουργείο) στην τωρινή επικίνδυνη για το κράτος οικονομική συγκυρία; Γιατί ακόμα ακόμα δεν κάνετε μια θυσία να λιγοστέψετε κατά εκατό ,από 300 σε διακόσιοι, αφού και ο νόμος το επιτρέπει και λόγος ύπαρξης τόσου αριθμού βουλευτών δεν υπάρχει; </span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d;">Τελικά όταν ένας λαός κρατείται τεχνηέντως στην άγνοια και στην αβεβαιότητα και χωρίς καμία τέχνη στην μη εμπιστοσύνη στους επικεφαλείς του πώς να μπορέσει να αποδώσει στον εαυτό του κυρίως, γιατί από κει από τον έναν δημιουργείται ένα σύνολο. Σύνολο που βαδίζει προς το καλό και την πρόοδο ή προς την καταστροφή!</span></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: #0c343d; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span></div><div style="text-align: center;"><object height="200" width="300"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/smPDiYGrsn4&hl=el_GR&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/smPDiYGrsn4&hl=el_GR&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="300 height="200"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4730710161811804619?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-12073608132876808082010-04-21T19:09:00.000+03:002010-04-21T19:09:52.879+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.hellascasting.com/images/cti_0_c5d5d1c5d4c7d1c9cf_cac1cb_d7cdd9cd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.hellascasting.com/images/cti_0_c5d5d1c5d4c7d1c9cf_cac1cb_d7cdd9cd.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Δεν είναι καινούριο το θέμα ούτε εγώ θα πω τίποτα το πρωτότυπο. Μα θέλω να γράψω την άποψη μου σχετικά με το θέμα. Αν και χιλιάδες φορές συζητημένο αλλά είναι από τα θέματα αυτά που σε κάθε ευκαιρία και ερέθισμα δεν είναι κακό, κατά τη γνώμη μου να το συζητάμε με την έννοια&nbsp; πως κάθε φορά συζήτησης είναι και μια ευκαιρία προβληματισμού και αυτοκριτικής ως προς τη στάση μας απέναντι σε ένα τέτοιο θέμα. Στη διαφορετικότητα δηλαδή του άλλου με τα όποια χαρακτηριστικά του.</b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Κάπως έτσι, δηλαδή με ένα κάποιο ερέθισμα που μου δόθηκε ως αφορμή κάθομαι τώρα να γράψω τους προβληματισμούς μου για το συγκεκριμένο θέμα.</b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Ρατσισμός και προκατάληψη απέναντι στο διαφορετικό με μας. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Και πρώτα πρώτα από το γεγονός πως πολύ συχνά ακούω να πλέκουμε το εγκώμιο της φυλής μας και να υπερηφανευόμαστε για το έθνος μας έχοντας σαν γνώμονα συζήτησης πως εμείς είμαστε ¨οι ξεχωριστοί¨ και οι εκλεκτοί. Από αυτό και μόνο και επειδή ότι αναφέρω θέλω και να είναι όσο πιο τεκμηριωμένο και ακριβές γίνεται, έψαξα για την ακριβή έννοια της λέξης ρατσισμός. Ο ρατσιστής λοιπόν είναι αυτός που θεωρεί τον εαυτό του, το έθνος του ή τη φυλή του, ανώτερο βιολογικά από τα άλλα είδη ανθρώπων. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Αν όμως ρωτήσεις έναν Έλληνα θα πει, όχι. Δεν είμαστε εμείς ρατσιστές. Γιατί υποδεχόμαστε και βοηθούμε τους μετανάστες στη χώρα μας και επικαλείται&nbsp; και πάλι το παρελθόν του όπου ο αρχαίος&nbsp; θεός Δίας λεγόταν ξένιος που σήμαινε πως μας χαρακτήριζε από τα αρχαία χρόνια η φιλοξενία. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Είναι ένα σημείο αντιφατικό το οποίο πιστεύω πως μπορεί αν γίνει αφετηρία προβληματισμού. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Ας εξετάσουμε το ρατσισμό κατ’ αρχάς. Στην Ελλάδα το φαινόμενο να χρειάζεται να συμβιώνουμε με ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων ,φυλών και θρησκειών είναι καινούριο. Η παγκοσμιοποίηση αργά ή γρήγορα θα’ φτανε και ως εδώ και ήταν η ώρα της να κάνει είσοδο. Είμαστε μια χώρα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά θα έλεγα αφού έχουμε αυτά που ερμηνεύουν τη λέξη ¨έθνος¨. Οι άνθρωποι που έκαναν είσοδο στη χώρα μας κουβαλούσαν τα δικά τους φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτισμικά χαρακτηριστικά.&nbsp; Μα περισσότερο από όλα ίσως η πολιτική στην Ελλάδα δεν προετοίμασε το έδαφός της ώστε η υποδοχή των μεταναστών σε αυτή, να γίνει με τάξη και ασφάλεια για όλους. Από κει και μετά και εφόσον έγινε αθρόα και ανεξέλεγκτη είσοδος μεταναστών δημιουργήθηκαν προβλήματα και δυσπιστία. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Αυτά ως ένα γενικό πλαίσιο . Γιατί αν πάρουμε τις λεπτομέρειες…και οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Οι άνθρωποι που ήρθαν στη χώρα μας ήταν κυρίως οικονομικοί μετανάστες. Φτωχοί άνθρωποι που θέλησαν να αλλάξουν τη ζωή τους εισερχόμενοι σε μια χώρα πιο ευημερούσα από τη δική τους. Αμέσως δημιουργήθηκε η προκατάληψη των συμπολιτών μου που νεόπλουτοι έβλεπαν το φτωχό μετανάστη που συμβιβάζονταν με κάθε συνθήκη εργασίας ως κατώτερο. Οι νέοι εργάτες εργάζονταν παντού, χωρίς να διαμαρτύρονται με όποιες συνθήκες εργασίας. Αμέσως ο εργοδότης ένοιωσε, προκαλυμμένος ον, ως ο Κύριος που εξουσιάζει. Τα παιδιά των μεταναστών χρειάστηκε να φοιτήσουν στα ελληνικά σχολεία. Και ωχ! Αυτά τα παιδιά που φιλοξενούνται στη χώρα μας διαπιστώθηκε πως προοδεύουν στα γράμματα. Προκατάληψη προερχόμενη από ζήλια και φθόνο. Από κει και μετά οι μετανάστες έγιναν τα εξιλαστήρια θύματα σε μια σειρά από ¨ατυχίες¨ &nbsp;ή αστοχίες των κυβερνήσεων του κράτους ώστε να φορτώνονται κάθε κακό που συμβαίνει σε αυτή. Από την ανεργία ως την αύξηση της εγκληματικότητας. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Πέρα από όλα όμως πάντα το διαφορετικό έκανε τους ανθρώπους επιφυλακτικούς σε αυτό. Ακόμα υπάρχει η προκατάληψη για τη μαύρη φυλή αν και σε μικρότερο ποσοστό από ότι παλαιοτέρα ευτυχώς, ακριβώς για το χρώμα! Εκείνοι πάντα θεωρούνταν από τους λευκούς κατώτεροι ως φυλή. Γι’ αυτό και τους προξενήσαμε τόσο κακό ως αποικιοκράτες των περιοχών τους και με υπεροχή τα όπλα και το χρήμα το οποίο δόθηκε στους λευκούς γιατί εκείνοι απλώς ήταν τυχεροί να κατοικούν σε ποιο &nbsp;φιλόξενα εδάφη. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>&nbsp;Είναι όμως πρωτόγονα ένστικτα οι προκαταλήψεις λόγο διαφορετικότητας και καθόλου καλλιέργεια δεν δείχνει η κατάσταση στην οποία κάποιος φέρει το πρωτόγονο ακόμα μέσα του. Γιατί στην εξέλιξή του ο άνθρωπος, είδε, έπαθε και προπαντός έμαθε. Διδάχτηκε σε σχολεία της ζωής , της εκπαίδευσης και ακόμα μέσα από τη θρησκεία του. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Έτσι καμιά δικαιολογία δεν έχει ώστε να στέκεται ξενοφοβικά. Παρά μόνο την υπεροψία και τον εγωισμό. Τον έμφυτο ρατσισμό του πως εκείνος είναι ο εκλεκτός της γης. Το γενίκευσα όμως μιλάω για μας τους Έλληνες μόνο. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Όπως προκατάληψη υπάρχει και από τον άντρα για τη γυναίκα(Η κακοποίηση γυναικών έχει πολύ υψηλό ποσοστό). Το χριστιανό για κάποιον που πιστεύει σε μια άλλη θρησκεία (στη χώρα μας ακόμα δεν επιτρέπουν να γίνονται χώροι λατρείας των αλλόθρησκων μεταναστών μας)&nbsp; ,τον εγγράμματο απέναντι στον αγράμματο ή τον πλούσιο απέναντι στο φτωχό. Τον άνθρωπο με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, ακόμα ακόμα και προκαταλήψεις που αφορούν το σωματότυπο ενός συνανθρώπου…</b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Εν κατακλείδι πίστη μου είναι πως το ζήτημα πέρα από ότι αφορά κυβερνητική πολιτική ή άλλου είδους γραμμή σε σχέση με τους μετανάστες ή και σε ότι αφορά το διαφορετικό με ένα ομοιόμορφο σύνολο, είναι θέμα καθαρά ανθρωπιστικό και ανθρώπινο. Και ανάγεται στο γεγονός πως κινητήριος δύναμη ώστε να εκλείψει ο ρατσισμός και η προκατάληψη ανάμεσα στους ανθρώπους είναι τα συναισθήματα. Τα οποία φυσικά έχουν δεχτεί μια αναβάθμιση θα έλεγα και μια καλλιέργεια ώστε να μπορεί κάποιος να βλέπει τον συνάνθρωπο του ως ίσο του και να του προσδίδει το σεβασμό που κι εκείνος επιθυμεί για τον εαυτό του από τους άλλους. </b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Το τρίπτυχο είναι αγάπη, ισότητα , σεβασμός στην διαφορετικότητα του άλλου!!!</b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><br /></b></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i>Πάντα επίκαιρο γι'αυτό κλασικό!!!</i></b></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span></div><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4HSNPD0grw4&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4HSNPD0grw4&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1207360813287680808?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-85766787697924922982010-04-09T15:57:00.006+03:002010-04-09T16:09:05.369+03:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Το άρθρο είναι αναδημοσίευση εγγραφής ενός φίλου&nbsp;</b></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Το βρίσκω σκόπιμο να το&nbsp;αναδημοσιεύσω&nbsp;γιατί εγώ προσωπικά συμφωνώ απολύτως μαζί του!!!</b></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Κάποιοι από σας ίσως&nbsp;συμφωνήσουν&nbsp;και κάποιοι όχι ,πάντως είναι ωραίο άρθρο ακόμα και για προβληματισμό και μόνο...</b></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Το άρθρο είναι συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής του..</b></i></span><b>.</b><a href="http://didymoteicho.pblogs.gr/2010/04/ena-exairetika-endiaferon-arthro-ths-toyrkikhs-hoyriet.html"><b>http://didymoteicho.pblogs.gr/2010/04/ena-exairetika-endiaferon-arthro-ths-toyrkikhs-hoyriet.html</b></a><br /><b><br /></b><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Αναδημοσιεύω ακριβώς όπως εκείνος γράφει</span></span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: georgia, 'times new roman', times, serif; font-size: 12px;"><b><br /></b> </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia, 'times new roman', times, serif; font-size: 12px;"><b>Θέλω κατ΄αρχάς να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά&nbsp; μου όλους τους (τις) εξαιρετικούς(-ες)&nbsp; φίλους (-ες) για τα πολύ ενδιαφέροντα σχόλιά τους για την προηγούμενη εγγραφή μου με αφορμή το άρθρο Τούρκου δημοσιογράφου στη "Χουριέτ"!</b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: georgia, 'times new roman', times, serif; font-size: 12px;"></span><br /><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><span style="font-weight: bold;">Να τονίσω ότι σέβομαι όλες τις απόψεις γιατί η αλήθεια δεν είναι μονοδιάστατη, η πραγματικότητα δεν είναι πάντα όπως εγώ τη φαντάζομαι αλλά έχει πολλές πτυχές... Πολλές φορές, απλώς ο καθένας από μας τονίζει κάποια πλευρά της εις βάρος κάποιος άλλης..</span>.</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Το άρθρο αυτό δεν εκφράζει προφανώς όλη την πραγματικότητα και τονίζει μόνο τα αρνητικά μας... Αν όμως δεν μάθουμε να δεχόμαστε αυστηρή κριτική -έστω και υπερβολική- δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βελτιωθούμε...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Παρ΄ότι με το φίλο μου&nbsp; το Σταύρο δεν ταυτίζονται σε πολλά θέματα οι απόψεις μας, αυτή τη φορά θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του...&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">"... τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, έως τη σημερινή, που έφεραν τη χώρα στο σημερινό σημείο κοινωνικής και οικονομικής χρεοκοπίας, τις υπερψηφίζει ένα εκλογικό σώμα σε ποσοστό άνω του 80% ...<br />... και αντιλαμβάνεσθε ότι σ' αυτό το πλειοψηφικό ρεύμα συνυπάρχουν αστοί, μικροαστοί, μεταπράτες, μισθωτοί και συνταξιούχοι ...<br />... άρα, δεν υπάρχουν αιτιάσεις του τύπου "δεν είναι έτσι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού" ...<br />... είτε μας αρέσει, είτε μας κακοπάει ...<br />... η αλήθεια - άτιμο πράγμα - ξεπροβάλλει και μέσω των αριθμών ...<br />---<br /><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.: ... ασφαλώς και η αφεντιά μου έχει μερίδιο στην κακοδαιμονία αυτού του τόπου - άσχετα αν ποτέ μου δεν ψήφισα τα κόμματα εξουσίας ...</span><br /><span style="font-weight: bold;">... και αυτό το μερίδιο το επωμίζομαι και δεν μουρμουρίζω όταν οι "άλλοι" μου το υπενθυμίζουν ..."</span>&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Μόνο που εγώ Σταύρο φέρω μεγαλύτερη ευθύνη από σένα, γιατί ψήφισα όλους αυτούς που μας κυβέρνησαν τριάντα χρόνια...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Και προσωπικά πιστεύω ότι φέρω μερίδιο κι εγώ (ο καθένας από μας) για τα όσα συμβαίνουν σ΄αυτό τον τόπο γιατί η οικονομική κρίση είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της διαφθοράς...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Και η ευθύνη δεν είναι μόνο άμεση, είναι και έμμεση... Δεν αρκει να μην είναι κανείς διεφθαρμένος... Πρέπει όταν να αγωνίζεται κατά της διαφθοράς όταν την αντιλαμβάνεται σε οποιοδήποτε επίπεδο...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Να αναφέρω ορισμένα παραδείγματα για να γίνω πιο κατανοητός...&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν εγώ γνωρίζω ότι υπάρχουν κάποια άτομα τα οποία λαδώνοντας&nbsp; κάποιους γιατρούς έβγαλαν αναπηρική σύνταξη ως ...τυφλοί και αυτό το ανέχομαι, τότε ναι φέρω κι εγώ ευθύνη...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν&nbsp; εγώ γνωρίζω ότι κάποιοι αφήνουν τα βιβλιάρια υγείας τους σε κάποια φαρμακεία και σε συνεργασία κάποιων φαρμακοποιών και κάποιων γιατρών</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">γίνεται όργιο κλοπής του δημοσίου χρήματος, τότε ναι φέρω κι εγώ ευθύνη...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν εγώ ψηφίζω υποψήφιο βουλευτή, δήμαρχο ή νομάρχη επειδή μου υποσχέθηκε ότι θα διορίσει το παιδί μου (όπως υποσχέθηκε και σε χιλιάδες άλλους άλλωστε...), τότε ναι φέρω κι εγώ ευθύνη...&nbsp; Γιατί αυτός που δίνει τέτοιες υποσχέσεις είναι σίγουρα διεφθαρμένος και θα λεηλατήσει τη δημόσια περιουσία...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν δεν διαμαρτύρομαι για τις διάφορες ρυθίσεις που γίνονται στα χρέη των Π.Α.Ε.&nbsp; (ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιριών) επειδή είμαι οπαδός της άλφα ή της βήτα ομάδας, τότε&nbsp; τότε&nbsp; ναι φέρω κι εγώ ευθύνη γιατί ο μόνος κερδισμένος θα είναι ο πρόεδρος της ομάδας...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν δεν έκανα τίποτα για το ότι εδώ και χρόνια δεν λειτουργεί στο Γενικό Νοσοκομείο Διδυμοτείχου ο αξονικός τομογράφος με αποτέλεσμα να πηγαίνουν οι ασθενείς&nbsp; σε δύο ιδιωτικά ιατρικά κέντρα με αξονιοκούς τομογράφους και να πληρώνει πολλαπλάσια χρήματα για δαπάνες υγείας το αντίστοιχο υπουργείο, τότε ναι φέρω κι εγώ ευθύνη...</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Το Μάντσεστερ -όπου έκανε το μεταπτυχιακό του ο γιος μου στη στατιστική - θεωρείται η πιο βροχερή πόλη της Αγγλίας και πήρα μία μικρή γεύση αυτού όταν πήγαμε πέρισυ οικογενειακώς εκεί για να παραβρεθούμε στην τελετή αποφοίτησής του. Εκείνο που μας έκανε φοβερή εντύπωση ήταν το ότι το νέο κτίριο του μαθηματικού, που κατασκευάσθηκε προ τριετίας, η οροφή του ήταν καλυμμένη από&nbsp; κάτοπτρα για ηλιακή ενέργεια για να εκμεταλλεύονται πλήρως τις ελάχιστες μέρες ηλιοφάνειας!!!...&nbsp; Εμείς με την τόση ηλιοφάνεια που έχουμε στη χώρα μας δεν θα έπρεπε όλα τα δημόσια κτίριά μας να εκμεταλλεύονται πλήρως την ηλιακή ενέργεια?</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Πρέπει&nbsp; να παραδεχθούμε κάποτε ότι οτι ως Έλληνες έχουμε μεν πολλά προτερήματα- και αυτό αποδεικνύεται πχ από το ότι έχουμε διακεκριμενους επιστήμονες στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου- έχουμε όμως και δυστυχώς και μεγάλα ελαττώματα...&nbsp; Πετυχαίνουμε μεγάλα ανδραγαθήματα,παράλληλα όμως φυλακίζουμε τον Κολοκοτρώνη, δολοφονούμε τον Καποδίστρια..&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><span style="font-weight: bold;">Κάνουμε κρτική για όλους τους άλλους δεν αποδεχόμαστε όμως το μερίδιο ευθύνης που αντιστοιχεί στον καθένα μας...&nbsp;</span>&nbsp;Θεωρώ απαράδεκτο το να φτύνει κάποιος στο δρόμο, φέρω όμως ευθύνη γιατί πρόσφατα ανέχθηκα -χωρίς να του κάνω κάνω παράτηρηση τουλάχιστον- αυτόν που έφτυσε δίπλα μου στο δρόμο...</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που χρησιμοποιούμε έιναι "Καλά , εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα?..."</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Ισως όλα τα παραπάνω να αποτελούν απλώς "Δονκιχωτισμό"...</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Ισως όμως να ήρθε και&nbsp; η ώρα όλοι μαζί "να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα"...</div><div style="font-weight: bold; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Αν αναλάβει ο καθένας μας το μερίδιο που του αναλογεί...</div><span style="font-weight: bold;">"Πέρασε τόσα δεινά ο τόπος μας και πάντα επιβίωνε,το ίδιο θα γίνει και τώρα.Αλλά πρέπει να αναλογιστούμε όλοι μας μερικά πράγματα και πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας πάνω σε κάποια θέματα,ώστε ν΄αλλάξει η νοοτροπία μας.Ισως τότε να πάει μπροστά επιτέλους η καημένη η Ελλαδίτσα μας" όπως λέει και η φίλη μας η Αναστασία...</span><br /><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><span style="font-weight: bold;">Η πολιτική όμως είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους πολιτικούς...</span>&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;">Μία θερμή Καλημέρα σε όλους όλους τους εξαιρετικούς διαδικτυακούς φίλους μου..&nbsp; Ισως&nbsp; κάποιες απόψεις μου είναι εσφαλμένες...Όπως λέει όμως και η ...Άντζελα Δημητρίου, κανείς δεν είναι ...άσφαλτος...&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><br /></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><span style="font-weight: bold;">Υ. Γ. 1. Δεν θα ήθελα να γίνω σε καμμία περίπτωση "ρομποτ" όπως ειναι πχ κάτοικοι κάποιων χωρών της βόρειας Ευρώπης... Θα ήθελα μεν να διατηρησω τη διασκέδαση και το "έξω καρδιά" παίρνοντας όμως κάποια στοιχεία από αυτούς...&nbsp; Όπως πχ το να μάθω να σέβομαι τους νόμους της χώρας μου... Ας θυμηθούμε πχ το νόμο για το κάπνισμα... Αν κάποιοι νόμοι δεν πρόκειται να εφαρμοσθούν είναι χίλιες φορές προτιμότερο να μη θεσμοθετούνται καθόλου...</span></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px;"><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ. 2. Ευχαριστώ και πάλι θερμά&nbsp; το φίλο μου το Μπάμπη γιατί με το ενδιαφέρον άρθρο του μου έστειλε, μας έδωσε μία αφορμή σοβαρού προβληματισμού...</span>&nbsp;</div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: right;"><div style="text-align: left;"><b><br /></b><br /><b>Φίλε Δήμο, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!</b></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-8576678769792492298?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-44022338958537149192010-04-08T20:02:00.002+03:002010-04-08T20:10:36.380+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lyk-varth.ilei.sch.gr/rom/Romflgwv.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="141" src="http://lyk-varth.ilei.sch.gr/rom/Romflgwv.gif" width="200" /></a></div><br /><div style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><span style="color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><i>&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Τσάκρα</span> :&nbsp;</span></span></i></span><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;Η πιό πάνω εικόνα της ρόδας είναι το διεθνές&nbsp;σύμβολο&nbsp;των Roma .&nbsp;</i></span></span></span></div><div style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>Το chakra είναι μια σύνδεση με την&nbsp; Ινδική προέλευση των Ρομ . &nbsp;αντιπροσωπεύει&nbsp;τη μετακίνηση και την αρχική δημιουργία.</i></span></span></div><div style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Ρητό</span> :</i></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;</i></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>"Opre&nbsp;Roma "&nbsp;</i></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>(Οι&nbsp;&nbsp;Ρομ &nbsp;προχωρούν).</i></span></span></div><div style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Σημαντική ημερομηνία</span> :</i></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;Η &nbsp;8 Απριλίου θεσμοθετήθηκε ως διεθνής ημέρα Romani.</i></span></span></div><div align="left" style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">&nbsp;Οι Rom ή τσιγγάνοι ή διάφορα άλλα ονόματα που έχουν δώσει οι αλλοεθνής τους σε ένα έθνος, μια φυλή νομαδική, αμφιλεγόμενη αλλά πάντως τόσο πολύ πονεμένη. Άνθρωποι με τα δικά τους ιδιαίτερα&nbsp;χαρακτηριστικά ,ήθη, έθιμα ,λαός που δεν έχει &nbsp;πατρίδα και πατρίδα έχει όπου τον δέχονται και των τρέφουν. Γέροι, γυναίκες και παιδιά ,αγράμματοι στην&nbsp;πλειοψηφία&nbsp;τους.&nbsp;&nbsp;&nbsp;Όχι πάντα με δική τους επιλογή αλλά και έτσι.-Οι τσιγγάνοι έχουν στο αίμα τους τη φυγή. Σε ποιο σχολείο να στείλουν τα παιδιά τους&nbsp;αφού&nbsp;δεν ριζώνουν πουθενά! Εκείνοι ασχολούνται με τη σιδηρουργία ως επί το&nbsp;πλείστον, με τη βοηθητική εργασία -οι τσιγγάνοι μετακινούνται όπου έχει δουλειά. Αλλά εκείνο το ταλέντο που φέρουν και είναι αξεπέραστοι είναι στη μουσική. Είναι απίθανοι μουσικοί οργάνων αλλά έχουν και ωραίες φωνές ,χάρισμα τόσοι και τόσοι μουσικοί και τραγουδιστές αγαπήθηκαν από όλους.&nbsp;</span></b></i></div><div align="left" style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><i><b><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Οι τσιγγάνοι με τα&nbsp;προτερήματα&nbsp;και τα ελαττώματά τους μένουν πιστοί σε ότι προσδιορίζει η λέξη έθνος. Το έθνος τους. Όσο κι αν θέλουν να&nbsp;ενσωματωθούν&nbsp;για να μην διαφέρουν. Οι άλλοι, εμείς όλοι θα πρέπει να&nbsp;στεκόμαστε&nbsp;με περισσότερη κατανόηση δίπλα στη φυλή που από πολύ παλιά συμβιώνει μαζί μας!!!</span></b></i></div><div style="line-height: 1.3em; margin-bottom: 8px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Ακολουθεί απόσπασμα από το ποίημα του Κωστή Παλαμά "Ο&nbsp;Δεκάλογος&nbsp;Του Γύφτου"</span></span></i></div><div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><object height="25" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/-Nvsl7-WdqU&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/-Nvsl7-WdqU&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="25"></embed></object></div></div></div></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4-zWE3MH-Os&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4-zWE3MH-Os&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object></div></div><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">Η εγγραφή ως μια τιμή σε κάποιες χιλιάδες ανθρώπων&nbsp;</span></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">που συμβιώνουμε και αξίζουν όπως όλοι μας&nbsp;</span></i></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">το σεβασμό και την προσοχή μας</span></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4402233895853714919?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-17364763205964716262010-03-27T11:55:00.006+02:002010-03-27T14:55:56.601+02:00<div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Σήμερα Σάββατο 27 Μαρτίου εκατοντάδες πόλεις και χωριά σε όλο τον πλανήτη συμμετέχουν στη δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη που μας φιλοξενεί και μας τρέφει. Τη Γη. Οι αποφάσεις των μεγάλων κρατών απογοήτευσαν τους πολίτες ως προς την προστασία το πλανήτη μας και τις δράσεις ως προς την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής υπεύθυνοι της οποίας είμαστε όλοι σε όποιο βαθμό μας αναλογεί.<o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">H Ώρα της Γης γεννήθηκε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όταν δύο εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις ύψωσαν τη φωνή τους ενάντια στην κλιματική αλλαγή, σβήνοντας τα φώτα για μία ώρα. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, η Ώρα της Γης άγγιξε 50 εκατομμύρια πολίτες σε 35 χώρες ανά τον πλανήτη, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο κίνημα υπέρ ενός βιώσιμου μέλλοντος.<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Η Ώρα της Γης διοργανώνεται από το διεθνές δίκτυο του WWF. Το WWF είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο ανθρώπων, επιστημόνων, εθελοντών και πολιτών, που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 100 χώρες</span></i></span></span><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">.<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, το WWF Ελλάς σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών ανακοίνωσε την μελέτη «Το αύριο της Ελλάδας: επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά το άμεσο μέλλον</span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">» όπου περιέχονται προβλέψεις, βάσει επιστημονικών μοντέλων, για την αλλαγή των κλιματικών συνθηκών στην Ελλάδα την περίοδο 2020-2050. Το κύριο συμπέρασμα της έκθεσης μπορεί να αποδοθεί με λίγες λέξεις: «ανυπόφορες πόλεις, απειλούμενος τουρισμός, δύσκολες μέρες για τη γεωργία, εθνικοί δρυμοί σε κίνδυνο, εκτός εάν αναλάβουμε πρωτοβουλίες σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Από την πλευρά μας, εμείς οι πολίτες αυτής της χώρας, οφείλουμε να δείξουμε στην Πολιτεία, αλλά και στα άλλα κράτη πως πραγματικά ενδιαφερόμαστε για το μέλλον του πλανήτη και των επόμενων γενεών. Πέρσι στην «Ώρα της Γης 2009» στείλαμε ένα πρώτο μήνυμα προς όλους. Φέτος, στην «Ώρα της Γης 2010» το μήνυμα μπορεί να γίνει ακόμα πιο δυνατό.<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΝ Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟΥΣ 2° </span></i></span></span><span class="apple-style-span"><span lang="EN-US" style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">C</span></i></span></span><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ήδη η παγκόσμια θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 0,8</span></i>^{<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ο</span></i>}<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, ενώ οι εκτιμήσεις αναφέρουν πως μπορεί να αυξηθεί έως 6</span></i>^{<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ο</span></i>}<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">C μέχρι το τέλος του αιώνα. Ο περιορισμός της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους 2</span></i>^{<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ο</span></i>}<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">C, έχει αναγνωριστεί από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας αλλά και από τα κράτη μέλη του ΟΗΕ ως απαραίτητη προϋπόθεση για να αποφύγουμε τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.<o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-large;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 19px;"><i><a href="http://climate.wwf.gr/images/pdf/temperature.pdf">http://climate.wwf.gr/images/pdf/temperature.pdf</a></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ο ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ </span></i></span><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">στον οποίο ανήκει η πόλη μου συμμετέχει ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της </span></i></span><span lang="EN-US" style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">WWF</span></i></span><span lang="EN-US" style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"> </span></i></span><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">με σβήσιμο των φώτων στα δημοτικά κτίρια και χαρακτηριστικά σημεία της πόλης για την ώρα από τις 20: 30 ως 21:30 μμ</span></i></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Επίσης διοργανώνει εκδηλώσεις για την ενημέρωση των πολιτών και την παρότρυνση για δράσεις υπέρ της προστασίας της Γης. Αυτές περιλαμβάνουν συναυλία με την ορχήστρα του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας που θα πραγματοποιηθεί χωρίς μικρόφωνα. Θα φτιαχτούν φαναράκια από παιδιά και θα μοιραστούν στους πολίτες που θα συμμετέχουν. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ας κάνουμε ένα βήμα , μια κίνηση καλής θέλησης το βράδυ να σβήσουμε τα φώτα για μια ώρα από 20:30 ως 21:30 για να αφυπνιστούμε να προσπαθήσουμε&nbsp; να ενημερωθούμε και την επόμενη στιγμή κιόλας να αναλάβουμε δράση. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Οι κυβερνήσεις έχουν το μερίδιο ευθύνης τους αλλά να μην τα περιμένουμε μόνο από κείνους. Να κάνουμε και εμείς ότι μπορούμε και μπορούμε να κάνουμε πολλά. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΚΑΘΕ ΩΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ<o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Σβήνετε τα φώτα που δεν χρειάζεστε, κυρίως όταν βγαίνετε από ένα δωμάτιο. Αφήνετε το φυσικό φως να περνάει από όσο δυνατόν περισσότερο στους χώρους του σπιτιού σας, ώστε να χρησιμοποιείτε όσο το δυνατόν λιγότερο τον τεχνητό φωτισμό. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Αντικαταστήστε τις κοινές λάμπες με λαμπτήρες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης (μέσος χρόνος ζωής 10 φορές περισσότερο). <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Χρησιμοποιείτε το κλιματιστικό σας το λιγότερο δυνατόν. Προτιμήστε εναλλακτικούς τρόπους για να δροσιστείτε όπως πχ. ένα ανεμιστήρα οροφής <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Αν αποφασίσετε να αγοράσετε κλιματιστικό, προτιμήστε συσκευές ενεργειακής κατηγορίας Α και φροντίστε να έχουν την κατάλληλη ισχύ (BTU) για το χώρο, για τον οποίο το προορίζετε. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Το καλοκαίρι ρυθμίστε τη θερμοκρασία του κλιματιστικού σας όχι χαμηλότερα από τους </span></i><st1:metricconverter productid="27ﾰC" w:st="on"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">27°C</span></i></st1:metricconverter><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"> <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Κατεβάστε το θερμοστάτη της θέρμανσης κατά 1</span></i>^{<span style="position: relative; top: -3pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">o</span></i></span>}<i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">C. Κάθε βαθμός παραπάνω σημαίνει έως και 10% μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Αν υπάρχει η δυνατότητα, αντικαταστήσετε τα παλιά παράθυρά σας με νέα θερμομονωτικά που διαθέτουν διπλά τζάμια <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Τοποθετήστε ηλιακό θερμοσίφωνα για την θέρμανση νερού. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Προτιμήστε το ντους από το μπάνιο στη μπανιέρα. Ξοδεύετε 3 φορές λιγότερο ρεύμα και νερό. Όχι μόνο θα εξοικονομείτε νερό, αλλά θα εξοικονομείτε και ενέργεια, παρέχοντας μικρότερη ποσότητα νερού προς θέρμανση από το θερμοσίφωνά σας. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Φροντίστε τα μαγειρικά σκεύη να εφαρμόζουν σωστά στις εστίες της κουζίνας. Όταν μαγειρεύετε, σκεπάζετε τα σκεύη με το καπάκι τους και χρησιμοποιείτε χύτρα ταχύτητας <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Αποφεύγετε τις άσκοπες προθερμάνσεις και το συχνό άνοιγμα-κλείσιμο του φούρνου. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Μην αφήνετε την πόρτα του ψυγείου ανοιχτή περισσότερο χρόνο από όσο είναι απαραίτητο. Αφήνετε το ζεστό φαγητό να κρυώσει εντελώς πριν το βάλετε στο ψυγείο ή στον καταψύκτη. Κάνετε τακτικά απόψυξη και ρυθμίστε το ψυγείο στη σωστή θερμοκρασία. Εάν το επιτρέπει ο χώρος σας, μην τοποθετείτε δίπλα-δίπλα ηλεκτρικές κουζίνες με ψυγεία ή καταψύκτες <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Αν το ψυγείο σας δεν έχει αυτόματη απόψυξη, φροντίστε να κάνετε τακτικά απόψυξη. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Επιλέξτε προγράμματα χαμηλής θερμοκρασίας για το πλυντήριό σας. Επιπλέον, πλένετε τα ρούχα σας σε ώρες μη αιχμής χρησιμοποιώντας νυχτερινό ρεύμα. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Χρησιμοποιείτε το πλυντήριο ρούχων ή το πλυντήριο πιάτων μόνο όταν είναι γεμάτο <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Όταν αντικαταστήσετε τις συσκευές σας, προτιμήστε συσκευές με ενεργειακή σήμανση Α. Η ενεργειακή σήμανση παρέχει στους καταναλωτές πληροφορίες σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας των ηλεκτρικών συσκευών. Τα ψυγεία, τα κλιματιστικά, οι ηλεκτρικές κουζίνες, οι λάμπες και τα πλυντήρια πιάτων και ρούχων πρέπει να συνοδεύονται από αυτήν την ετικέτα ενεργειακής σήμανσης, που τις κατατάσσει σε κατηγορίες από το Α (αποδοτικότερη) έως το G (μη-αποδοτική). Επιλέξτε τις ενεργειακά πιο αποδοτικές ηλεκτρικές συσκευές κατηγορίας Α ή και παραπάνω (Α+, Α++). <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Μην αφήνετε σε κατάσταση αναμονής (stand by) την τηλεόραση, τον υπολογιστή, τον εκτυπωτή, το στερεοφωνικό, το DVD και όλες γενικώς τις συσκευές. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Όταν είναι να κάνετε μικρές διαδρομές, αφήστε το αυτοκίνητο στο σπίτι. Χρησιμοποιείτε ποδήλατο για μικρές διαδρομές και ψώνια στη γύρω περιοχή. Έτσι διατηρείτε και τη φόρμα σας! Για τις μεγαλύτερες διαδρομές, χρησιμοποιείτε περισσότερο τις δημόσιες συγκοινωνίες, όπως λεωφορεία, μετρό, τρένο. Μοιραστείτε διαδρομές με αυτοκίνητο με συναδέλφους ή φίλους - μέχρι και 1/3 των διαδρομών που γίνονται με αυτοκίνητο αντιστοιχεί στην καθημερινή μας διαδρομή μέχρι τη δουλειά. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Εάν πρέπει να αγοράσετε αυτοκίνητο, αγοράστε ένα με υψηλή αποδοτικότητα στα καύσιμα, που να είναι φιλικό στο περιβάλλον. Έτσι θα εξοικονομείτε χρήματα, και δε θα απελευθερώνεται διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Όταν περιμένετε μέσα στο αυτοκίνητο, σβήνετε τη μηχανή. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="Default" style="margin-left: 18.0pt; text-align: justify; text-indent: -18.0pt;"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">• Μειώστε τα αεροπορικά σας ταξίδια, στα απολύτως απαραίτητα. Προσπαθήστε, αν είναι φυσικά δυνατόν, να χρησιμοποιείτε άλλα μέσα μεταφοράς όπως το τρένο, το λεωφορείο ή το πλοίο για να φτάσετε στο προορισμό σας. Αν πρέπει να ταξιδέψετε με αεροπλάνο, σκεφτείτε την ιδέα να αντισταθμίσετε τις εκπομπές του διοξειδίου που σας αναλογούν από την πτήση του αεροπλάνου. <o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-converted-space"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;</span></i></span></span><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">248 δήμοι, κοινότητες και νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις, 282 εκπαιδευτικοί οργανισμοί και 1016 φορείς και επιχειρήσεις συμπληρώνουν το μωσαϊκό του δυναμικού ελληνικού μηνύματος ενάντια στην κλιματική αλλαγή.</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="apple-style-span"><span style="font-size: 14pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ας γίνουμε ο καθένας μας ξεχωριστά, η μονάδα που θα ενώσει με όλους μαζί τη φωνή του αλλά και τη δράση ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε τον πλανήτη!</span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><o:p></o:p></span></i></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Πηγή πληροφοριών: www.wwf.gr/earthhour</span></i><span style="color: black;"><o:p></o:p></span></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><object height="315" width="500"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ontCwlAbOFc&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ontCwlAbOFc&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="315"></embed></object></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1736476320596471626?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-78286890777785774792010-03-19T19:30:00.001+02:002010-03-19T19:30:00.108+02:00<object height="25" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/R6uexPmL0fk&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/R6uexPmL0fk&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="25"></embed></object><br /><br /><br /><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Τζούλια! Πια έγινε το πιο διάσημο όνομα στην Ελλάδα. Ως τώρα το πιο δημοφιλές όνομα ήταν Μαρία από το όνομα της Παναγίας. Από δω και πέρα θα είναι Τζούλια. Απ’ το όνομα μιας άλλης “παναγίας”. Του σεξ! Έτσι λοιπόν αφού οι έλληνες αρέσκονται τόσο πολύ στην &nbsp;τσόντα, θα ανακηρύξουμε τη Τζούλια αγία , όχι φυσικά του έρωτα, του κακέκτυπου και βδελυρού ψυχρού σεξ. </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Sex</span></span></b></i></span><span lang="EN-GB"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">, </span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">drugs and r</span></span></b></i></span><span class="apple-style-span"><b><span lang="EN-GB" style="font-size: 10pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">ock and </span></span></i></span></b></span><span class="apple-style-span"><b><span lang="EN-US" style="font-size: 10pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">r</span></span></i></span></b></span><span class="apple-style-span"><b><span lang="EN-GB" style="font-size: 10pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">oll</span></span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></i></b></span><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><i></i></span></span></b><span class="apple-style-span"><b><span style="font-size: 10pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">ή</span></span></i></span></b></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">ταν το σύνθημα των </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Rolling</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Stones</span></span></b></i></span><span lang="EN-GB"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">. </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Και τους καταδίκαζαν ως κακά πρότυπα για τη νεολαία. Το πολύ πολύ να έκαναν μιμητές της μουσικής τους αυτοί. Η εθνική μας πορνοσταρ όμως; Τι παράδειγμα δίνει; Στα ευκολόπιστα κοριτσάκια και χειρότερα ακόμα στις ανεγκέφαλες μαμάδες τους; Τόσο πολύ έχουμε ακούσει αυτές τις μέρες το όνομα αυτής της καημένης κοπέλας που </span></span></b></i><b><span style="font-size: 10pt;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><o:p></o:p></span></span></i></span></b></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">από τώρα και πέρα όλα θα θέλουμε να τα δώσουμε αυτό το όνομα. Και θα γελάμε με καμάρι, μη καταλαβαίνοντας την ανοησία μας.</span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Τα κοριτσάκια μας θα τα ονομάζουμε Τζούλια. Θα ονομάζουμε το μαγαζάκι που ανοίγουμε Τζούλια. Τη βάρκα που θα αγοράζει ο ψαράς , Τζούλια. Τη σκυλίτσα μας. Τη γατούλα μας. Τον παπαγάλο-Για να μας έτσι κι αυτός. Τώρα οι ερωτευμένοι δεν θα χρησιμοποιούν άλλα χαριτωμένα ονοματάκια αλλά θα αποκαλούν την καλή τους Τζούλια και κείνη θα λιώνει! Ο ομοφυλόφιλος που αποφασίζει να αλλάξει φύλο θα παίρνει το όνομα Τζούλια. Οι παππούδες θα φωνάζουν τις γριές τους Τζούλια. </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Μα ακόμα και στην πασχαλινή&nbsp; λαμπάδα τη τοποθετήσαμε. Θα την πάει ο νονός στο βαφτιστήρι του και η μαμά θα πάρει απ’ το χέρι την πιτσιρίκα και θα πάνε όλο καμάρι στην εκκλησία και μετά τι θα εξηγήσει στο παιδί; </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Πας για ψώνια για τη Τζούλια μιλάνε. Κάνεις τη βόλτα σου σε σταματάνε για να σου πουλήσουν τη Τζούλια σε </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">DVD</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">. Ανοίγεις </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">TV</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">η Τζούλια στα κανάλια. Στο διαδίκτυο τα ίδια. Εκείνη βγαίνει και μιλά. Και παίζει το θέατρό της. Ίσως καλύτερα κι απ’ την ταινία. Δεν την είδα με πληροφόρησαν ότι δεν…Πάντως οι περισσότεροι Έλληνες την είδαν. Και να ήταν οι θεατές νεολαίοι άντε να πεις έχουν τους λόγους τους. Πριν λίγες μέρες σε ταβερνάκι μπήκε πακιστανός μετανάστης , πουλούσε </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">DVD</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Τζούλια. Ήταν δυο ηλικιωμένα ζευγάρια που αγόρασαν. Τι θέαμα περίμεναν να δουν τα παππούδια; Όχι σέβομαι την Τρίτη ηλικία γιατί μέχρι τώρα πίστευα πως αξίζουν σεβασμού. Τώρα να αρχίσω να αμφιβάλλω;</span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Γιατί οι Έλληνες ξαφνικά έγιναν τόσο πεινασμένοι σεξουαλικά ώστε να συμπεριφέρονται τόσο τρελά; Θα πει ο άλλος από περιέργεια. Αγαπητέ μου σε ένα τέτοιο θέαμα κρέας βλέπεις όχι μούρη και ψυχή. Το κρέας είναι ίδιο. Το θέμα είναι στην τεχνική θα πει άλλος. Και δηλαδή αν ήταν και η πρώτη στο σπορ η Τζούλια θα πήγαινε με κανέναν από αυτούς που πήραν το </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">DVD</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">και φαντασιώνονται μαζί της; </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Μα τόσο πολύ βάρεσε η οικονομική κρίση που όλοι θέλουν να σφυράνε αδιάφορα βλέποντας Τζούλια; </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Λοιπόν αν το πάρουμε έτσι, αυτή η ιστορία μου λέει πως όλα και όλοι για το χρήμα ζούνε και πασχίζουν. Όσο τις ηθικές αξίες…όλοι κρίνουμε τους άλλους και καθόλου δεν κάνουμε αυτοκριτική! </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Με ενοχλεί η υποκρισία της Ελληνικής αγίας-κατά τα άλλα- κοινωνίας και η αδιαφορία για τα παραδείγματα προς τα παιδιά μας. Δεν είναι θέμα αυτό ούτε για να κάνεις χιούμορ, ούτε να γελάς. </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Μια πανέμορφη κοπέλα πίστεψε πως μόνο με το τέλειο της εμφάνισής της θα κατακτήσει τον κόσμο, κάποιοι γονείς που την έκαναν να το πιστεύει αυτό. Μετά ήρθε η διάψευση και εκείνη άρχισε να ¨πέφτει¨. Παρ’ όλα αυτά διάλεξε γιατί και με όλα τα βιώματα δεν υπάρχει δικαιολογία για τον ξεπεσμό. Το τέλος δεν ήρθε ακόμα και εύχομαι απλώς να είναι καλό για κείνη. Γιατί τότε το παραμύθι θα πάψει να είναι παραμύθι και όλοι όσοι τώρα καθοδηγούν και κατακρίνουν ίσως τότε νοιώσουν τις ενοχές τους. Ίσως ακόμα και τότε όχι!</span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Δικαίωμα του καθενός πάντως είναι και δεν αφορά κανένα ο τρόπος που θα επιλέξει να ζήσει κάποιος. Τους άλλους αφορά η δική τους ζωή. Αλλά στην περίπτωση της Τζούλιας και του </span></span></b></i><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">DVD</span></span></b></i></span><span lang="EN-US"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"> </span></span></b></i></span><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">μπερδεύτηκαν τα πράγματα. Εκείνη νόμισε πως όλα τα προβλήματα των συμπατριωτών της είναι το γυμνό της σώμα και η διαχείρισή του και οι άλλοι πως αφορά πρόβλημα δικό της. Μα στην ουσία εκείνοι έχουν το πρόβλημα. Γιατί δε φταίει μόνο αυτός που προσφέρει το άσεμνο θέαμα αλλά και εκείνος που στέκεται και το θαυμάζει. </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Δυστυχώς η ηθική κατάπτωση δεν αφορά μόνο αυτό το κορίτσι που γονείς το μεγάλωσαν ,ποιος ξέρει με τι πρότυπα και μεγαλοϊδεατισμό για κείνο, αλλά η ηθική κατάπτωση αφορά όλη την ελληνική κοινωνία ανεξαρτήτου φύλου και ηλικίας. </span></span></b></i></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;">Και μετά μας φταίνε τα παιδιά, η νεολαία…</span></span></b></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://s4.tinypic.com/sl5miv.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://s4.tinypic.com/sl5miv.jpg" width="305" /></a></div><div class="MsoNormal"><i><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><br /></span></span></b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-7828689077778577479?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-43906942783411572022010-03-13T18:06:00.005+02:002010-03-13T18:15:02.364+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><br /></span> </span></span><i><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Ένας φίλος μου διηγήθηκε την περιπέτεια του σε επαγγελματικό ταξίδι τις προηγούμενες μέρες!</b></span></span></span></i><br /><i><span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>Διαβάστε και βγάλτε τα συμπεράσματά σας...</b></span></span></span></i><br /><span class="Apple-style-span" style="color: white; font-family: verdana, 'trebuchet ms', sans-serif; font-size: 12px;"></span><br /><h3 class="entry-header" style="font-weight: normal; font: normal normal normal 17px/normal Trebuchet, 'Trebuchet MS', Tahoma, Arial, sans-serif; margin-bottom: 15px; margin-left: 15px; margin-right: 15px; margin-top: 15px;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Αυτές τις ημέρες σ'ενα από τα επεγγελματικά μου ταξίδια , πηγαίνοντας πρός Κυπαρισσία κ λίγο πριν την πόλη, μου κάνουν σήμα να σταματήσω τα καμάρια της ΕΛ.ΑΣ.</span></span></span></i></span></h3><div class="entry-content" style="clear: both; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; margin-right: 10px; margin-top: 10px; position: static;"><div class="entry-body" style="clear: both; color: white;"><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Η ώρα ήταν 21:00, κ οι συνηθισμένες ατάκες ήταν τα πρώτα λόγια του ενός από τους δύο: την ασφάλεια, την άδεια κ το δίπλωμά σου!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Αφού του τα δίνω, ελέγχει με το φακό του όλο το αυτοκίνητο κ πηγαίνει ΑΠΕΝΑΝΤΙ στον συνάδελφό του τον αξιωματικό, κάτι σιγοψυθιρίζουν κ με φωνάζουν να πάω κοντά τους.</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΕΤΡΕΧΕΣ μου είπαν!!!, από τότε που γεννήθηκα τρέχω τους απαντάω, όμως στην συγκεκριμένη στιγμή , το αρνούμαι ! και για να έχουμε καλό ερώτημα, με πόσα χλμ έτρεχα? Με 92χλμ μου απαντάει ο αξιωματικός κ αρχίζει να συμπληρώνει τη κλήση.</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ζητάω τότε να δω ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ την ένδειξη της ταχύτητας στον φορητό ελεγκτή ταχύτητας που κρατάει! ( ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΞΟΥΝ )</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Από λάθος χειρισμό την διαγράψαμε!!! την ένδειξη, μου απαντάει ο αξιωματικός.</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ:</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΣΟΥ ΕΔΕΙΞΑ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΟΤΑΝ ΗΣΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Έλεος φίλοι μου, είπαμε, βλέπω ακόμα καλά, όμως όχι κ έτσι!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Παρακράτηση διπλώματος για 2 μήνες κ πρόστιμο χρηματικό 375€ είναι η ποινή σου, συνέχισε ο αξιωματικός μιλώντας μου συνέχεια όλη αυτήν την ώρα στον ενικό!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Αντέδρασα κ πάλι, δεν υφίσταται κλήση αν δεν μου δείξετε την ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ταχύτητα στο μηχάνημά σας τους απαντάω κ όσο τους έλεγα αυτά, τόσο αντιδρούσαν ΛΕΚΤΙΚΑ ΑΣΧΗΜΑ!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Τους λέω επίσης ότι θέλω να έρθει κάποιος ανώτερός τους εδώ μήπως βρω&nbsp; κάποια άκρη.</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Οι απαντήσεις τους: ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ο αξιωματικός που χλεύαζε συνεχώς: ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΟΥΤΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ Κ ΑΝΩΤΕΡΟ!!!, ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΟΥΜΕ Κ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ???</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Μάταιη φίλοι μου η κάθε νόμιμη προσπάθεια για βρω το δίκιο μου!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Όσο ο υπαξιωματικός συμπλήρωνε την κλήση του λέω να σημειώσει&nbsp; ότι ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΕΙΞΑΤΕ ΤΗΝ&nbsp; ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ κ αυτό που κάνετε είναι παράνομο. Όχι μόνο αρνήθηκαν εννοείται να το σημειώσουν αλλά ΒΓΑΖΕΙ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ Ο ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ Κ ΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΤΟΥ ΝΑ ΜΕ ΣΥΛΛΑΒΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Ο αξιωματικός αρνείται, τι καλός που ήταν μαζί μου ε??? τι λέτε???</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Οι εκφράσεις που ακολούθησαν μετέπειτα προς εμένα&nbsp; από τα δύο καμάρια, δεν έχουν προηγούμενο ...</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Και εγώ τώρα αναρωτιέμαι:</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ?</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ?</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ?</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">ΕΧΟΥΝΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ?</span></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><i><a href="http://photohellas-plogs-gr.pblogs.gr/">http://photohellas-plogs-gr.pblogs.gr/</a></i></span></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></i></div><div style="line-height: 1.5em; margin-bottom: 1em; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 1em; text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></i></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4390694278341157202?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-28761076508719933882010-03-08T15:49:00.000+02:002010-03-08T15:49:14.440+02:00<object height="25" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/gaaJ7vKSVUI&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/gaaJ7vKSVUI&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="25"></embed></object><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Δεν είχα σκοπό να μιλήσω για τη σημερινή ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα. Σκεφτόμουν άλλωστε τι θα μπορούσα να πω αφού όλα πλέον είναι αυτονόητα και επιπλέον δεν θα ήθελα να υπογραμμίσω μια τέτοια γιορτή γιατί αυτόματα αυτό σημαίνει πως είμαστε κάτι λιγότερο οι γυναίκες στον κόσμο και όχι ισες με τους άντρες.</span><br /><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Αργότερα μπαίνοντας στο </span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">internet</span></span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">είδα πολλές εγγραφές παιδιών αφιερωμένες στη σημερινή μέρα. Η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες προέρχονταν από γυναίκες- θα προτιμούσα να δω εγγραφές με τη γνώμη των ανδρών για τη γυναίκα. Αφού ένα ¨χρόνια πολλά¨ δεν αρκεί. Ούτε ένα λουλούδι τη σημερινή μέρα , ούτε έκπτωση στις απαιτήσεις τους ,μόνο για σήμερα. Έτσι κάπως θέλησα να γράψω, να επειδή δόθηκε η αφορμή για σκέψη. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Φυσικά τιμάμε σήμερα έναν ιερό αγώνα μιας γυναίκας που τόλμησε να αντισταθεί για τα εργασιακά δικαιώματά της και πέτυχε τον αγώνα της προς όφελος όλων των γυναικών. Άλλα να, αυτές οι παγκόσμιες ημέρες τελικά αυτό το σκοπό έχουν. Να υπενθυμίζουν αλλά να αποτελούν και αφορμή για σκέψη. Αυτοκριτική, αυτοανάλυση ή και απλώς προβληματισμό. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Τι σκέψεις λοιπόν κάνω εγώ σήμερα για το φύλο στο οποίο ανήκω; Είμαι εγώ μια ηρωίδα; Προσφέρω; Προσπαθώ; Καταφέρνω; Κατακτώ; Κάθε μέρα! Τόσο που θεωρώ τον εαυτό μου πολλές φορές υπεράνθρωπο. Δεν είναι κάτι αυτή τη στιγμή στον κόσμο που δεν μπορώ να το καταφέρω. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα…</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Ούτε είναι το θέμα να διαχωρίσω τη θέση μου με του άντρα. Αισθάνομαι ίση με κείνον. Είμαι το ίδιο ικανή. Έχω καρδιά και μυαλό σαν εκείνου. Αν ενωθώ μαζί του θα καταφέρουμε σπουδαία πράγματα μαζί. Άρα, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Θέλω να αποδείξω την ισότητα ανάμεσά μας. Δεν θέλω να ¨το παίξω¨ θύμα σήμερα, ούτε ανώτερη. Θύμα υπήρξε και υπάρχει η γυναίκα γιατί η ίδια το επιτρέπει. Όλοι άλλωστε οι άνθρωποι προερχόμαστε από μάνες. Γυναίκες. Θύματα γινόμαστε εθελοντικά. Γιατί αφήνουμε να μας εκμεταλλεύονται είτε επειδή δεν αγαπάμε τον εαυτό&nbsp; μας είτε γιατί δεν μας έμαθαν την αξία μας.</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">&nbsp;Όχι! Δεν επιβάλλει κανείς σε κανένα να πουλά το κορμί του, να μην σέβεται την υπόστασή του, να μην προστατεύει τον εαυτό του όταν κάποιος αισθανόμενος υπεροχή ασκεί βία εναντίον του. Τον σεβασμό του άλλου τον κερδίζεις με τις πράξεις και ενέργειές σου. Δεν σου χαρίζεται. Αυτό ισχύει και στα δυο φύλα. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Είπαμε πως κατακτήσαμε την ισότητα. Δηλαδή; Μας επετράπη η είσοδος στην αγορά εργασίας. Μας δόθηκαν ανθρώπινα δικαιώματα. (Μας δόθηκαν. Με ενοχλεί να παραδέχομαι πως μου δόσανε κάτι που μου ανήκε). Κατακτήσατε το δικαίωμα στη μόρφωση. Και τώρα; Είμαστε σε θέση να γιορτάζουμε για την ισότητά μας. Ποια ισότητα; Εκείνη που παλεύουμε να γίνουμε ρομπότ; Να γίνουμε ημίθεες για να τα καταφέρουμε όλα; Να πετύχουμε ,καριέρα, οικογένεια με αξιώσεις, προσωπική γοητεία, κοινωνική ζωή; Είναι λοιπόν κατάκτηση της ισότητας αυτό; Γιατί φίλες μου; Οι άντρες τα καταφέρνουν σε όλα αυτά; </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Όχι αγαπητές μου. Δεν μας φταίνε πια οι άντρες. Την επανάσταση την έκανε μια γυναίκα πριν 100 χρόνια. Εμείς τι μάχες, ποιες επαναστάσεις κάνουμε , τι αγώνες και γιατί ώστε να αποδείξουμε στην πράξη την αξία μας; </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Θυμώνω όταν βλέπω γυναίκες να δίνουν το κορμί πουλώντας την ψυχή τους φτηνά. Εξεγείρομαι όταν βλέπω μάνες να μεγαλώνουν ματαιόδοξα τις κόρες τους. Απογοητεύομαι όταν διαπιστώνω την αγωνία της καθεμιάς από μας να γίνουμε οι τέλειες. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Τέλος θέλω να αναφερθώ και σε κάτι άλλο. Μπορεί να μου θυμώσετε φιλενάδες μου αλλά ίσως να σκεφτείτε κιόλας. Σε μια περίοδο της ζωής της χώρας μας που περνά μια οικονομική κρίση ακούω πως αδικούν τη γυναίκα όταν θέλουν να την εξισώσουν με τον άντρα ως προς τα όρια συνταξιοδότησης και ως προς τα εργασιακά δικαιώματά της. Αναρωτιέμαι. Γιατί λοιπόν σε αυτή την περίπτωση να μην θέλουμε την ισότητα; Γιατί λοιπόν εμείς οι ίδιες ομολογούμε πως δεν είμαστε ίσες με τους άντρες; Μεταξύ μας κορίτσια, για κοιτάξτε γύρω σας. Οι γυναίκες ομορφύναμε, μορφωθήκαμε, εξευγενιστήκαμε. Η γυναίκα είναι ακμαία και όμορφη ακόμα και σε μεγάλη ηλικία. Η ζωή της έγινε πιο απλή , εννοώ με τη χρήση αυτόματων συσκευών στο σπίτι αλλά και με τη δυνατότητα που της δίνει η οικονομική της ανεξαρτησία. Η γυναικά έχει το σεβασμό που της αξίζει όταν έχει τον αυτοσεβασμό της. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και λίγα λόγια για τη γυναίκα που δεν εργάζεται. Αυτή που αναφέρεται ως απασχόληση τα οικιακά. Χαμογελώ. Γιατί σε αυτήν ειδικά την κατηγορία γυναικών δεν αναφέρεται κανείς. Όχι δεν θέλουμε αναγνώριση απ’ τους άντρες. Εμείς οι ίδιες αν και όλες απασχολούμενες είτε εργαζόμαστε είτε όχι με τα του σπιτιού, πόσο θεωρούμε πως επιτελούμε το πιο δύσκολο έργο; Τι σεβασμό τρέφουμε προς τη γυναίκα που ασχολείται αποκλείστηκα στο σπίτι;&nbsp; Πότε εξεγερθήκαμε ή ζητήσαμε αναγνώριση και δικαιώματα γι’ αυτή τη γυναίκα; </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Και τέλος θέλω να κάνω μια αναφορά στη γυναίκα του ¨τρίτου κόσμου¨. Της Μουσουλμάνας γυναίκας. Της γυναίκας στον αναπτυσσόμενο, λεγόμενο κόσμο! </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Τι αγώνες κάνουμε, πως υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα αυτών των γυναικών; Πόσο μας ενδιαφέρει η ισότητά τους με τη δική μας πρώτα απ’ όλα; Ποια από μας που νοιώθουμε να αδικούμαστε για την αύξηση των ορίων ηλικίας ως αναφορά την συνταξιοδότηση, έχουμε στο μυαλό μας εκείνη τη γυναίκα που δεν έρχεται για κανένα άλλο λόγο στη ζωή παρά να γεννήσει και μετά να πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων σαν ένα τιποτένιο αντικείμενο;</span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Αισθανόμαστε δικαίως υπερήφανες φίλες μου για την τόλμη εκείνης της γυναίκας εργάτριας που τόλμησε να διεκδικήσει και κατάφερε όχι μόνο για την ίδια αλλά για το φύλο στο οποίο ανήκε. Αλλά εμείς έχουμε την υποχρέωση να μιμηθούμε εκείνη τη γυναίκα, να την κάνουμε πρότυπό μας να σκεφτούμε και να ενεργήσουμε. Να υπερασπιστούμε την ισότητά μας με το αντίθετο φύλλο και να την διεκδικούμε επί ίσης όρης. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Να τηρούμε τον αυτοσεβασμό μας γιατί έτσι θα τον επιβάλλουμε και στους άλλους. Να αναγνωρίσουμε την αξία μας και να την αποδείξουμε σε όλον τον κόσμο. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Από μας αρχίζει η ισότητα και σε μας τελειώνει. </span></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">Ας είμαστε άξιες!!!</span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://blogs.sch.gr/kantonopou/files/2009/10/paidia4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://blogs.sch.gr/kantonopou/files/2009/10/paidia4.jpg" width="381" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: blue;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-2876107650871993388?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-40264198398276233842010-02-27T20:40:00.001+02:002010-02-27T20:56:45.929+02:00<div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Είναι μια διέξοδος κι αυτή. Είναι ένα άλλοθι. Είναι η δικαιολογία που ζητούσαμε. Μας την έδωσαν οι Γερμανοί. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Ένα άγαλμα. Μια ιστορία για την οποία οι Έλληνες είμαστε υπερήφανοι. Αυτό για το οποίο πρέπει να κρατιόμαστε στη θέση μας. Στο ύψος μας. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Μας πρόσβαλαν. Μας συκοφάντησαν. Μας υποτίμησαν. Τα σύμβολα ενός λαού δεν χρησιμοποιούνται από κανένα και για κανένα λόγο τέτοιο που να προσβάλει το λαό τους.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Όμως! </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Μια απλή πολίτης τούτης εδώ της χώρας, μια απόγονος κι εγώ μιας σπουδαίας ιστορίας που έγραψαν, επανειλημμένα μάλιστα, οι πρόγονοί μου. Τούτη δω η κατ’ αρχάς εξωφρενική ενέργεια του περιοδικού </i></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Focus</i></span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i> </i></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>της Γερμανίας με την εικόνα του αγάλματος της Αφροδίτης της Μύλου σε στάση άσεμνη για το λαό της και για το ίδιο το άγαλμα και το συμβολισμό του. &nbsp;Με βάζει στη διαδικασία πολλών και διαφόρων σκέψεων. Και όχι μόνο το Γερμανικό δημοσίευμα με τη συγκεκριμένη εικόνα. Αλλά η στάση του λαού μου απέναντι στο γεγονός. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Ερώτηση : Γιατί αγαπητοί μου συμπατριώτες οι Ευρωπαίοι μας βλέπουν με αυτόν τον τρόπο; Και φυσικά όχι μόνο οι Γερμανοί. Για να έχουμε και το γνώθης αυτόν. Μήπως από ζήλια; Μήπως επιδιώκουν κάτι ή επιθυμούν απ’ την Ελλάδα; Μα εκείνοι από πάντα ήταν οι ισχυροί και στην οικονομία, μόνο που εμείς διδάξαμε τον πολιτισμό. Έγινε αυτό. Στα αρχαία χρόνια.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Για να έρθουμε όμως στα νεότερα, τα πιο πρόσφατα χρόνια ,τι καταφέραμε; Για τι πρέπει να είμαστε περήφανοι εμείς οι νεοέλληνες; Ποια τα επιτεύγματά μας; Ποια η πρόοδος μας; </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Δεν το κάνω αυτό, την κριτική του λαού που ανήκω κι εγώ άλλωστε, γιατί μισώ αυτή τη χώρα. Μάλιστα την αγαπώ πολύ. Τη θαυμάζω. Την Ελλάδα όχι τους Έλληνες…!</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Γιατί τα αποτελέσματα των όσων έχουμε κατορθώσει ως σήμερα σα χώρα τα απολαμβάνουμε τώρα. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Κρίση σε όλα τα επίπεδα. Οικονομική, την έχουμε ονομάσει ως τη σοβαρότερη. Ανεργία και οπισθοδρόμηση. Για να μην αναφερθώ στην κρίση και σε άλλα επίπεδα. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Και τώρα; Τρέχουμε πίσω από την Ευρώπη. Και μας τρέχει η Ευρώπη. Γιατί δεν είμαστε εμείς ικανοί! Να πλησιάσουμε την πρόοδο. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Διαφθορά! Πρώτοι στην ΕΕ .Ρουσφετολογική συμπεριφορά. ¨Λαδώματα¨! Φοροδιαφυγή(είναι ένας τρόπος να δείχνουμε την αγάπη μας για τη χώρα μας αυτός). Λαμογιές! (Συγνώμη για τη λέξη αλλά καμιά λέξη δεν είναι ένοχη παρά μόνο η έννοιά της. Και εδώ η έννοια είναι αυτή ακριβώς που αποδεικνύει μια συμπεριφορά ).Ποιος θα μπορέσει να ξεγελάσει τον άλλο και όλοι μαζί την ΕΕ. Κοιτάμε ¨την πάρτη μας¨- άλλη μια αργκό φράση – αλλά χωρίς ομαδικότητα και έννοια για το σύνολο, σίγουρα βγαίνει χαμένη και η ομάδα στο τέλος. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Όλα αυτά μας είναι γνωστά. Έτσι δεν είναι συνέλληνες; Ποιος αν ρωτηθεί δεν τα ομολογεί; Ή μήπως δεν τα συζητάμε όταν βρισκόμαστε ο ένας με τον άλλο; Ή ακόμα και οι πολιτικοί μας- που πάντως είναι κομμάτι από μας και εμείς τους εκλέγουμε-δεν αποκαλούν ο ένας κλέφτη τον άλλον; </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Τι υγεία έχουμε; Τι δικαιοσύνη; Τι δημόσιο τομέα; Και τι ιδιωτικό; -Είναι να κλαις!- Τι παιδεία τελικά; - Μάλλον με μαύρο δάκρυ.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Οι πολιτικοί! Χατίρια στους ψηφοφόρους. Ρουσφέτι και παροχολογία…Τα πληρώνουμε! Αξιοκρατία; Να γελάσω ή να κλάψω; Αυτό αγαπημένοι συμπατριώτες σας κάνει για συγκροτημένο κράτος; Εδώ για νομιμοποίηση, δίνοντας ιθαγένεια σε όσους μετανάστες στη χώρα μας το αξίζουν μιλήσαμε και συμπεριφερθήκαμε χειρότερα κι από κείνους που ζουν σε απολυταρχικά καθεστώτα. Δευτερεύον θα πει κάποιος. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Δε νομίζω αγαπητοί μου. Σε ένα κράτος όλα έχουν τη σημασία τους ώστε το κράτος αυτό να είναι σωστό ως προς τους πολίτες του αλλά και ως προς τα υπόλοιπα κράτη. Σε μια κοινωνία μάλιστα που καλώς ή κακώς βαίνει προς την παγκοσμιοποίηση. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά παραδείγματα θέλοντας να κάνω κριτική στη χώρα μου. Τι νόημα έχει; Μας είναι γνωστά. Όλοι τα ξέρουμε.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Αλλά τίποτα δε μένει κρυφό σε τούτο δω τον κόσμο. Ανάμεσα σε κράτη μάλιστα που και πάλι καλώς ή κακώς συνυπάρχουμε. Που με την πολιτική συμπεριφορά μας επηρεάζουμε κι εκείνα. Δεν γίνεται να μείνουν αμέτοχα. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Ούτε κι αν δεν είχαμε συμμετοχή σε αυτά θα είμαστε σε θέση να τα καταφέρουμε από μόνοι μας. Οπότε…όταν έχεις ανάγκη κάποιον μαθαίνεις να συμβιβάζεσαι.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Στους Γερμανούς δεν είμαστε και οι καλύτεροι μετανάστες στη χώρα τους. Εκείνοι δε κατάφεραν να κάνουν με τη μεθοδικότητά τους και την πειθαρχία τους το κράτος τους, κράτος.</i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Για να συγκρίνουμε λοιπόν - και μεταξύ μας αγαπημένοι συμπατριώτες- σε ποιον απ’ τους δυο λαούς αξίζει το δάχτυλο της Αφροδίτης της Μύλου; </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Ας κάνουμε κάτι από τώρα αν αυτό το δημοσίευμα το χρησιμοποιήσουμε σωστά ως αφύπνιση για να διορθώσουμε. Να συμμαζέψουμε. Να νοικοκυρέψουμε. Να συμμορφωθούμε. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Να προοδεύσουμε στην τελική και το δημοσίευμα με την Αφροδίτη της Μύλου να γίνει για μας μια υπενθύμιση για το από πού ξεκινήσαμε και που βρισκόμαστε. </i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i>Ας ρίξουμε το κεφάλι κάτω να δουλέψουμε έτσι που να διαψεύσουμε τον καθένα που θέλει να μας γελοιοποιήσει, όχι με λόγια και με συμπεριφορά ¨τσάμπα μάγκα¨ αλλά με έργα και αποτελέσματα!!!</i></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.cherouvim.gr/content/05activities/03photography/02greece/02greece.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="294" src="http://www.cherouvim.gr/content/05activities/03photography/02greece/02greece.jpg" width="320" /></a></div></div><div style="text-align: center;"><object height="45" width="330"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2Jy6XTKivuY&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2Jy6XTKivuY&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="330" height="45"></embed></object></div><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">Και παρ'όλα αυτά,τα όσα έχω αναφέρει στον παραπάνω σχολιασμό μου,</span></i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">&nbsp;με πιάνουν ρίγη&nbsp;συγκίνησης</span></i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">όταν ακούω τέτοιους &nbsp;ύμνους για τη χώρα μου</span></i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">την Ελλάδα</span></i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">και ένα δάκρυ&nbsp;γλιστράει&nbsp;στο μάγουλο...</span></i></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4026419839827623384?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-16346303053432785392010-01-31T23:27:00.000+02:002010-01-31T23:27:48.408+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://images.fearnet.com/fearnetImages/im5jl1lQVSs4jXUBV4ZkYizw==.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://images.fearnet.com/fearnetImages/im5jl1lQVSs4jXUBV4ZkYizw==.jpg" width="200" /></a></div><br /><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Κοιτά τώρα τι έγινε με αφορμή ένα διαζύγιο! Ένα διαζύγιο κάποιων αναγνωρίσιμων προσώπων την </b></i></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>show</b></i></span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b> </b></i></span></span><span lang="EN-US"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>biz</b></i></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b> , αγαπητών στο ¨πλατύ κοινό¨ και σύμβολα. Ως τώρα σύμβολα της ιδανικής ελληνικής οικογένειας (μια και τα είδωλα μας σήμερα δεν είναι άλλα από εκείνα τα πρόσωπα που προβάλλονται στην τηλεόραση). </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Δεν πιστεύω κανένας να μην κατάλαβε πως μιλάω για το διαζύγιο της Μενεγάκη και του Λάτσιου.</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Οι άνθρωποι αποφάσισαν να χωρίσουν .Εκείνοι μόνο ξέρουν το γιατί. Αστείοι είμαστε όλοι εμείς. Οι υπόλοιποι Έλληνες δηλαδή που προσπαθούμε να καταλάβουμε τι έφταιξε, ποια ήταν η αιτία και κάνουμε σενάρια κάθε ένας με τα δικά του μέτρα και σταθμά και τις αντιλήψεις του για το θέμα γάμος και χωρισμός.</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Εγώ ξεφεύγοντας απ’ το γεγονός αυτό καθ’ αυτό κάνω τις δικές μου σκέψεις ως προς τις θέσεις των ελλήνων απέναντι στο θέμα. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Και όχι μόνο των ανθρώπων μιας κάποιας προχωρημένης ηλικίας θα πρέπει να σημειώσω. Γιατί μου φαίνεται πια αδιανόητο σε μια κοινωνία νέων ανθρώπων να είναι ακόμα ο γάμος τόσο ιερός θεσμός αλλά στην ουσία του τόσο επιφανειακή ενέργεια. Εξηγώ. Ακόμα</b></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>&nbsp; </b></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>στην εποχή μας ο γάμος στην Ελλάδα αποτελεί την τέλεια επιδίωξη κάθε κοριτσιού με το που θα νοιώσει γυναίκα. Μπορεί να μην είναι στις πρώτες προτεραιότητες του αλλά είναι στις πιο βασικές του. Όχι μόνο το κορίτσι φυσικά και ο νέος αφού πια αποκατασταθεί οικονομικά το σταθερό του επόμενο βήμα είναι ο γάμος. Και τι θα με ρωτούσε κάποιος είναι που σε ενοχλεί σε αυτό; Μάλιστα θα έλεγε κάποιος άλλος πως αν είναι έτσι τότε υπάρχουν ακόμα αξίες και αρχές στην ελληνική οικογένεια. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Εδώ θα μου επιτρέψετε να υπομειδιάσω. Γιατί εδώ ακριβώς κρύβεται η υποκρισία , είτε γνωρίζοντας πως αυτή υπάρχει από όποιον την φέρει, αλλά πολλές φορές και αγνοώντας την απλά φέροντάς την υποσυνείδητα, από τον τρόπο που μαθαίνει από τους προγόνους του είτε ως παράδειγμα με πράξεις είτε ως καθοδήγηση υπό τη μορφή</b></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>&nbsp; </b></i></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>συμβουλών. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Γιατί αν οι Έλληνες θεωρούσαν πράγματι πως ο γάμος είναι κάτι ιερό θα το έκαναν όσοι θα το έκαναν με πολύ ώριμη σκέψη ,σκεφτόμενοι τα θέλω τους στο τώρα και το μέλλον , τους απογόνους που θα προκύψουν από αυτό το γάμο αλλά κυρίως αν εκείνοι είναι σε θέση να δώσουν και να δώσουν πάρα πολλά για να πάρουν και τα αντίστοιχα από τον άλλο. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Και ποια ήταν η πρώτη σκέψη όταν μαθεύτηκε για το διαζύγιο του συγκεκριμένου διάσημου ζευγαριού; Ότι υπάρχει τρίτο πρόσωπο. Για δες οι πονηροί, κατά τα άλλα ηθικοί, Έλληνες πως έβαλαν στη θέση εκείνων τον εαυτό τους για εξάγουν επιπόλαια συμπεράσματα. Γιατί όταν κάτι δεν είναι γνωστό, απλά δεν βγαίνουν συμπεράσματα. Αλλά παραδειγματιζόμενοι απ’ τους εαυτούς τους υπέθεσαν. Αφού στους περισσότερους, όμορφους στην κοινωνία ελληνικούς γάμους σίγουρα υπάρχει τρίτο πρόσωπο μάλλον και εκεί το ίδιο συνέβη. Η υποκρισία που ακολουθείται μέσα στο γάμο και υποκινείται από την ίδια κοινωνία. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Γιατί η κοινωνία διαμορφώνει συνειδήσεις και καταστάσεις. Γιατί για την ελληνική κοινωνία ιδανικό για κάθε παιδί όταν έρθει σε ηλικία κατάλληλη είναι ο γάμος, αλλά δεν συγχωρεί ,καθόλου εύκολα , ένα χωρισμό. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-style: italic; font-weight: bold;">Ένας χωρισμός ενός ζευγαριού δεν είναι ποτέ εύκολος , ούτε και ευχάριστος. Ακόμα κι όταν είναι η μόνη λύση. Αλλά είναι απαραίτητος σε πολλές ,ίσως τις περισσότερες περιπτώσεις. Και είναι απαραίτητος για να μην γίνονται εκπτώσεις στα συναισθήματα κανενός από τους δύο συζύγους όταν όλα όσα έδεναν το ζευγάρι δεν υφίστανται πια. Τότε ή μένεις στο γάμο και ασφυκτιάς ή υποκρινόμενος απιστείς ή ως έντιμος απέναντι στον εαυτό σου και στον άλλο φεύγεις.</span></div></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Τόσο απλά ,για κάτι τόσο δύσκολο. Και ούτε πια τα παιδιά είναι εμπόδιο γι’ αυτό γιατί τα παιδιά όταν έχουν πάρει σωστή παιδία, κατανοούν αλλά και όταν οι γονείς φερθούν πολιτισμένα στην αργότερα ξεχωριστή πορεία τους στη ζωή δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα. Τα παιδιά δικαιούνται τη δική τους ζωή όπως όμως και οι γονείς τους. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Και είναι ελληνική ελλειπτικότητα και αυτό, το ότι δηλαδή τα παιδιά και οι δυο γονείς είναι ένα. Είναι ο καθένας για τον εαυτό του και για τον δικό του. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Έτσι καταλήγουμε σε ότι έλεγα στην αρχή; Πως δηλαδή ο γάμος είναι μια πράξη που πρέπει απολύτως συνειδητά να τελείται, όχι καθόλου υποκινούμενος απ’ το ισχύον κοινωνικό σύστημα αλλά με βάση την αυτοκυριαρχία αλλά και το σεβασμό προς τον άλλο. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Ή αλλιώς δεν υπάρχει λόγος θα προχωρά κάποιος σε γάμο. Έτσι απλά. Συνειδητά, έντιμα, δείχνοντας αυτοσεβασμό αλλά και αυτογνωσία , σεβασμό στον άλλο άνθρωπο με τον οποίο έχει μια σχέση και έτσι μπορεί να αλλάξει τη γνώμη και της κοινωνίας. Και όχι να αφήνουμε την κοινωνία να μας επηρεάζει προς το χειρότερο τη ζωή, εσαεί.</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Πιστεύω πάντως πως ακόμα κι αν οι νέοι, ακόμα σήμερα φέρουν απ’ τους προγόνους τους και την κοινωνία αυτή την ψεύτικη θεώρηση και στάση για το γάμο συγχρόνως έχουν και τη δύναμη, δύναμη αντίδρασης σε ότι τους ενοχλεί, να σπάσουν τα δεσμά ενός γάμου όταν αυτός δεν μπορεί να υφίσταται πια πραγματικά. Και εκείνοι ,οι νέοι, να φέρονται πολύ πιο έντιμα σε αυτό που όλοι μας αν ρωτήσεις θεωρούμε ιδανικό και ζητούμενο , ένα γάμο. </b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><br /></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Το κείμενο διατίθεται προς προβληματισμό και σχολιασμό…</b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><br /></b></i></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b>Κι ένα βιντεάκι σχετικό για να ευθυμήσουμε πάντα με προβληματισμό!!!</b></i></span></div><br /><div style="text-align: center;"><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YAQbl3fqyG4&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/YAQbl3fqyG4&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1634630305343278539?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-83139678003528559962010-01-29T21:09:00.004+02:002010-01-29T21:14:54.607+02:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><span class="Apple-style-span" style="background-color: white;"><embed bgcolor="#000" flashvars="theTheme=silver&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/63bd8cb6-ad99-4f4c-9ba7-f9bb3a6bf7f6&amp;theName=comptine d'un autre ete l'ap&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="84" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="228"></embed></span></td></tr></tbody></table><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma, Verdana, Arial; font-size: 13px; line-height: 19px;"><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Θέλεις να σου μαρτυρήσω με ποιόν κάνει παρέα τα βράδια;</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Τα χειμωνιάτικα βράδια που έξω φυσάει κρύο κι άλλες φορές βρέχει, μέσα στην εστία της εκείνη σχετίζεται με μια ιδιόρρυθμη συντροφιά. Είναι μόνη της. Κι όμως. Δεν νοιώθει μοναξιά. Τούτην την ώρα , περασμένη για τους πολλούς ανθρώπους και γι' αυτό απαλλαγμένη από τους θορύβους της ημέρας ,αυτούς που δημιουργούν με τις αδιάκοπες κινήσεις τους οι άνθρωποι .Πόσο γοητευτική είναι η σιωπή! Η ώρα προχωρημένη νύχτα, σιωπή και σκοτάδι. Πόσο τη γοητεύει τούτη η μοναξιά. Πόσο χώρο αφήνει στο μυαλό και την ψυχή της! Νοιώθει μια μοναδικότητα. Το μοναδικό ανασαίνον ον εκείνη τη στιγμή είναι εκείνη.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Η ακοή σε πλήρη ανάπτυξη. Αφουγκράζεται τους χτύπους της καρδιάς.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Αλλά η ματιά έχει επικεντρωθεί εκεί. Δεν γίνεται αλλιώς. Νοιώθει το μαγνήτη αυτής της περίεργης συντροφιάς. Και οι κόρες των ματιών γυαλίζουν τη λάμψη από τις φλόγες στο τζάκι. Και κείνες καθρεφτίζονται μέσα τους κάνοντας τις, όλο χάρη, κινήσεις ενός κοριτσιού-μοντέλου ομορφιάς.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Ε ναι λοιπόν. Τις νύχτες όταν η σιωπή χαρίζει γαλήνη και το σκοτάδι οράματα, εκείνη πιάνει κουβεντούλα με τη φωτιά στο τζάκι.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Δηλαδή η φωτιά της μιλάει. Ενώ εκείνη κάθεται μπροστά της σε στάση οκλαδόν , οι καρποί των χεριών της να στηρίζουν το πρόσωπο σαν βάση στη θέση που υπάρχει το πιγούνι και τα μάτια να εισχωρούν στον μαγικό καθρέφτη της φωτιάς του τζακιού για να ζήσει για λίγη ώρα στη χώρα των θαυμάτων σαν μια άλλη Αλίκη!</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και τότε ...</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Ο αέρας του χειμώνα, δυνατός, κάτι φωνάζει έξω. Η φωτιά παίρνει θάρρος και αρχίζει να μιλά. Σσσσσσσσσς ........να ακούσει. Κάτι της λέει η φωτιά. Θέλει να της μιλήσει απόψε.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">- Ξέρεις ...αρχίζει να της λέει. Ξέρεις ...εσύ που με κοιτάς έτσι εγώ εδώ στη γωνιά μου πόσο πολύ σας παρατηρώ εσάς τους ανθρώπους; Και μαζί σας άλλες φορές χαίρομαι κι άλλες λυπάμαι και άλλες αναρωτιέμαι και άλλες νοσταλγώ και άλλες θαυμάζω ...Ίσως είναι αυτό που νοιώθεις εσύ τώρα που με κοιτάς με αγάπη, η ζέση της δικής μου αίσθησης.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Έχω ζήσει εδώ μέσα στην εστία, τον έρωτα. Αυτόν τον Θεό! Τον παντοκράτορα που αδύνατον να ξεφύγει κανείς από τους ανθρώπους από τη γλυκιά του μέγγενη. Όσο και όσοι κι αν θέλουν να προσπαθούν να ξεφύγουν. Ή άλλοι που αφήνονται στο γλυκό του πόνο. Και γεμίζει ο χώρος συναισθήματα και αιωρούνται οι ψυχές των ερωτευμένων και ζευγαρώνουν εδώ μπροστά μου όπως ο Θεός έρωτας τους το επιβάλει.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και μετά ...έρχεται το κλάμα! Το κλάμα ενός μωρού. Και οι άνθρωποι με τροφοδοτούν ώστε να δώσω όσο μπορώ απ' τη ζεστασιά μου για τον καινούριο άνθρωπο και γεμίζουν αισιοδοξία τα έξω μα και τα μέσα τους. Και ζω το μικρό άνθρωπο που μεγαλώνει και σε λίγο μπορεί μόνος του να στέκεται στα πόδια του ...</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και τότε ...η μάνα πρέπει να αποχαιρετήσει το σπλάχνο της. Και δάκρυα χαρμολύπης γεμίζουν με άλλα συναισθήματα το χώρο. Καμάρι και έννοια. Ευχές της μάνας για καλή ζωή. Φιλιά και περηφάνια.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και αργότερα ...άλλος έρωτας επισκέπτης. Και ένας γάμος. Χαρά, ατελείωτη χαρά σε τούτο δω το χώρο. Άνθρωποι αγαπημένοι , γέλια, τραγούδια και γιορτή.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και ανάμεσα σε όλα , εγώ. Σε μένα βρίσκουν συντροφιά και παρηγοριά και αφορμή για σκέψεις και ψάχνουν να βρουν τη δύναμή τους οι άνθρωποι.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Μια ζωή , χαρές και λύπες και στενοχώριες και ελπίδες και οράματα και συναισθήματα και σκέψεις εδώ μαζί μου , κοντά μου.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Και μετά ...μια ζωή τελειώνει. Το κλάμα για την απώλεια. Οι άνθρωποι, ακόμα και οι τοίχοι του χώρου όπου έζησε αυτός που τώρα πήρε την απόφαση να αποδημήσει, ζουν την υπέρτατη οδύνη. Αυτή του θανάτου.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Κι εγώ εδώ στη γωνιά μου μια ζωή χειμώνες. Να δίνω τη συντροφιά μου να ζεσταίνω ψυχές τόσο που να θεραπεύω σχεδόν.</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Μια φωτιά στο τζάκι, μια ζωή. Μια γέλιο και να καίω εγώ ζωηρά για να ζω και γω τη χαρά. Μια κλάμα και να μαραίνομαι εδώ συμπάσχοντας με το νοικοκύρη μου ..............</span></span></span></span></strong></em><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><br /></span></span> </span><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"> </span></span><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;">Εκείνη ήταν η στιγμή που η φωτιά στο τζάκι είχε κουραστεί με το να αφηγείται και είχε γίνει τόσο μικρή , τόσο λιγοστή. Οι φλόγες μόλις που φαίνονταν μέσα στα μάτια της. Ο αέρας είχε κοπάσει έξω απ' το σπίτι. Το ρολόι πήρε ρόλο και αποφάσισε να δείξει την ώρα, περασμένη, με τρόπο θορυβώδεικο και κείνη ...καιρός ήταν να επιστρέψει απ' τη χώρα των θαυμάτων περνώντας και πάλι μέσα απ' τον καθρέφτη του λιγοστού φωτός της φωτιάς, ίσα που προλάβαινε πριν η φωτιά σβήσει και δεν θα υπήρχε τρόπος να γυρίσει πια!!!</span></span></span></span></strong></em></span><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma, Verdana, Arial; font-size: 13px; line-height: 19px;"><em><strong><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: white;"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: 'book antiqua', palatino; font-size: 13px;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><span class="Apple-style-span" style="color: red;">Κατερίνα</span></span></span></span></span></span></span></strong></em></span></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/?action=view&amp;current=028-1-1.gif" target="_blank"><img alt="Photobucket" border="0" src="http://i708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/028-1-1.gif" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-8313967800352855996?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-37355509726319330152010-01-21T19:53:00.000+02:002010-01-21T19:53:07.473+02:00<div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Χθες βγήκα στα μαγαζιά για ψώνια. Δεν ξέρω γιατί αλλά η λέξη ψώνια δεν μου αρέσει. Μάλλον την συνδυάζω περισσότερο με το χαρακτηρισμό ορισμένων ανθρώπων ως ¨ψώνια¨. Οπότε στη θέση αυτής της λέξης θα βάλω τη λέξη αγορές.</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Βγήκα λοιπόν για αγορές. Αφορμή ήταν ότι αυτή την εποχή στα καταστήματα υπάρχουν εκπτώσεις των εμπορευμάτων κι έτσι μια και δυο και γω νασου έξω στο κέντρο της πόλης να χαζεύω τις βιτρίνες , να κοιτώ τιμούλες και τελικά να σπρώχνω την βαριά πόρτα κάποιου καταστήματος να δω από κοντά ότι μου ¨κάθισε¨ όμορφα στο μάτι. Διευκρίνιση: Όταν μιλώ για αγορές εννοώ για την ¨πάρτη¨ μου. Ρουχαλάκια απλούστερα. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Ωραία διαδικασία. Απ’ την προηγούμενη μπήκα σε ένα κλίμα ευφορίας. Το πρωί εκείνης της μέρας, χθες δηλαδή, ντύθηκα, στολίστηκα, γέμισα το πορτοφόλι-ε και με κάτι παραπάνω από ότι υπολόγιζα να ξοδέψω- και δρόμο παίρνει ,δρόμο αφήνει…</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Όλα αυτά μες στην καλή χαρά. Εδώ πρέπει να σημειώσω, γιατί εγώ θέλω να είμαι ειλικρινείς με όλους και τον εαυτό μου, πως όχι πως μου έλειπε τώρα κάτι ή είχα σε ειδική εκδήλωση να πάω ώστε να αγοράσω ένα ρούχο να μου χρησιμεύσει. Αλλά έτσι. Να μπήκα στο ¨τριπάκι¨ ότι αν δεν ψωνίσω τώρα στις εκπτώσεις τότε πότε; Όταν θα τελειώσουν και τότε κάθε καταστηματάρχης θα με πιάσει ¨Κώτσο¨; </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Μπήκα, βγήκα σε καταστήματα, είδα , έπιασα, ένοιωσα, δοκίμασα, απόρριψα, διάλεξα, πλήρωσα, έφυγα ευχαριστημένη. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Όταν αργότερα γύρισα στο σπίτι και καταχαρούμενη άρχισα να κρεμάω τα καινούρια ρούχα-του βασιλιά- στις κρεμάστρες για να μπουν στη ντουλάπα και εκείνη δεν είχε άλλο χώρο άρχισα τότε να κάνω τις εξής σκέψεις σχετικά με το </span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">shopping</span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">.&nbsp;</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-style: normal; font-weight: normal;"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Αυτή η λέξη μου αρέσει δεν ξέρω γιατί. Μάλλον ξέρω. Και ήταν η πρώτη μου σκέψη αυτή. Είναι το πρώτο συνθετικό της έκφρασης ¨</span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">shopping</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">therapy</span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">¨. Θεραπεία κατάλαβες; Ορίστε, το πειραματόζωο είμαι εγώ. Και το πείραμα πετυχαίνει πάντα. Ρε παιδί μου πως αγοράζοντας διάφορα ενδύματα κυρίως, ανεβαίνει η διάθεση , η ψυχολογική κατάσταση αλλάζει προς το καλύτερο , τονώνεται η χαμένη μες στην κουζίνα και στην καθημερινή ρουτίνα αυτοπεποίθηση είναι απορίας άξιο. Η σχέση με τον πωλητή, η κολακεία που ξέρεις κιόλας πως είναι , η απόκτηση, κάτι δεν είχες ως τώρα . Κάτι που κάνεις για τον εαυτό σου ,του δωρίζεις κάτι το νοιώθεις πάνω σου, είναι ένα φάρμακο.</span></b></i></span></span></span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Στην κοινωνία της απομόνωσης, της στροφής προς την απόκτηση όλο και περισσότερου χρήματος. Σε μια κοινωνία όπου ο καθένας νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του , ο άνθρωπος, όλοι εμείς, ζητάμε από κάπου να πιαστούμε. Εμείς για μας, από μας, σε μας. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Μοναξιά, αδιαφορία και απομόνωση ήταν τα συμπεράσματα που έβγαλα αναλύοντας το θέμα ¨</span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">shopping</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">therapy</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">¨. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Απ’ την άλλη κανείς δεν το παραδέχεται. Χθες συμπτωματικά που εγώ βγήκα για αγορές στα μαγαζιά, διάβασα ένα </span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">post</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">στο </span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">blog</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">μιας φίλης, σχετικό.</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><a href="http://anastasiag.pblogs.gr/2010/01/wniomania.html"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">http://anastasiag.pblogs.gr/2010/01/wniomania.html</span></b></i></span></a><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> . Παρατήρησα στα σχόλια. Αν ρωτήσεις τον κόσμο για οποιοδήποτε θέμα καθόλου ασφαλή συμπεράσματα δεν θα σου προκύψουν. Αυτό ως πρώτη παρατήρηση και όσων αφορά τις δημοσκοπήσεις. Γιατί το λέω αυτό. Όλοι λοιπόν απαντούν αυτό που θα έπρεπε να ισχύει και κανένας δεν παραδέχεται πως είναι σε κάτι επιρρεπείς. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Εγώ πάντως είμαι σίγουρη για τους περισσότερους ανθρώπους, ίσως για τις γυναίκες λίγο παραπάνω αλλά δεν ξέρω αν κάνω λάθος, πως το να αγοράζουν για τον εαυτό τους αρέσει γιατί καλύπτει. Καλύπτει διάφορα και διαφορετικά για τον καθένα. Αλλά δεν παραδέχομαι οι πολλοί να είναι υπεράνω αγορών. Άρα όλοι κουβαλάμε τα δικά μας κενά;;;</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Κι απ΄ την άλλη η σχέση μας με το χρήμα σε σχέση με την αγοραστική μας μανία. Άλλο μεγάλο θέμα. Το χρήμα είναι γεγονός πως είναι η μεγάλη αγάπη του ανθρώπου. Σχέση αγάπης και μίσους θα έλεγα καλύτερα. Το χρήμα θέλουμε να το έχουμε για να μας εξυπηρετεί αλλά και να ¨παίζουμε¨ με κείνο. Ακόμα κι αν πολλές φορές επικίνδυνα. Όταν παίζεις το παιχνίδι ¨αγορές¨ παίζεις με το χρήμα. Ο πιο έξυπνος , ο πιο καπάτσος, ο πιο πεπειραμένος στο πάρε δώσε , ο πιο λογικός και συγκρατημένος και εντέλει ο πιο ικανός παίχτης αυτός κερδίζει. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Απλό είναι. Αν ξέρεις να παίξεις θα βγεις κερδισμένος. Αν όχι, τότε ο αντίπαλος. Εδώ όταν βγαίνεις για αγορές παίζεις μια παρτίδα Μονόπολη με τους καταστηματάρχες. Για σκέψου.</span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">&nbsp;Και έτσι διασκεδάζεις αγοράζοντας. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Απ’ την άλλη. Η βιομηχανία της ομορφιάς μας έχει παρασύρει όλους. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί; Το φαίνεσθε έχει πάρει μεγάλη αξία. Παίρνουμε μέρος σε ένα κυνήγι ομορφιάς που μας έχουν επιβάλλει, όλοι μας. Χωρίς βέβαια απαραίτητα να είναι καταδικαστέο ακόμα κι αυτό. Το όμορφο, το καλόγουστο, το καλαίσθητο ερεθίζει ευχάριστα πάντα τη ματιά. Η υπερβολή κι εδώ βλάπτει όπως σε όλα. Οπότε , αγοράζεις είδη ένδυσης και υπόδησης γιατί θέλεις να αρέσεις. Ή καλύτερα να μην προσβάλεις την αισθητική του άλλου!!! </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Καταλήγω. Ωραία εμπειρία είναι το </span></b></i></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">shopping</span></b></i></span></span><span lang="EN-US"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;"> </span></b></i></span></span><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">από πολλές απόψεις. Τις οποίες μόλις επιχείρησα να αναλύσω. Αρκεί να μην υπάρχει υπερβολή , να είσαι εσύ ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και χωρίς υπερβολές ούτε ως προς των αριθμό των αγορών ούτε ως προς τη δαπάνη χρημάτων. </span></b></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><i><b><span style="color: #444444;">Αυτά και όσοι έχετε καιρό να το κάνετε βγείτε μια βολτίτσα στα μαγαζιά , εκτονωθείτε!!!</span></b></i></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://fe-mail.gr/media/Image/fashion_beauty/2008/fashion/04/dream_dress/dress_vitrina_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="280" src="http://fe-mail.gr/media/Image/fashion_beauty/2008/fashion/04/dream_dress/dress_vitrina_1.jpg" width="400" /></a><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-3735550972631933015?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-43152976396468657282010-01-15T12:42:00.000+02:002010-01-15T12:42:34.861+02:00<div class="MsoNormal"><b>Κοίτα τώρα που γίναμε όλοι μας ευαίσθητοι. Μάθαμε πως υπάρχει η Αϊτή. Η Αϊτή όχι η εξωτική , η μαγευτική , ο επίγειος παράδεισος που όλοι του ανεπτυγμένου κόσμου ονειρευόμαστε να επισκεφτούμε για διακοπές κάποια στιγμή στη ζωή μας. Αλλά μια χώρα η οποία απέχει λίγες ώρες δρόμο απ’ την Αμερική και όμως βρίσκεται μες στη φτώχια, μες στην εξαθλίωση-οι άνθρωποι εκεί λέει έτρωγαν πίτες ζυμωμένες με λάσπη- και από την άλλη οι τουριστικοί πράκτορες και το όλο σύστημα να δίνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα. Τι ωραίοι που είμαστε εμείς οι ¨άλλοι¨. Αγνοούμε και εθελοτυφλούμε. Εθελοτυφλούμε από συμφέρον. Εμείς να είμαστε καλά. Τι μας νοιάζει αν το κράτος που θα επισκεφτούμε είναι με τις πιο άσχημες συνθήκες διαβίωσης για τους πολίτες του. Και πόσο εύκολα αποποιούμαστε τις ευθύνες μας! </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>«Τι να κάνω εγώ;» Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται, εμείς διασκεδάζουμε την άδεια απ’ τη δουλειά μας και άλλοι συνάνθρωποι σε κάποια γωνιά της Γης πεθαίνουν. </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Και τώρα; «Όπου φτωχός κι η μοίρα του» &nbsp;λέει η παροιμία. Και φτάνεις στο σημείο να αμφισβητήσεις τον ίδιο το Θεό σου. «Γιατί Θεέ μου; Πως έφταιξαν αυτοί για να έχουν τέτοια σκληρή τιμωρία; Για δες κι από δω, τι απονιά, τι ατομικισμός, τι αδικία, τι κακία, τι εκδικητικότητα, τι ασέβεια στον συνάνθρωπο, πόση αγάπη για τα υλικά-δεν θέλω να πω αγαθά-τόση που ανθρώπινο ον κάνει κακό σε όμοιό του για να αποκτήσει. Γιατί Θεέ μου τόση σκληρή συμπεριφορά σε αθώους; </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Και μετά προσγειώνεσαι στη Γη. &nbsp;Ωραία αν τα περιμένουμε από το Θεό…Κι εμείς τι κάνουμε; Οι κυβερνήσεις μας, οι παγκόσμιες οργανώσεις, το Παγκόσμιο ταμείο εμείς…</b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Πόση κοινωνική ανισότητα θεέ μου!!!</b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Και τι υποκρισία από όλους! Και τώρα να εγώ πρώτη, εγώ που δεν είχα ενδιαφερθεί να μάθω ως τώρα για τη ζωή των ανθρώπων σε κείνο το μέρος του πλανήτη στον οποίο συγκατοικούμε τώρα προσποιούμαι πως συμπάσχω. </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Και από αύριο θα έρθουν όλοι για να κάνουν εράνους και να μαζέψουν πράγματα για κείνους………………</b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Συγνώμη αλλά ήθελα να γελάσω. Απ’ την υποκρισία όλων. Η υπουργός των ΗΠΑ λέει ανέβαλλε το προγραμματισμένο ταξίδι της για να δείξει ενδιαφέρον για την τραγωδία στην Αϊτή. Τώρα! </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Και δω; Για να σκεφτούμε. Αύριο λέει αρχίζουν οι εκπτώσεις. Σπουδαίο πράγμα. Και αισθανόμαστε την οικονομική κρίση λέει. Έχουμε λιγότερα από πριν. Λεφτά και υλικά (αγαθά). </b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Ξέρω γω; Λαϊκίζω;;;</b><br /></div><div class="MsoNormal"><b>Απλά είμαι θυμωμένη με την κοινωνική ανισότητα των λαών στη Γη. Τώρα έχω θυμώσει. Ήρθε ένας σεισμός να μας ταρακουνήσει λίγο και για λίγο όλους. Σε λίγο θα έχουμε ξεχάσει. Και θα πηγαίνουμε διακοπές στην Αϊτή και ο λαός της θα τρώει λάσπη. Θα τρώει λάσπη και θα κλαίει. Τους νεκρούς του και τη μοίρα του…</b><br /></div><div class="MsoNormal"><b><br /></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://panosz.files.wordpress.com/2009/07/haiti.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://panosz.files.wordpress.com/2009/07/haiti.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://www.collegeofidaho.edu/administration/campusministries/media/images/haiti.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://www.collegeofidaho.edu/administration/campusministries/media/images/haiti.jpg" width="320" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://farm1.static.flickr.com/54/194011349_12994939a1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="207" src="http://farm1.static.flickr.com/54/194011349_12994939a1.jpg" width="320" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://tomorrowmuseum.com/wp-content/uploads/2008/05/haiti.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://tomorrowmuseum.com/wp-content/uploads/2008/05/haiti.jpg" width="320" /></a><br /></div><div class="MsoNormal"><b><br /></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4315297639646865728?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-64857903546097944592010-01-04T21:08:00.013+02:002010-01-04T21:08:00.624+02:00<object height="25" width="325"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UWWOjHikDl8&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UWWOjHikDl8&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="325" height="25"></embed></object><br /><br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="color: blue;">Έτσι κάθισα σήμερα να γράψω τις σκέψεις μου για τη ζωή. Πως; Θα με ρωτήσετε! Να, επειδή πριν λίγες μέρες υποδεχτήκαμε μια νέα χρονιά και με αφορμή αυτό, έκανα έναν απολογισμό ζωής και θέλησα να δω το μέλλον που όμως δεν μπορώ να διακρίνω τόσο μακριά. Και επειδή σε λίγο καιρό θα έχω γενέθλια, σταθμός κι αυτός! Ποιος ήταν εκείνος που όρισε το μέτρο για τη ζωή μας; Μα δεν έπεσε και τόσο έξω. Η ζωή έχει συγκεκριμένο μονόδρομο. Δεν μπορείς να ακολουθήσεις το δικό σου μονοπάτι. Ίσως να διαλέξεις να αποφύγεις τα δύσκολα σημεία του δρόμου αλλά είναι χαραγμένη η πορεία.</span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Και λόγω του ότι κάθε μέρα μαθαίνουμε ή και βιώνουμε το πόσο μικρή είναι τελικά αυτή η πορεία γι’ αυτό συλλογίζομαι αυτήν την ώρα τούτα. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Είμαι σίγουρη ότι όλοι οι άνθρωποι το έχουμε κάνει, να κάνουμε αυτές τις σκέψεις αλλά, σε λίγο παραιτούμαστε. Άλλωστε τι σημασία έχει; Αφού δεν έχεις άλλη επιλογή; Είναι το ποιο ασφαλές &nbsp;συμπέρασμα. Κι απ’ την άλλη ενδέχεται όσοι είμαστε οι άνθρωποι, τόσες θεωρίες να υπάρχουν για την αξία της ζωής.</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Ας καταθέσω λοιπόν τη δική μου όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο για εκτόνωση. Γιατί να, είναι θεραπευτικό αν βγάλεις τα εσώψυχά σου λένε οι ψυχολόγοι. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Κατ’ αρχάς …κατ’ αρχάς…</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Γιατί να το αναλύσω τόσο πολύ;(είχα σκοπό να το πάρω το θέμα από την αρχή της ζωής του καθενός από μας, δεν είναι απαραίτητο κρίνω τώρα)</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Έχω λοιπόν την εντύπωση πως είναι τόσο πολύ σύντομη η ζωή μας. Και δεν το λέω αυτό όπως το λέμε στην καθημερινότητα μας όλοι χωρίς καν να συνειδητοποιούμε τι είναι αυτά που λέμε. Το λέω με ένα συναίσθημα φόβου ίσως, θλίψης, αλλά και προβληματισμού. Αλλά ως ένα σημείο τέτοιο ώστε ως δεδομένο εγώ η ίδια να το δεχτώ. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Αναλογίζομαι τι έκανα ως τώρα –κοντεύω τα 40- τι περιθώρια έχω αλλά και πόσα έχω ακόμα να κάνω. Εδώ διαπιστώνω πως έχω σχέδια και όνειρα. Είναι αισιόδοξο. Από κάτι καλό λοιπόν ξεκινώ. Αν και η ίδια η ζωή δεν σου εγγυάται πως θα σου χαριστεί για να κάνεις εσύ αυτά που θέλεις και είναι κάτι απαισιόδοξο αυτό! Αλλά οι άνθρωποι δημιουργηθήκαμε για να σχεδιάζουμε και να κοιτάμε μπροστά στο προδιαγεγραμμένο μονοπάτι της ζωής. Αν και η θρησκεία που διδαχτήκαμε λέει πως δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένη την επόμενη μέρα. Κι άλλο αντιφατικό σημείο. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Τι είναι λοιπόν η ζωή; Και τελικά πως πρέπει να τη χειριστούμε; Ακούστε ανθρώπινες θεωρίες. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Η ζωή δεν είναι τίποτα παρά μια προετοιμασία για τη ¨ζωή μετά θάνατον¨</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Η ζωή είναι τα πάντα</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Τη ζωή σου πρέπει να την προσέχεις για να κερδίσεις…;;;</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Η ζωή είναι ένα αστείο</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Τη ζωή πρέπει να την παίρνεις στα σοβαρά</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Ζήσε στη ζωή σου κάθε στιγμή σαν να’ ναι η τελευταία</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Ζήσε συντηρητικά για να κερδίσεις ζωή</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Τι κι αν ζήσεις, αργά ή γρήγορα θα πεθάνεις</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Νομίζω ο καθένας από μας αναλόγως τα βιώματα , τη σχέση μας με το Θεό, το χαρακτήρα και τους στόχους ,το πόσο ¨άδειος ή γεμάτος¨-κι αυτό έχει διάφορες εξηγήσεις- είναι μέσα του, αντιμετωπίζει τη ζωή διαφορετικά.</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Τελικά η ζωή είναι μια αντίφαση. Είναι μια σειρά γεγονότων που καλείσαι να επιλέξεις να ζήσεις ή να προσπεράσεις. Η ζωή είναι κάτι το απρόβλεπτο.</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">&nbsp;Εσύ σε σχέση με τη ζωή τι πρέπει να κάνεις; </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Νομίζω ο καθένας αυτό που νομίζει ως το σωστό. Όμως όχι επειδή έτσι νομίζει πως πρέπει να γίνει, αλλά γιατί αυτό θα του δώσει δύναμη και ψυχικό σθένος για συνέχεια. Γιατί δεν γίνεται αλλιώς.</span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">&nbsp;Το όχημα αυτό που λέγεται ζωή δεν έχει όπισθεν. Σου δίνεται, το οδηγείς άλλοτε συνετά και συντηρητικά αλλά και άλλοτε με μεγάλη ταχύτητα. Έτσι για να νοιώσεις τον ίλιγγο. </span></b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;">Μήπως τελικά τη ζωή αξίζει να τη ζεις νοιώθοντας μόνο τον ίλιγγο;;;</span></b></span></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://farm4.static.flickr.com/3286/2914075709_b7264aec37.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://farm4.static.flickr.com/3286/2914075709_b7264aec37.jpg" /></a><br /><span style="color: #cc0000; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-6485790354609794459?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-66657830035282381102010-01-02T23:39:00.002+02:002010-01-23T16:23:55.736+02:00<div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Κι έτσι αισίως γιορτάσαμε και τη φετινή πρωτοχρονιά και η δεύτερη μέρα του νέου έτους φτάνει στο τέλος της. Ετοιμασίες, προσμονή, ψυχική προετοιμασία και αισιόδοξες σκέψεις. Σκέψεις που τις προκαλείς πολλές φορές λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου έτσι για την ψευδαίσθηση ότι όλα θα πάνε καλά μέσα στη νέα&nbsp; χρονιά που περιμένουμε.&nbsp; </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Ευχές. Χιλιάδες ευχές ανταλλάχτηκαν με την αλλαγή του χρόνου. Όλοι επιθυμούν το καλύτερο για τους ίδιους και τους ανθρώπους που αγαπούν. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Δώρα , αγορές , καταναλωτισμός για να πιστέψουν οι άνθρωποι πως κάτι γίνεται, κάτι διαφορετικό, εξαιρετικό. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Στην πραγματικότητα και κατά βάθος όλοι ξέρουν πως δεν σημαίνει τίποτα το συνταρακτικό η έλευση του καινούριου χρόνου και πως όπως όλα τα χρόνια που έχουν ζήσει θα έχει καλές και κακές στιγμές. Δύσκολες και στιγμές ευτυχίας. Είναι απλώς ένας σταθμός για ανεφοδιασμό ψευδαισθήσεων η κάθε πρωτοχρονιά για τους ανθρώπους. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Το βράδυ της πρωτοχρονιάς! Το φετινό πρωτοχρονιάτικο βράδυ. Ένα φυσικό όνειρο. Ένας μαγικός ουρανός ,απερίγραπτος σε απόχρωση μπλε-γαλάζιο να φωτίζεται από ένα μοναδικό μπλε φεγγάρι! Το φεγγάρι σε μπλε-ασημί να είναι πλαισιωμένο ένα γύρω από πανέμορφους χρωματιστούς κύκλους. Αυτό είναι ένας σταθμός! Είναι μια στιγμή ονείρου. Είναι από αυτές που εμφανίζονται ανεξάρτητα από τις ημερολογιακές δημιουργίες των ανθρώπων. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Μετά τα πυροτεχνήματα φώτισαν τεχνητά απίστευτα τον ουρανό, σημείο για την έλευση του νέου χρόνου. Φωνές, γέλια, φιλιά και ένα ρόδι που πέφτει με φόρα από ψηλά για να φέρει την καλή τύχη μέσα στο νέο χρόνο. Στη συνέχεια οι άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους ,στα κέντρα διασκέδασης όλοι στα πιο λαμπερά τους ντυμένοι να θέλουν να διασκεδάσουν, έτσι να προκαλέσουν στη ζωή τους την ευτυχία για το νέο χρόνο. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Τεχνάσματα, τερτίπια, μαγικά και ξόρκια, ευχές και καλή διάθεση για να πάνε όλα καλά αυτόν το χρόνο που μόλις μπήκε. </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Κατά βάθος όλοι ξέρουμε. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Η ζωή θα κυλάει το ίδιο, πότε στο καλό και πότε στο άσχημο. Θαύματα δεν πρόκειται να γίνουν όσα μάγια και βουντού κι αν κάνουμε οι άνθρωποι.</b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Γιατί τη ζωή και την καλή χρονιά εμείς οι ίδιοι την φτιάχνουμε. Με έργα αγαθά, με προσφορά αγάπης, με έννοια για τα έμψυχα και έψυχα που μας περιβάλλουν, με σεβασμό σε ότι μας προσφέρεται. </b></span></i><span lang="EN-US"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><o:p></o:p></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Υπάρχει η θέληση να κάνουμε τη χρονιά που μόλις ¨έσκασε μύτη¨ μια πραγματικά καλή χρονιά; </b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Άλλωστε τι έμειναν; Άλλες 363 μέρες για την υποδοχή της επόμενης χρονιάς!</b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b>Ας δουλέψουμε όλοι για να είναι το 2010 ένα έτος γεμάτο! Γεμάτο, υλικά αγαθά, αλλά προπαντός από αγάπη για μας και τον κόσμο!!!</b></span></i><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i>...το φυσικό εφέ και το τεχνητό...</i></b></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div style="text-align: center; width: 400px;"><div style="text-align: right;"><embed height="300" src="http://w708.photobucket.com/pbwidget.swf?pbwurl=http://w708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/5b168394.pbw" type="application/x-shockwave-flash" width="400" wmode="transparent"></embed><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div></div><br /><div style="text-align: center; width: 400px;"><embed height="300" src="http://w708.photobucket.com/pbwidget.swf?pbwurl=http://w708.photobucket.com/albums/ww83/kee30arskat/d005213e.pbw" type="application/x-shockwave-flash" width="400" wmode="transparent"></embed><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img src="http://pic.photobucket.com/slideshows/btn.gif" style="border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-top-width: 0px; float: left;" /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-6665783003528238110?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-41658507032116804722009-12-27T19:33:00.003+02:002009-12-27T19:39:21.027+02:00<object height="25" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Drt5X_yEt4c&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Drt5X_yEt4c&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="25"></embed></object><br /><br /><span style="color: #444444; font-weight: bold;">Είναι νωρίς μα στην επαρχία ο χρόνος δεν έχει την ίδια αίσθηση όπως στην πόλη. Μάλλον η αίσθηση του χρόνου είναι αλλιώτικη. Όλα είναι αλλιώτικα στην επαρχία. Τα βράδια έχουν μια περίεργη ησυχία. Ησυχία που κάποιες στιγμές τη νοιώθεις τρομαχτική.</span><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Νυχτερινή ηρεμία στην επαρχία. Σιγή θα έλεγες. Είναι φορές που έχεις την ανάγκη να ¨στήσεις αφτί¨. Να αφουγκραστείς στην προσπάθειά σου να προκαλέσεις κάτι, κάποια ταραχή…</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Από μικρή είχε το φόβο της νύχτας στη δική της επαρχία. Τώρα που αναλογίζεται, μήπως ήταν φόβος να μη μείνει για πάντα στη ¨νύχτα της επαρχίας¨;</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Ανοίγει ένα βιβλίο. Είναι φίλοι με τα βιβλία. Είναι συντροφάκια της σε δύσκολες ή όμορφες ή αγωνιώδεις ή ταξιδιάρες ή ακόμα σε στιγμές αυτοψυχανάλυσης και συνάντησης με τον ίδιο της τον εαυτό. Πάντα αυτή η συνάντηση άλλωστε της χάριζε μια ψυχική ίαση.</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><span style="font-weight: normal;"><i> ¨…Για πολύ καιρό, περιμένοντας τον οβολό στο άδειο μου χέρι,</i></span></span></span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ζητιάνευα την αγάπη απ’ όποιον είχε όρεξη να με ακούσει. </i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Και τώρα είχα βρει κάποιον να του μιλήσω…¨</i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Όταν ήταν μικρή πολύ τη νύχτα. Την ώρα μάλιστα που ξάπλωνε στο κρεβάτι να κοιμηθεί και το φως του δωματίου έσβηνε- ποτέ ολότελα, ποτέ και πάντα ένα μικρό φωτάκι έδινε στίγμα! Στίγμα ζωής μες στο πένθος του σκοταδιού. </span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Τότε έχωνε το παιδικό κεφάλι κάτω απ’ το σκέπασμα και αφουγκράζονταν τους θορύβους. Τα μάτια ορθάνοιχτα μέσα στο πάνινο καβούκι, οι αισθήσεις σε πλήρη ανάπτυξη. Ο παιδικός νους έφτιαχνε τους δικούς του δράκους και κακές μάγισσες σε κάθε ανεπαίσθητο θόρυβο. </span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Πόσο όμορφες είναι οι λέξεις και με τι μαεστρία τοποθετημένες έτσι που να σχηματίζουν φράσεις! Και οι φράσεις νοήματα. Κι εκείνα να γεννούν συναισθήματα και σκέψεις. Να προσπαθείς να βρεις τον εαυτό σου μέσα σε μια κατασκευασμένη με τέχνη ηρωίδα. </span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Όταν ήταν μικρή ονειρευόταν πως την είχαν κλειδώσει κατά λάθος σε μια βιβλιοθήκη. Κι εκείνη τότε θα είχε την ευκαιρία να διαβάσει όσο γίνεται περισσότερο…</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i><span style="font-weight: normal;">¨…Στα παιδικά της χρόνια ερωτεύεται συνέχεια. Δε θυμάται να </span></i></span></span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; αντιμετώπιζε ποτέ &nbsp;εχθρικά τα αγόρια σε κάποια ηλικία, όπως </i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; συμβαίνει συχνά στα κορίτσια. Οι άντρες &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ήταν πάντα εδώ γι’ αυτήν, </i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; κοντά της, μέσα σ’ ένα φως του οποίου αυτή είναι ταυτόχρονα </i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; η πηγή και η σκιά…¨</i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Πόσο κοντινή σχέση έχουν λοιπόν το διάβασμα με το γράψιμο. Όπως τώρα. Διαβάζοντας και απελευθερώνοντας τον εαυτό της θέλησε να σημειώσει τις σκέψεις της. Να τις αποτυπώσει πάνω σε ένα πρόχειρο χαρτί. Να ¨παγώσει¨ σαν στιγμιότυπο, σκέψεις και συναισθήματα του τώρα αλλά και μιας ζωής. </span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i><span style="font-weight: normal;"> ¨…Δεν είναι αλήθεια μήπως ότι καμιά φορά γράφει κανείς μόνο </span></i></span></span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; και μόνο για να διορθώσει τα λάθη του και να ξαναβρεί τα ραβασάκια</i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp;που πήρε ο άνεμος;…¨</i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Ο ήχος των χτύπων του ρολογιού. Δεν μπορεί να αποφασίσει αν της αρέσει να ακούει αυτούς τους χτύπους, μετρώντας δευτερόλεπτα. Τα δευτερόλεπτα γίνονται λεπτά. Ώρες, μέρες, χρόνια…Τα χρόνια που έζησε σ’ αυτό το σπίτι. Τα δευτερόλεπτα που θα ζήσει μετά απ’ τον τελευταίο χτύπο…</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Νυχτερινή ησυχία στην επαρχία. Ευκαιρία για εποικοδομητική ενασχόληση με τα όσα η μεγαλούπολη δεν σου επιτρέπει. Γιατί εκείνη σου κλέβει τη μοναξιά σου…</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">…………………………..</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Κι όμως κάτι. Κάτι είναι εκεί έξω που σέρνεται διακόπτοντας τη σιωπή. Όχι. Ο φόβος που κάνει και τα ζώα, σκυλιά που γαυγίζουν αμυνόμενα, ποιος ξέρει, για ορατούς ή αόρατους κινδύνους. Ο φόβος που διακόπτει τη σιωπή!</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">Ώρα να πηγαίνει για ύπνο…!</span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #444444;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><span style="font-weight: normal;"><i> ¨…Όταν λέτε, «Ας μείνουμε εδώ προς το παρόν», το λέτε για να φύγω.</i></span></span></span></b><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Το λέτε ωραία, το λέτε ευγενικά, αλλά, όπως και να’ χει, το αρθρώνετε,</i></span></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: #444444;"><span style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Αποφασίζετε ότι είναι ώρα να φύγω, ότι τελειώσαμε…¨</i></span></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.christies.com/lotfinderimages/d48571/d4857145r.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="http://www.christies.com/lotfinderimages/d48571/d4857145r.jpg" width="320" /></a><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="color: red; font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: x-large;">Κατερίνα</span></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><b><span style="color: #666666;"><span style="font-size: x-small;">(τα αποσπάσματα ενδιάμεσα του γραπτού είναι</span></span></b><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><b><span style="color: #666666;"><span style="font-size: x-small;">από το βιβλίο "Μέσα στην αγκαλιά του" της Καμίγ Λορανς</span></span></b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-4165850703211680472?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-22308755386826491592009-12-24T15:09:00.001+02:002009-12-24T01:25:20.942+02:00<div style="text-align: center;"><object height="200" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JYLjEItqsWQ&hl=en_US&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JYLjEItqsWQ&hl=en_US&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="320" height="200"></embed></object><br /></div><br /><br /><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">Επειδή οι γιορτές είναι σαν μια στάση στο διάβα της ζωής… </span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">Σαν ένας τρόπος να δεις κι αλλιώς ότι έζησες, ζεις και θα ζήσεις…</span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">Είναι βαθιές αναζωογονητικές αναπνοές! </span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">Αλλά τούτη δω η γιορτή, χαράς, αγαλλίασης , </span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">ζωής απ’ τη ζωή που γεννήθηκε σαν και τώρα , τότε πολύ παλιά, ο Χριστός!!!</span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">Τα Χριστούγεννα ας είναι ένας χρονικός τρόπος να πετάξουμε τα άχρηστα</span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11pt;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;">της καρδιάς μας για να μείνει χώρος για τα νέα και σημαντικά του μέλλοντος</span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><o:p></o:p></span></b></span></i></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: #cc0000;"><span style="font-size: x-large;">Χρόνια πολλά ,Καλά Χριστούγεννα σε σας…!</span></span></b></span></i><br /></div></div></div><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><br /><br /><center><a href="http://www.kathys-comments.com/"><span style="font-size: x-large;"><img border="0" src="http://i283.photobucket.com/albums/kk292/kathys_comments/Comments/christmas/cc60.gif" title="More Comment Graphics at Kathys-Comments.com" /></span></a><span style="font-size: x-large;"><br /></span> <center><span style="font-size: x-large;"><br /></span> </center><span style="font-size: x-large;"><br /></span> <br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-2230875538682649159?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-87487426577629659122009-12-21T17:56:00.003+02:002009-12-21T17:56:00.279+02:00<div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Και να, πλησιάζουν χαρούμενες μέρες. Γιορτές και τα αγγελάκια εκεί στον ουρανό είναι χαρούμενα. Τρέχουν από δω κι εκεί για να κάνουν τις προετοιμασίες τους για τη βραδιά των Χριστουγέννων. Φτιάχνουν γλυκά και λίστες φαγητών, άλλα ετοιμάζουν τα πιο λαμπερά τους φορέματα, άλλα έχουν αναλάβει το στολισμό τις μεγάλης αίθουσας στο μεγαλύτερο σύννεφο επάνω, για να γιορτάσουν και να ψάλουν το ¨ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία¨.&nbsp; Η χορωδία δοκιμάζει κι αυτή τις τραγουδιστικές της δυνάμεις ώστε το βράδυ των Χριστουγέννων οι ύμνοι από τα Θεία στόματα των αγγέλων που την αποτελούν να φτάνει τέλεια ως κάτω στο βασίλειο των ανθρώπων.&nbsp; Φέτος έχουν νέα μέλη στη συντροφιά τους. Κάθε χρόνο η παρέα των αγγέλων μεγαλώνει και τα παλιότερα αγγελουδάκια αναλαμβάνουν να μάθουν στα νέα, τις υποχρεώσεις τους αλλά και να τα κάνουν να αισθανθούν την αγάπη της νέας οικογένειας. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Πριν λίγες μέρες μάλιστα υποδέχτηκαν ένα καινούριο μέλος. Ο μικρός σαστισμένος αλλά και χαρούμενος αγγελάκος προσπαθεί να μπει στην παρέα ,είναι χαρούμενος που βλέπει να τον περιβάλουν τα υπόλοιπα αγγελάκια με τόση αγάπη σαν να τον περίμεναν από χρόνια ,σαν εκεί να άνηκε από όταν γεννήθηκε. Αλλά ανησυχεί λίγο για τη μαμά που άφησε πίσω ,ώσπου εκείνη να συνηθίσει στην απουσία του. Ο καινούριος άγγελος δεν έχει πολλά να διηγηθεί στην νέα του οικογένεια αλλά τα αδερφάκια του άγγελοι πια, έχουν να του μάθουν πολλά. Θα τον ξεναγήσουν στα ονειρεμένα δικά τους μέρη ,θα του μάθουν πώς να περπατά πάνω στα σύννεφα, θα παίξουν τα δικά τους παιχνίδια μαζί του. Αλλά και θα τον διδάξουν οι μεγαλύτεροι άγγελοι και θα τον προετοιμάσουν να παρουσιαστεί μπροστά στον παππούλη τους αγαπημένο Θεούλη. Τότε εκείνος θα γελάσει μαζί του και θα απλώσει το χέρι του πάνω στο κεφαλάκι του και ίσως να του μαρτυρήσει γιατί τον διάλεξε να τον κάνει άγγελο και να τον έχει κοντά του.&nbsp; Ένα μυστικό που κανείς στον κόσμο των ανθρώπων δεν μπόρεσε να μάθει όσο κι αν αυτοί αναρωτιούνται κάθε φορά που ένα παιδί επιλέγεται να γίνει ένα αγγελάκι. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Και τώρα ο μικρός κάνει τις πρώτες του γνωριμίες περισσότερο με αυτούς που έκαναν το ίδιο ταξίδι με κείνον τον ίδιο καιρό, τους νέους σαν κι αυτόν σαν όταν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο πρώτη φορά και με φόβο αλλά και χαρά κοιτούν και διερευνούν τα πάντα. Και αφηγούνται ο καθένας την δική του ιστορία αλλά…</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Ε εσείς οι καινούριοι για ελάτε εδώ. Φωνάζει ένας άγγελος ο οποίος έχει ανέβει σε μια συννεφένια σκάλα και προσπαθεί να πιάσει ένα κουτί από ένα ράφι από τι άλλο; Σύννεφα! </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Για προσέξτε τη σκάλα μην πέσει γιατί τα σύννεφα που είναι φτιαγμένη σαν να διαλύονται…κι εσύ νεαρέ…</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Εγώ; Λέει ο καινούριος. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Για πιάσε εδώ το κουτί με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και θα με βοηθήσεις να στολίσουμε; </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Ναι αλλά εγώ δεν ξέρω, λέει ο μικρός</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Τι δεν ξέρεις; Δεν έχεις στολίσει εσύ εκεί κάτω στους ανθρώπους που ήσουν; </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Εγώ…όχι…είπε ο μικρός στενοχωρημένα.</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Κατάλαβα ,του απάντησε ο μεγάλος. Μην στενοχωριέσαι μικρέ , θα μάθεις και θα δεις και θα χαρείς εδώ με μας όλα όσα δεν μπόρεσες εκεί κάτω. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Μετά τα δυο αγγελούδια άρχισαν να στολίζουν τα σύννεφα με κάθε είδους και χρώμα φως αστεράκια και γιρλάντες σε χρυσό και ασημί και ο μικρός που δεν είχε νοιώσει ως τότε αυτή τη χαρά είχε ένα πλατύ χαμόγελο στο ωραίο στοματάκι του. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Την άλλη μέρα τον φώναξαν να γίνει μέλος στη χορωδία. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Μα εγώ δεν ξέρω…δεν έχω μιλήσει…</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Μη στενοχωριέσαι μικρέ, τώρα έχεις όλα όσα δεν μπόρεσες να έχεις ως τώρα. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Κι εκείνος δειλά στην αρχή ,άρχισε να τραγουδά ύμνους που δεν είχε μάθει ποτέ ως τότε αλλά τους γνώριζε τόσο καλά…</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Εσύ έχεις Θεία φωνή του είπε ο άγγελος που διηύθυνε τη χορωδία. Θα σε κάνουμε&nbsp; πρώτο τραγουδιστή. Ξέρεις πόση δουλειά θα έχεις όλο το χρόνο; </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Ο μικρός χαμογέλασε. Ήταν ευχαριστημένος. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Αργότερα και όταν οι ετοιμασίες ήταν στο τέλος τους και τις λεπτομέρειες ανέλαβαν οι μεγαλύτεροι των αγγέλων, ένας από αυτούς τράβηξε το νεαρό άγγελο κοντά του και του είπε:</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Ξέρεις μικρέ ότι εκτός από όλα τα ωραία που συμβαίνουν εδώ ανάμεσά μας, γιατί έχουμε αγάπη για τον καθένα μας, για το Θεό μας και για τους …να εκεί για τους ανθρώπους που ότι κι αν κάνουν εμείς δεν τους κρατάμε κακία και είμαστε κοντά τους στο προσκεφάλι τους να τους προστατεύουμε. Έτσι κι εσύ θα αναλάβεις έναν άνθρωπο ας είναι δικό σου για να τον έχεις υπό την σκέπη σου να τον προστατεύεις και καμιά φορά μπορεί να τον συναντάς όταν εκείνος θα ονειρεύεται.</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Του μικρού αγγέλου αυτό του άρεσε πολύ, χαμογέλασε πλατειά και η αγγελική του ψυχή γέμισε χαρά, ευφροσύνη, αγαλλίαση, γαλήνη, ευχαρίστηση και ευτυχία που τόσο πολύ τη δικαιούταν όταν ζούσε στους ανθρώπους αλλά ήταν να τη βρει κοντά στους αγγέλους…</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">-Ε εσείς που αναλάβατε το στολισμό ,κάτι ξεχάσατε, φώναξε ένας όμορφος ξανθός μικρός άγγελος. Αυτός είχε κάμποσο διάστημα εκεί&nbsp; και καθώς σκάλιζε την κούτα των στολιδιών βρήκε ένα τεράστιο αστέρι. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Το σήκωσε στα χεράκια του ήταν πανέμορφο!</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Ωωωωω είπαν οι άλλοι το πιο ανεκτίμητο απ’ τα στολίδια. Πρόσεξε μικρέ μην σου πέσει. Έχει μεγάλη συναισθηματική αξία. Αυτό είναι το ίδιο που στόλισε φέγγοντας τον ουρανό όταν ο υιός του Θεού κατέβηκε στη γη ως ένα μικρό μωράκι. </span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Ας το τοποθετήσουμε στο πιο ψηλό σημείο ,κι όταν το βράδυ της Θείας γέννησης φτάσει , το φωτεινότερο άστρο του κόσμου θα λάμψει μέχρι τις καρδιές των ανθρώπων.</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">&nbsp;Εκεί, στο ίδιο σημείο όπου πριν λίγες μέρες ένα άλλο αστεράκι έπεφτε για να οδηγήσει μια ψυχούλα άνωθεν…!</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;">Καλά Χριστούγεννα απ’ τη χώρα των αγγέλων</span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: right;"><i><b><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><span style="color: blue;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Κατερίνα</span></span></span></b></i><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: blue; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_br_EThhrp-4/SBJPzIRcoPI/AAAAAAAAGqc/ZcOew8dimdQ/s1600/%CE%97+%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CF%84%CF%89%CE%BD+%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_br_EThhrp-4/SBJPzIRcoPI/AAAAAAAAGqc/ZcOew8dimdQ/s400/%CE%97+%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CF%84%CF%89%CE%BD+%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BD.jpg" /></a><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: blue; font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><b><i><br /></i></b></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-8748742657762965912?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-13771627695258595342009-12-13T21:05:00.002+02:002009-12-13T21:08:31.109+02:00<div class="MsoNormal"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Θέλησα να γράψω μια ανάσα πριν τα Χριστούγεννα. Για τα όσα μου κάνουν εντύπωση αυτές τις μέρες στην πόλη. Σε μια πόλη που έχει στολιστεί γιορτινά &nbsp;και παντού ακούς χαρούμενες χριστουγεννιάτικες μελωδίες γιατί οι άνθρωποι θέλουν να νοιώσουν τη χαρά των γιορτών. Μαγαζιά με βιτρίνες κατάφωτες και χριστουγεννιάτικα δένδρα σε διάφορες εκδοχές και Άγιοι Βασίληδες ψεύτικοι και ¨ψεύτικοι¨ και βεράντες καταστόλιστες και ζαχαροπλαστεία όλο γλυκά στις προθήκες των βιτρινών τους. Κι απ’ την άλλη-η άλλη όψη του νομίσματος- παιδάκια και διάφοροι αναξιοπαθούντες να ζητιανεύουν και κάθε λογίς «ζητάω βοήθεια» να έχει βγει στους δρόμους και άνθρωποι που δεν μπορούν να χαρούν γιατί ,ξέρετε κύριοι του ¨συστήματος;¨ υπάρχουν και ανυπέρβλητα προβλήματα σε κάποιους από μας ή απλά είναι ημέρες πιο ουσιαστικές από τα ¨του κόσμου¨ αυτές που περιμένουμε σε λίγο και θυμήθηκα…</span></span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">…θυμήθηκα πως και πέρσι τέτοια περίοδο λίγο πριν τα Χριστούγεννα το ίδιο σκηνικό είχε στηθεί και τίποτα δεν άλλαξε, ούτε ως προς τις συμπεριφορές των ανθρώπων αλλά ούτε και στη δική μου θεώρηση για τούτες τις χαρμόσυνες μέρες που πλησιάζουν! Κι έτσι απλώς κι εγώ για να μην επαναλαμβάνω τον εαυτό μου… </span></span></b></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><br /></span> </span><br /></div><div style="border-top: dotted #DDDDDD 1.0pt; border: none; mso-border-top-alt: dotted #DDDDDD .75pt; mso-element: para-border-div; padding: 8.0pt 0cm 0cm 0cm;"><h3 style="border: none; line-height: 14.25pt; margin-bottom: 22.5pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; mso-border-top-alt: dotted #DDDDDD .75pt; mso-padding-alt: 8.0pt 0cm 0cm 0cm; padding: 0cm;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Wednesday 3 December 2008</span></span></span></span></i><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></span></span></i></span></h3></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">…Κι όμως. Έχω μια αίσθηση μελαγχολίας. Είναι η αίσθηση που νοιώθω κάθε φορά που πλησιάζουν γιορτές. Και επειδή έρχονται γιορτές, θα πρέπει να χαίρομαι, για τους άλλους, και έτσι αν ομολογήσω τη μελαγχολία μου θα θεωρηθώ περίεργη. Μπορεί και να είμαι. Όμως εγώ όταν έρχονται γιορτές κάνω απολογισμό, αυτοκριτική και κριτική του κόσμου και οι διαπιστώσεις μου δεν με αφήνουν να χαρώ.</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Δεν ξέρω αλλά έχω την αίσθηση πως περνά πολύ γρήγορα ο καιρός και δεν το πιστεύω πόσο γρήγορα διαδέχονται οι γιορτές η μία την άλλη και σε αναγκάζουν να κάνεις απολογισμό ζωής τόσο συχνά. Κι αν ο απολογισμός αυτός δείξει πως δεν έκανες ό,τι και όσα ήθελες να κάνεις;</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Χριστούγεννα. Και ανάμεσα στον κόσμο που χαίρεται και κάνει τις αγορές του και τις βόλτες του βλέπεις τη δυστυχία που αυτές τις μέρες βρίσκει κι εκείνη την ευκαιρία να αναδειχτεί. Και βλέπεις παιδάκια να ζητιανεύουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και ανακοινώσεις στις εφημερίδες για βοήθεια οικογενειών που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις των γιορτών. Και υπενθυμίσεις για να μην ξεχνούμε ανθρώπους που χρειάζονται συντροφιά. Και πώς να χαρείς.</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Απ' την άλλη είναι τόση και πολυδιαφημισμένη αυτές τις μέρες η χλιδή που η μέση οικογένεια που δεν μπορεί να απολαύσει αισθάνεται την αδικία.</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Ή μήπως οι υποχρεώσεις είναι λίγες που τελικά αισθάνεσαι εξουθενωμένη προσπαθώντας να ευχαριστήσεις;</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Μάλλον πάσχω από τη ¨μελαγχολία των Χριστουγέννων¨. Μάλλον έχω ή είχα βάλει υψηλούς στόχους που δεν μπόρεσα να πετύχω. Μάλλον φοβάμαι το μέλλον. Ή μήπως είμαι, απλά, ένα περίεργο ον. Αναρωτιέμαι γι' αυτά κάθε φορά που πλησιάζουν γιορτές. Αλλά απάντηση δεν έχω δώσει στον εαυτό μου. Γι' αυτό προσπαθώ να σπρώξω αυτά τα συναισθήματα μέσα μου και να κάνω πως δεν συμβαίνει τίποτα. Πως είμαι κι εγώ ένας φυσιολογικός άνθρωπος που χαίρεται στις γιορτές.</span></span></b></span></i></span><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;"><o:p></o:p></span></span></b></span></i></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 14.25pt;"><span style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-image: initial; background-repeat: initial;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><b><span style="color: blue;"><span style="background-color: black;">Και η ζωή συνεχίζεται ...</span></span></b></span></i></span><span style="color: black;"><o:p></o:p></span><br /></div><br /><br /><br /><br /><center><a href="http://www.kathys-comments.com/"><img border="0" src="http://i283.photobucket.com/albums/kk292/kathys_comments/Comments/christmas/christmas1000.gif" title="More Comment Graphics at Kathys-Comments.com" /></a><br /><center><span style="font-size: x-small;"><br /></span></center><br /><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2122542155889238492-1377162769525859534?l=mesaekso-catherine.blogspot.com' alt='' /></div>Catherinehttp://www.blogger.com/profile/09908449376920043219noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2122542155889238492.post-10991854890184791942009-12-06T19:00:00.001+02:002009-12-06T19:00:00.736+02:00<table border="0" cellpadding="4" cellspacing="0" style="background-color: #fff4ff; border-bottom-color: rgb(204, 204, 204); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: rgb(204, 204, 204); border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: rgb(204, 204, 204); border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: rgb(204, 204, 204); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; color: #ff8000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 11px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: center;"><tbody><tr><td align="center"><embed bgcolor="#FFFFFF" flashvars="autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/4f37102f-d75f-458c-aa1d-41c7429ccf80&amp;theName=Greek Folk Music - Manos Hatzidakis - Odos Oniron&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="100" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/note_player.swf" type="applicat